De gitzwartste film die ik heb gezien over de 2e Wereldoorlog, denk ik. Zowel letterlijk als figuurlijk. Zonder hoop , de vernedering ten top , de angst, de gruwelen, de dood.
Deze film bulkt er van, houdt zich strikt lineair aan de vertelling van een verhaal zonder uitzichten.
1943. Het joods ghetto in Lvov, Oekraïne. De Duitsers staan op het punt het ghetto te ontruimen, de bewoners werken aan een ontsnappingsroute via het riool. In datzelfde riool lopen dagelijks 2 schnabbelaars rond die leegstaande woningen, maar ook door nazi's bezette woniningen plunderen. Hun buit verbergen ze in het riool.
Men ontmoet elkaar en vanuit de oorspronkelijk dreigende situatie ontstaat een win-win : zolang de beide rioolarbeiders de Joden verstoppen, valt er geld aan ze te verdienen.
Langzamerhand slaat bij Socha, de slimste van de twee, de stemming om. Het geld bij de joodse onderduikers (jaja, letterlijk) raakt op, maar hij blijft hulp verlenen omdat langzamerhand zijn menselijke kant het wint van zijn kapitalistische kant. Uiteraard brengt dit hem zwaar in de problemen, zeker gezien zijn oude vriendschap met een thans heulende en collaborerende Oekrainse officier.
Gruwelijke keuzes moeten er steeds worden gemaakt, de film kent letterlijk niet veel zon. Wel boeiend, het vreselijke verhaal moet verteld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten