Schitterende film, prachtige sfeer in een gewaagde schets van "what could have happened in the Vatican".
Heb tegenstrijdige berichten gehoord over deze film, maar mij had ie helemaal te pakken.
Van de regisseur zag ik eerder enkele sterke films, waaronder het enorm aangrijpende "La Stanza del Figlio", dus deze moest. Voeg daar een hoofdrolspeler van marmer aan toe, de oude maar loeisterke Michel Piccoli , en als cinefiel moet je dan al beginnen te borrelen.
Verhaal is een prachtige vorm van "what if" : bij de kardinalensynode wordt gestemd en na drie keer komt er witte rook ten faveure van een volstrekte outsider. Net als vele anderen blijkt hij de functie liever niet te willen, maar hij gaat verder dan dat: hij weigert de balkonscene te doen en stort zelfs geestelijk in.
Een psycho-analist wordt het grondgebied binnengehaald om te kijken wat er aan scheelt.
Ik wil er niet al te veel over verklappen, maar het verhaal ontwikkelt zich prachtig.
Respect voor de moedige Moretti, die dit durft te maken in zijn overwegend katholieke vaderland. En respect voor iedereen die een beetje met hem mee durft te gaan in deze (stiekem wel kritische) droomverbeelding.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten