Het is geen goed teken als je tijdens het kijken van de film overschakelt op het checken van de kwaliteit van het acteerwerk. Dat zegt meestal dat het script niet pakkend genoeg is. En dan moet de redding komen van degene die er toch nog wat van proberen te maken.
Deze -in beginsel sympathieke- film is er zo een: het hele plot is mijlenver vooraf te beschrijven, het ontwikkelt zich niet goed genoeg om je mee te zuigen. Maar het acteerwerk maakt veel goed.
De kei-acteur Terence Stamp speelt magistraal een echte nare English Dad, zijn zoon Christopher Eccleston speelt keurig de onbegrepen zoon en Vanessa Redgrave en Gemma Arterton voldoen ook aan de verwachtingen.
Verder? Verder hengelt de film opzichting naar eenzelfde waardering als "Young at heart" : een koor op leeftijd moet door het zingen weer zin in het leven krijgen, of op zn minst de kracht om door te gaan.
Stamp's vrouw Marion is geliefd bij het koor, maar terminaal ziek. En toch wil ze zingen. En man Arthur (Stamp) geeft er niet om. Hij verwijt de dirigente van het koor zijn vrouw op onverantwoorde wijze van haar laatste krachten te beroven.
U kunt zelf invullen hoe t allemaal gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten