Biutiful - Alejandro Gonzalez Inarritu

best gek, dat ik toch een beetje jaloers uit deze film vandaan kwam.
Want het sappelende leven van Uxbal, het straat-manusje-van-alles die op bijzondere wijze zijn dagloon verdient, dat leven is niks om jaloers op te zijn.
De drie verhaallijnen die de hoofdmoot van deze film vormen, zijn geen van allen voorzien van veel optimisme:
1) Uxbal krijgt te horen dat ie terminaal ziek is en probeert nog snel van alles goed
te regelen voor zn twee kindertjes
2) Uxbal heeft een los-vast-relatie met een bipolair ontregelde dame, waar de
haat-liefde vanaf spat. Zie 1
3) Uxbal verdient de kost door te bemiddelen in handelswaar danwel koppelbazenwerk
voor een keur aan immigranten en illegalen. Zie ook 1: brood en plank.

En toch! Toch word je compleet ingepakt door de naturelle en vooral vanzelfsprekende manier waarop javier Bardem deze hoofdrol invult: het is gewoon een sympathieke kerel die ondanks al zn ongeluk , steeds weer op zoek gaat naar t mooie en t goede voor de mensen om hem heen. en daar zelfs nog een centje aan verdient.
en dan heb ik t nog niet eens over het frusterende gevoel dat elke mannelijke kijker van deze film moet bekruipen: wat een mooie man, wat een archetype, wat een heerlijke kerel.

Schrijnend mooi, zo noemde ik de film direct na afloop. Sinds lang niet meer zo stil geweest van een film..