Les Adieux a la Reine - Benoit Jacquot

Les Adieux a la Reine op IMDb
Of ik begreep de ingenieuze boodschap niet, of deze film wás gewoon oersaai. Wel een mooie hoofdrolspeelster , though..

De laatste dagen van koningin Marie-Antoinette (de film begint op 14 juli 1789) slijt zij in haar paleis in Versailles, ver van de reuring in Parijs. Haar assistente Sidonie , die haar bibliotheek beheert en dagelijks voorleest, is onvoorwaardelijk trouw aan haar bazin en gelooft oorspronkelijk niets van al die rare verhalen uit de hoofdstad.
Om haar heen valt de hofhuishouding uiteen, mensen vluchten of worden opgepakt. Niet Sidonie, zij blijft dagelijks opdraven bij haar nukkige bazin. Met lede ogen ziet ze aan dat Marie Antoinette vertelt verliefd te zijn op een vrouw die zij vaak ziet, maar die dan niet Sidonie blijkt te zijn.
Uiteindelijk wordt Sidonie het lokaas om de vriendin van de koningin het paleis uit te smokkelen.

Je moet wel heel erg liefhebber van kostuumfilms zijn om deze film hogelijk te waarderen. Of gewoon décolletés leuk vinden, dat helpt ook.

Song for Marion - Paul Andrew Williams

Song for Marion op IMDb
Het is geen goed teken als je tijdens het kijken van de film overschakelt op het checken van de kwaliteit van het acteerwerk. Dat zegt meestal dat het script niet pakkend genoeg is. En dan moet de redding komen van degene die er toch nog wat van proberen te maken.
Deze -in beginsel sympathieke- film is er zo een: het hele plot is mijlenver vooraf te beschrijven, het ontwikkelt zich niet goed genoeg om je mee te zuigen. Maar het acteerwerk maakt veel goed.
De kei-acteur Terence Stamp speelt magistraal een echte nare English Dad, zijn zoon Christopher Eccleston speelt keurig de onbegrepen zoon en Vanessa Redgrave en Gemma Arterton voldoen ook aan de verwachtingen.

Verder? Verder hengelt de film opzichting naar eenzelfde waardering als "Young at heart" : een koor op leeftijd moet door het zingen weer zin in het leven krijgen, of op zn minst de kracht om door te gaan.
Stamp's vrouw Marion is geliefd bij het koor, maar terminaal ziek. En toch wil ze zingen. En man Arthur (Stamp) geeft er niet om. Hij verwijt de dirigente van het koor zijn vrouw op onverantwoorde wijze van haar laatste krachten te beroven.
U kunt zelf invullen hoe t allemaal gaat.

De acteurs trekken er een voldoende uit, in de zaal werd overigens ook veel en vaak gelachen. Maar mij kreeg het niet ingepakt.

Mon pire cauchemar - Anne Fontaine

Mon pire cauchemar op IMDb
My worst nightmare, pessimum tantus meum, mijn ergste nachtmerrie.

Dat betekent het dus, mensen, als de man die je danig irriteert op een meeting, ook de vader van het vriendje van je zoon blijkt te zijn. En die bovendien je partner dusdanig inpakt dat ie ook nog eens de langverwachte verbouwing bij je thuis kan komen doen.
Isabelle Huppert blinkt al jaren uit in zware rollen in dito films, deze keer is ze van het lichtvoetige. Dat doet ze samen met Benoit Poelvoorde, die in "C'est arrivé pres de chez vous" en recenter in "Rien a declarer" al vaker liet zien wel koddig uit de hoek te kunnen komen.
Mevrouw is een elitaire galeriehoudster, haar man is uitgever. Ze kunnen hun leven dus moeilijk matchen met deze platvloerse 12 ambachten, 13 ongelukken man die alles zegt wat m op zn lever zit. Een lever die ie overigens ook op andere wijzen test.

Volgens de wetten van de komedie beïnvloeden deze ontmoetingen hun wederzijdse relaties en ontstaat er een spel van aantrekken en afstoten. Niet groots , wel vermakelijk en onderhoudend.

Monsieur Lazhar- Philippe Phalardeau

Monsieur Lazhar op IMdb
Op een school in Canada voltrekt zich een drama. Een lerares verhangt zich in de klas en een van haar leerlingen ziet haar hangen. BAM! De film is van start.
Volgende scene: op de kamer van het schoolhoofd wandelt een man binnen die zich voorstelt als monsieur Bachir Lazhar, Algerijn van geboorte en gediplomeerd en ervaren onderwijzer. En hij weet van de vacature.

De kans wordt hem gegeven zijn kunnen te tonen. Op zeer persoonlijke wijze wint hij de harten van de kinderen, maar stoot hij tegelijkertijd de collega's tegen het hoofd door vrijelijk over het schooltrauma te praten met zijn leerlingen.
Ondertussen ontvouwt zich bovendien zijn persoonlijke drama : hij is vluchteling en zoekt politiek asiel .

De combinatie van deze gegevens maakt het een indringende en toch rustige film. Innemend is wel het minste wat je van Lazhar kunt vinden, ontwapenend en charmant passen ook in dat rijtje. En toch voegt het niet met alle leerlingen, niet met ouders op de tienminutengesprekken en zeker niet met alle collega's.

Pik zelf u parels eruit , een ultieme kans voor u om te oordelen welk schoolsysteem u eigenlijk voorstaat: regels en regelmaat of een persoonlijke touch met een licht avontuurlijke aanpak. Of schrijf ik hier teveel richting een mening??

Lore- Cate Shortland

Lore op IMDb
Nu, een dag later, is de film nog meer ingeklonken. Wat ben ik diep onder de indruk van deze zware, naargeestige en bij vlagen walgelijke film. Ik begrijp de enkeling die de zaal verliet, maar vind het ook sneu voor diegene dat ie daarmee een film mist die aan het denken zet. Die je vraagt na te denken over goed of fout. Over indoctrinatie . Over overleven ten koste van alles.
Schitterend meegezogen word je , er is geen ontkomen aan.

Lore is de oudste dochter van nazi-ouders. In de nadagen van het Hitler-regime komt papa thuis langs om spullen voor de verhuizing op te halen en verdwijnt weer. Als Hitler zichzelf beëindigt, komt ook moeder tot de ontdekking dat ze gezocht en - als ze niet uitkijkt - ter plaatse veroordeeld zal gaan worden. Ze vertrekt en legt haar oudste kind op om de rest van het gezin naar oma te brengen. Dwars door Duitsland, naar een waddeneiland bovenin.
Dat betekent een reis door gedemilitariseerde zones en door zones die dat nog niet zijn. Dat betekent een vijandig volk dat gewoon uit landgenoten bestaat. Dat betekent een strijd om eten en drinken voor haar, een baby, een jonger zusje en een tweeling van ongeveer 5 jaar.
Een scherpe speling van het lot zorgt ervoor dat uitgerekend dit reizende en nauwelijks overlevende gezin hulp krijgt van onverwachte kant.

Briljant, en voor mij onbegrijpelijk dat de naam Saskia Rosendahl ontbrak bij alle nominaties voor Oscars, Beren en Palmen afgelopen jaar. Schitterend. Zwaar schitterend.

The Hunger Games - Gary Ross

The Hunger Games op IMDb

Veelbesproken film, het duurde even voordat ik de gelegenheid te baat nam hem te gaan zien. Maar ik ben blij dat ik dat alsnog gedaan heb, want ik vond m boeiend. Op knappe wijze wordt er een spanning opgebouwd in het sterk fictionele verhaal, waardoor je dieper in de film terecht komt dan je vooraf verwacht. Althans, wij hadden thuis op de bank die ervaring.

Na de volksopstand in het verleden heeft het staatsapparaat een jaarlijkse wedstrijd uitgeschreven. Het land is opgedeeld in 12 districten, elk district levert een man en een vrouw die elkaar op leven en dood bestrijden. Letterlijk, het is de bedoeling dat slechts één deelnemer het strijdperk verlaat.

Katniss Everdeen biedt zich hier als vrijwilliger voor aan, wanneer oorspronkelijk haar jonge zusje hiervoor aangewezen wordt. Katniss is sportief, sterk en bovendien beheerst ze de vaardigheid van de jacht. We worden de film doorgesleept om haar te volgen, ze houdt de strijd lang en kundig vol.

Na "Winter's bone" opnieuw een steengoede rol van Jennifer Lawrence, die pas hierna aan haar oscarwinnende rol in Silver Linings Playbook begon. Dat belooft wat, ik ben diep onder de indruk van haar acteerprestaties. Laat maar komen die volgende film.

Voor de rest zit er veel onwaarschijnlijkheid in het script, maar dat mag bij een fantasy-achtige jeugdfilm. Daar kijken we gewoon even doorheen...

La délicatesse - David & Stephane Foenkinos

La délicatesse op IMDb
Nathalie heeft alles mee. Bloedjemooi, zakelijk succesvol en een hele fijne relatie. Rien a la main..
Maar ja , daar bouw je geen film op. Er moet dus iets gebeuren.

Haar partner komt ongelukkig om het leven. Nathalie besluit na een korte rouwperiode zich volledig op haar werk te storten en zo min mogelijk aan het publieke leven deel te nemen. Dus houdt ze haar directeur af als ie haar met een etentje probeert te lijmen en zelfs avances maakt.

Er gaan heel wat jaren overheen, vrienden en vriendinnen oefenen lichte druk uit op Nathalie om toch weer wat meer deel te nemen aan het dagelijks leven.
In het team dat door Nathalie geleid wordt, werkt een fijne sukkelige Zweed die op zeer bijzondere wijze haar leven komt binnenwandelen. Ze is blij met zijn humor en zijn vriendelijkheid, maar iedereen om haar heen kijkt haar erop aan dat een dame van haar kaliber toch een betere partner zou moeten wensen en zeker zou moeten kunnen krijgen.

Een fijne reeks romantische verwikkelingen is het gevolg. Prettige film!

Enneh: thuis discussieerden wij wie de mooiste hertenogen heeft. is dat Audrey Tautou of is het Marion Cotillard?