dinsdag, juli 12, 2011

Dear John -Lasse Hallström

Blijkbaar kun je in het begin van je carrière al je kruit verschieten, dan blijven er aan het eind van je regisseursloopbaan louter nog suikerspinnen en draken over.
Een "What's eating Gilbert Grape?"maakt ie niet meer, Chocolat zat nog op t randje maar deze was echt over de rand van het voor Begt draagbare.
Te zoet, te voorspelbaar, te weinig spannend conflict, zero sensualiteit of subtiliteit. Van mijlenver zie je elke stap aankomen en da's jammer.

Meisje in saai stranddorpje raakt verkikkerd op een stille afstandelijke jongen, die soldaat blijkt te zijn in US Army. Zijn stille gedrag wordt gaandeweg de film verklaard, eerst moet hij door een weerstandige vriendengroep van t meisje heen: zij studenten, hij de pummel. En ja hoor, de jongen moet weg en in dienst en ja hoor, het world trace center blijkt niet sterk genoeg en dus tekent de jongen bij en ja hoor, het meissie kan daar niet mee omgaan.
Enzovoort. En nog s zo voort.

Geen opmerkingen: