Bij het betreden van de zaal zeiden filmliefhebber George en ik tegen elkaar dat dit voor ons niet direct de meest voor de hand liggende titel was om te gaan bekijken. Doorgaans zijn wij beiden wat meer liefhebber van wereldcinema en arthouse, maar een mens probeert wel eens wat. Zo kom je dus bij de officiële debuutfilm van Noel Loozen, van wie ik eerder al eindexamenwerk had gezien. De ene filmsite meldt verschijningsjaar 2025 (en heeft dan ook al een waarderingscijfer), de andere meldt dat ie dit jaar in première is gegaan op het Nederlands Film Festival. En ons eigen filmtheater haakte aan bij de trend om Nederlandse acteurs door Frankrijk te laten rijden op zoek naar een bestemming: Champagne, De Terugreis, Neem me mee. Ook deze film probeert weer een vrolijke kloon van "Little miss Sunshine" te worden maar slaagt daar bij lange na niet in. Oubolligheid is troef, als je het mij vraagt, daar verandert de vreemde rol van Erik de Jong - beter bekend als Spinvis - ook niets aan. Wel een fijne rol van Michiel Kerbosch overigens, die trekt het peil nog enigszins op.
Hoewel pittig op leeftijd kart onze hoofdpersoon Sjefke er nog dagelijks op los met zijn buurtbus. Dagelijks rijdt hij een kleurrijk gezelschap naar de bejaardengymnastiek: de grotendeels ingegipste man in de rolstoel achterin, daarvoor een bejaard echtpaar en naast hem de excentrieke Ber. Sjefke laadt ze uit, laadt ze na afloop weer in en zet ze voor hun huisdeur af. Daarna een broodje in de kantine van het busbedrijf, waar het plots gebeurt: de baas roept hem bij zich. Nadat ze eerst herinneringen ophalen over Sjefke's jubileumfeestje komt plots het hoge woord eruit: de baas wil dat zijn inmiddels 71-jarige chauffeur ermee stopt. Niet meer verkeersveilig, slechter zicht, slechter gehoor en dat kan gevaarlijk zijn voor zijn rijdend materieel én voor de inzittenden.
Geschrokken gaat Sjef naar huis om de slapeloze nacht in te gaan. Mooi dat ie die bus nog niet gaat inleveren (wat moet hij dan met zijn leven?), hij rijdt de club gewoon weer naar de les. Bijrijder Ber ruikt zijn kans: hij pookt de chauffeur op dat dit de laatste kans is om diens eigen leven vorm te geven. Daar blijkt Sjefke gevoelig voor: de richtingwijzer gaat de andere kant op. Niet naar de garage maar Head South: op naar de bergen. Ber gniffelt, zijn plannetje slaagt.
Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Spinvis - Je dois me perdre
Geen opmerkingen:
Een reactie posten