Digger- Alejandro González Inárritu

Digger op IMDb (7,5)
 Digger op Moviemeter (3,43)

Digger op Wikipedia

Dat deze nieuwste film van de eigenwijze regisseur Inárritu (wát een CV) het in de VS niet goed doet, snap ik heel goed. Ze hebben daar te weinig aanleg voor satire, ze herkennen een parodie op hun maatschappij niet als ie een halve meter voor ze staat. En al helemaal niet een satire met een duimendikke boodschap, die ook nog eens aan meerdere kanten de waarheid probeert te vertellen. Vermoedelijk zal Inarritu uiteindelijk wel uit de kosten komen, in Europa zullen toch wel meer mensen te vinden zijn die een komedie met een economische en vooral met een milieuboodschap (beëindig de fossil-fuel-verslaving) willen zien. En als dat al niet voldoende is: Tom Cruise staat hier- zonder te stunten- behoorlijk goed zijn mannetje en er is een reeks heerlijke bijrollen.  John Goodman excelleert, Riz Ahmed mag wetenschappelijk schmieren, Jesse Plemons is wereldvreemd als altijd, Michael Stuhlbarg haspelt zich een stoet en Sandra Hüller doet behoorlijk atypisch voor het oeuvre dat we van haar kennen. Het is smullen, de film zit boordevol dubbele bodems en probeert niet artistieker of zendeling-overtuigender te zijn dan nodig. Ik raad m met enthousiasme bij u aan, deze ruim 2 uur durende reis langs fictie en feiten.

Al vanaf het begin van de film moeten we worden overtuigd dat Digger Rockwell, kneiterrijke oliemagnaat, een mens van vlees en bloed is. Een keiharde zakenman met weinig oog voor de arbeidsomstandigheden van zijn personeel, maar ook een man die stapelgek is op zijn bejaarde huiskat en die zelfs meer in dat beestje investeert dan hij in onderhoud met zijn familie doet. (Dat been waarop we nu staan, moeten we later in de film overigens best nog wel eens verwisselen). Terwijl Digger zich stort op de zoveelste reddingspoging van zijn bejaarde kat gaan in zijn villa overal alarmbellen af: het gaat mis op zijn grote boorlocatie in de poolcirkel. Voorzichtig probeert zijn medewerker hem in te lichten over het scheurtje dat ontstaan is in het metersdikke poolijs, voorzichtig wil hij duidelijk maken dat ze mogelijk op een enorme bel methaangas zijn gestuit. Voorzichtig wil hij....BAM! Alle voorzichtigheid komt te laat, er breekt een enorme ijsmassa ten grootte van 10 x de stad Washington af om vervolgens de oceaan op te drijven. De stromingen zullen deze ijsberg richting Europa drijven en daar allesvernietigende tsunami's veroorzaken. Amerikanen vinden Europa toch al lastig maar ze helemaal aan hun lot overlaten, zou wel eens iets verkeerds met het VS-imago kunnen doen. En met hun verdiensten, dat vooral.

Enfin: hoog overleg natuurlijk. De president vergadert met zijn staf ten huize van Rockwell, het zegt wel het een en ander. Na het doorlopen van de opties (de ijsschots bombarderen, hopen op gunstige stromingen waardoor de ijsschots afwijkt richting oceaan et cetera) betrekken Digger en de president een apart kamertje. Daar neemt de president hem in vertrouwen, waarna ons plots van alles duidelijk wordt.

Met: Tom Cruise, John Goodman, Jesse Plemons, Riz Ahmed, Sandra Huller, Michael Stuhlbarg

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Melanie - What have they done to my song, Ma

The Sisters Brothers - Jacques Audiard

The Sisters Brothers op IMDb (6,9)
 The Sisters Brothers op Moviemeter (3,29)
The Sisters Brothers op Wikipedia

Westerns zijn niet heel erg mijn ding maar als de cast aantrekkelijk genoeg is, wil ik er best nog wel eens eentje aanzetten. Deze stond al bijna een jaartje op de schijf dus die mocht gisteravond nog even voor de eeuwigheid. Goed, die cast dus. Joaquin Phoenix is meestal goed als ie niet te veel Joaquin Phoenix is; helaas doet ie dat hier wel. Hij wordt nog net niet van het doek gespeeld door zijn filmbroer John C. Reilly, die hier echt een geweldige rol neerzet. Ook bijrol Jake Gyllenhaal is behoorlijk op dreef. De interactie en de strijd tussen deze drie maken de film van bekroond regisseur Jacques Audiard alsnog de moeite waard.

De gebroeders Eli en Charlie Sisters werken voor een machtige man die zichzelf the Commodore noemt (en die we heel kort in beeld krijgen, net lang genoeg om Rutger Hauer te herkennen). De baas heeft in de broertjes twee vaardige scherpschutters als werknemer, waarvan zeker Charlie tot in zijn vezels loyaal is. Broer Eli is wat meer de twijfelaar en de denker, Charlie doet gewoon wat ie denkt en gaat zonder vrees over straat. Ze overleven menig vuurgevecht, ze pakken de doelwitten van de Commodore genadeloos aan. Totdat..

Totdat blijkt dat goudzoeker Herman Kermit Warm een methodiek heeft ontwikkeld om goudresten in water te laten oplichten als hij dat water met een chemisch goedje mengt. Meneer Warm moet dus worden opgespoord door de Sisters. Die hebben daar een tussenpersoon voor op het oog, ene John Morris, die ze inderdaad op het spoor zet maar op het moment supreme een overloper blijkt. Terwijl de broers onderling onenigheid krijgen over hun aanpak, lijkt Warm aan hun aandacht te ontsnappen. De touwtjes moeten strakker worden aangetrokken, ze gaan voor goud.

Met: Joaquin Phoenix, John C. Reilly, Jake Gyllenhaal, Riz Ahmed, Rutger Hauer

FIN - song : Alexandre Desplat - The Sisters Brothers Extended

Relay - David MacKenzie

Relay op IMDb (7,0)
 Relay op Moviemeter (3,37)

Relay op Wikipedia

Klokkenluidersfilms vereisen altijd een paar vaste elementen: iemand moet verontwaardigd zijn over de handel en wandel van een bepaald bedrijf of organisatie, datzelfde bedrijf moet zich niet zomaar bij de klachten neerleggen en er moet een spanningsveld zijn tussen de feiten en de onthulling ervan. Het maakt dergelijke films al bijna direct tot thriller. Gisteren had ik er daar weer eentje van te pakken: met wisselend succes maakt deze "Relay" de verwachttingen waar. Die ambivalentie zit m erin dat een deel van de verhaallijn iets te snel duidelijk wordt, daar staat tegenover dat er procesmatig meer dan voldoende inventiviteit in zit. Het maakt de film afwisselend, het keurige acteerwerk van oa Lily James en Sam Worthington doet de rest. 

Angstig kijkt ze om zich heen, Sarah Grant is doodsbang wanneer ze een hotelkamer betrekt en daar de telefoon pakt. Ze neemt contact op met een schimmige organisatie, die haar moet helpen haar probleem weg te werken. Ze weet niet wie ze aan de lijn krijgt omdat het bedrijf werkt met tussenpersonen die op een meldkamer ingetypte berichten voorlezen aan de beller. Onder strikte voorwaarden is het bedrijf bereid om voor de klokkenluider aan de gang te gaan: Sarah heeft een rapport over de foute handel en wandel van haar voormalige werkgever: een bedrijf dat via genetische manipulatie een product heeft ontwikkeld dat een oplossing lijkt voor een voedselprobleem maar dat tegelijkertijd mensen enorm ziek kan maken. U snapt: dat bedrijf vindt het niet fijn dat Sarah dit naar buiten wil brengen en gaat op jacht naar Sarah om haar rapport te bemachtigen. 
Het bemiddelingsbedrijf wordt geleid door de inventieve Ash, die voortdurend van identiteit, van telefoon en van locatie verandert om buiten schot te blijven van de machtige bedrijven die zijn opdrachtgevers willen aanklagen. Ash heeft moeite de soms wat knullige Sarah bij de les te houden om zijn aanpak succesvol te laten zijn, hij vergeeft haar enkele kleine foutjes wanneer ze niet goed luistert. En daar dreigt het gevaar: die foutjes worden natuurlijk ook opgemerkt door de aangeklaagde partij, hetgeen de bemiddeling van Ash een levensgevaarlijke operatie maakt. Deadlines!

Met: Lily James, Riz Ahmed, Sam Worthington, 

FIN - song : Karen Marks- Cold café

Nightcrawler - Dan Gilroy

Nightcrawler op IMDb (7,8)
 Nightcrawler op Moviemeter (3,72)

Nightcrawler op Wikipedia

De Amerikaanse acteur Jake Gyllenhaal heeft er een handje van om onprettige karakters te spelen, dat mag ik wel aan hem. Hij kiest niet voor de makkelijke weg, speelt vaak karakaers met een duistere binnenkant. Daardoor wint hij niet snel de sympathie van het publiek, maar daar is het m blijkbaar niet om te doen. Voor mij als filmkijker doet het er ook niet toe, mij gaat het er meer om hoe hij zijn rol vormgeeft en of hij daarmee overtuigt (waarbij het dan ook nog eens een pré is als daarmee de film ook boeiender wordt. In dit gevql gebeurt dat zeer zeker: de overambitieuze Lou Bloom wint op geen enkele manier sympathie, maar is overduidelijk een movie character dat bepalend is voor sfeer en verhaal van de film.

Mijn recensie van mei 2017 : BEGT recensie Nightcrawler (2017)

Met: Jake Gyllenhaal, René Russo, Bill Paxton, Riz Ahmed

FIN - song : James Newton Howard- If it bleeds, it leads

Sound of metal- Darius Marder

Sound of Metal op IMDb (7,8)

Sound of Metal op Moviemeter (3,74)

Op volle kracht denderen we deze film binnen, je zou het "met de kennis van nu" oorverdovend kunnen noemen. We bevinden ons op het podium, ingeklemd tussen de leden  een tweepersoons metalband. Zangeres Lou en drummer Ruben knallen hun expressieve songs de zaal in, Ruben timmert als een bezetene. Met een volledig geoutilleerde camperbus zijn ze op tournee langs de harde muziekpodia. Een manier van leven, een manier van zelfexpressie, een manier van het beleven van vrijheid. 

Hun hele bestaan komt op losse schroeven te staan wanneer Ruben merkt dat zijn gehoor hem in de steek begint te laten. Van het ene op het andere moment hoort hij de zang niet meer, hij kan de broodnodige hints en opmerkingen niet meer volgen, hij belandt in een auditief vacuüm. Ze onderbreken de tour: zo snel als het kan, maken ze een afspraak bij een oorarts. Daar blijkt dat Ruben 70 tot 80 procent van zijn gehoor kwijt is. En , zo weten wij allen: wat daarin eenmaal weg is, komt nooit meer terug. 

De rest van de tour wordt gecancelled, Lou regelt een afspraak voor haar vriend in een geïsoleerde dovengemeenschap , ergens op het Amerikaanse platteland. Lou laat Ruben achter voor een intake om te kijken wat zijn verdere mogelijkheden nog zijn: hij kan geen gesprek meer volgen maar beheerst nog geen gebarentaal en - belangrijker nog - hij berust nog niet in zijn lot. De werkwijzen van Joe, de leider van de gemeenschap, zijn gebaseerd op totale acceptatie van je problematiek: je bent doof en dat verandert niet, je moet alleen zoeken naar wat nog mogelijk is. Alles in Ruben verzet zich, hij maakt afspraken bij meerdere artsen en hoort de mogelijkheden over operaties aan: implantaten die het gehoor via impulsen aan de hersenen terug kunnen brengen. Joe is zwaar teleurgesteld in Ruben , die net een beetje meegaander leek te zijn dan aanvankelijk. Ruben moet zijn biezen pakken en het zelf maar uitzoeken. Hij gaat vol voor de operatie: hij verkoopt alles wat hij bezit, hij wil zijn leven met Lou zo veel mogelijk terug. Wilskracht is nodig, bij bakken. 

Met : Riz Ahmed, Oliva Cooke, Paul Raci

 FIN - song : Abraham Marder - Green