Winter Sleep ( Kis Uykusu) - Nuri Bilge Ceylan

Winter Sleep op IMDb
Meesterlijke recensies, een Gouden Palm en een fors vooruitgesnelde reputatie. Toch moest ik me er nog even toe zetten om de zaal in te gaan: 196 minuten zware kost, of dat wel geschikt was voor de zondagavond. Toch gedaan en gegaan en daar ben ik nu zeer blij mee.

De film is inderdaad zwaar, traag, slepend en moeizaam. Maar hij is ook prachtig, hij levert visueel genot en hij boeit. Niet iedereen, er waren weglopers in de pauze, maar veel bezoekers toonden zich toch onder de indruk van de beeldkracht.

Cappadocië, een onhergbergzame regio in Turkije. Bizarre, vaak witgekleurde rotsformaties maken het een toeristische trekpleister. In de wintermaanden waarin deze film speelt, is dat toerisme fors minder en dus heeft de hoteleigenaar (de hoofdpersoon) tijd en ruimte voor andere zaken. Hij schrijft columns waarin hij zijn visie geeft op de hele wereld. Die visie wordt weliswaar in woord beleden, maar in de praktijk blijkt hij zelf moeite te hebben om zijn naasten volgens dezelfde inzichten te behandelen. Zijn zus, zijn vrouw, zijn personeel, zijn huurders: elk hebben ze om persoonlijke redenen moeite met hem, terwijl hij op het oog niet heel veel fout doet en in ieder geval van goede wil is.
Langzaam groeit de film naar een gespannen sfeer toe waarin al die sluimerende conflicten langzaam aan het oppervlak komen , waardoor de familiebanden maar ook de verhuurder/huurder banden op scherp komen te staan. Hoe vriendelijk de opstelling van de spelers ook, de woordkeus in de dialogen is vilein en confronterend. En dat nu, dat is het ijzersterke deel van deze film. Het maakt dat je heel veel leert over de communicatie tussen mensen, hoe belangrijk het is om woord én gebaar dicht bij elkaar te houden. Hoe nodig het is om af en toe enige reserve te houden, om niet alles uit te spreken.

Een verre van gemakkelijke film, een volbloed arthouser zelfs. Maar als jij toevallig van die league bent, ga je deze echt goed vinden.

Alfie - Charles Shyer

Alfie op IMDb
Te gemakzuchtige remake van jaren 60-film. Toen Michael Caine, nu Jude Law. Dat is natuurlijk al inleveren, maar ook voor het overige kiest de film voor teveel gemakzucht. Terwijl het verhaal an sich voldoende introspectie in zich heeft om goed over het voetlicht te worden gebracht.

Alfie is vrouwenversierder, nog net niet van beroep. De hele film door is er een tweestrijd aan de gang tussen het ongedwongene van nieuwe scores en de hang naar zekerheid en bestendigheid.
Totaal verschillende vrouwentypes passeren, maar Alfie lijkt steeds dezelfde te blijven.
Totdat de twijfel toeslaat, jazelfs de afwijzing. Alfie ziet dat ie mensen kwetst met zijn levenswijze: vrouwen, collega's en vrienden. En beklaagt zich daarover.

Had beter gekund.

Clouds of Sils Maria - Olivier Assayas

Clouds of Sils Maria op IMDb
Erg interessante film. Niet louter een manier om de vele kundes van Juliette Binoche te etaleren, nee. Het is tevens een inventief geweven web van congruentie tussen de karakters in de film en de karakters die ze in het te repeteren toneelstuk spelen. Waarheid en fictie komen vaak heel nauw samen en dat biedt bijzondere inzichten. Ik hoorde anderen die de zaal verlieten, praten over "een moeilijke film", which i like. Ik vind dat een pré, als je kunt meegaan met de intenties van de regisseur heb je hieraan een fijne kluif.

Binoche speelt (ja, spéélt) een actrice op leeftijd. Ze wordt geconfronteerd met de schrijver van het toneelstuk waarin ze haar doorbraak beleefde. Haar levenslange vriendschap met deze schrijver vindt zijn piek als ze, na aanvankelijk forse tegenzin, toehapt om opnieuw in dit toneelstuk te gaan spelen. Echter, ze speelt nu niet de jonge en verleidelijke vamp, ze speelt de op leeftijd gekomen dame die door de vamp bespeeld en stukje bij beetje te gronde gericht wordt.
Ze heeft daar moeite mee, vooral vanwege haar eigen voortschrijden der jaren, maar ook doordat haar persoonlijke assistente duidelijk laat zien bij welke rol haar sympathie en waardering ligt. Ze repeteert het stuk met haar PA, deze geeft haar kundige repliek en verschilt vaak met haar van inzicht.
De weerstand tegen de rol groeit, maar ook het besef dat ze in een onomkeerbaar proces is terechtgekomen maakt deze rol een echte karakterrol. En die, dames en heren, kun je met een gerust hart aan La Binoche overlaten. Overigens was ik ook aangenaam verrast door het sterke spel van Kristen Stewart, die van de assistente een van de scharnierpunten van de film maakt.

Lange zit en dan ook nog eens een zware praatfilm (enigszins gecompenseerd door de verzengende schoonheid van de Zwitserse Alpen). Ik geef het u te doen. De diehard-filmliefhebber gaat er geen spijt van hebben, anderen moeten zich wellicht nog een keer bedenken.

The Secret Life of Walter Mitty- Ben Stiller

The Secret Life of Walter Mitty op IMDb
Voordat u gaat reageren dat ik een film als deze heb bekeken, moet u beseffen dat ik op dat moment in een vliegtuig zat en dus geen kant op kon. Ja? Mooi, dan kunnen we verder.

Niemendal-film, een remake van een oude Danny Kaye- titel. Over een kantoorklerk die vooral bezig is met dagdromen. In zijn hoofd is hij een superheld, redt hij mensen en levert hij ongelooflijke prestaties. In werkelijkheid is hij een sulletje, een nobody die om die reden ook niet interessant is voor het andere geslacht.
Hij vindt een vrouwelijke collega leuk, raakt met haar in gesprek en de rest kunt u raden. Hij wordt van lelijk eendje een superheldhaftige zwaan die inderdaad eindelijk het kantoor uitkomt en de wereld intrekt. Allemaal om indruk te maken op het vrouwtje.

Of zo.

Twenty feet from stardom - Morgan Neville

Twenty Feet From Stardom op IMDb
 Ze staan vaak net buiten het spotlicht. Meestal op een respectabele afstand van de hoofdpersoon: de leadzanger. Maar dat maakt ze niet minder belangwekkend. Vele liederen zouden nooit af zijn geweest als er niet net dat extra sausje overheen werd gegooid.
In de film komt een trits aan namen en gezichten voorbij waar je eigenlijk nooit van gehoord hebt. maar waarvan je hun muzikale bijdragen meteen herkent. Wereldberoemde nummers komen voorbij, wereldberoemde artiesten ook. Ook krijgen we een inkijkje in het gevoel van miskenning dat sommigen van deze stemartiesten hebben: vaak liepen pogingen tot solocarrière uit op niets, waarna ze zich maar weer schikten in hun steunende rol.

Hele fijne documentaire over het belang van achtergrondzangeressen, echt iets voor de muzikale fijnproever. Leer over het verband tussen "Gimme Shelter" en krulspelden. Bijzonder en zeer genietbaar.

.

Hours- Eric Heisserer

Hours op IMDb
Niet zozeer een goede film, als wel een zeer interessant gegeven.
De vorig jaar omgekomen (snelle en furieuze) Paul Walker speelt in deze film Nolan, een kersverse vader. Bij de geboorte sterft zijn vrouw in het kraambed, hij is kapot. Hij wil het kind niet, hij wil zijn vrouw terug.
Dat is op zich nog niet de meest cruciale lijn in het verhaal. De kern van dit verhaal is dat de geboorte plaatsvindt in de nacht van de Katrina-ramp, de overstroming in New Orleans na de dijkdoorbraken door de gelijknamige storm. 2005, voor wie het exact weten wil.
Door de ramp stromen de vloeren van het ziekenhuis onder. Terwijl vele lijken in de gangen worden gestald (ergens daartussen moet zijn vrouw liggen), besluit de directie om het gebouw te ontruimen. Maar dat kan helemaal niet: de baby die Nolan nog met zijn overleden vrouw verbindt, ligt in de couveuse en is afhankelijk van beademing. Die beademing gaat op stroom, dat kan er niet zomaar af.
Nolan besluit te blijven.
Eenzame uren brengt hij door, pratend tegen zijn baby. De stroomgeneratoren begeven het, hij moet noodoplossingen verzinnen en vindt een accu die hij om de paar minuten handmatig moet opdraaien. De voedingsvloeistof raakt op, hij moet op zoek naar medicijnkasten. Maar moet daarbij op tijd terug zijn om de beademing door te laten gaan.

Dat gegeven is best spannend uitgewerkt, al wordt het wel een herhaling van zetten op een gegeven moment. Voor eventjes best een stukje kijkvermaak.

Michael Kohlhaas- Arnaud des Pallières

Michael Kohlhaas op IMDb

Het is niet alléén maar een stervehikel voor mooie man en fijn acteur Mads Mikkelsen. Het is óók een boekverfilming, het is ook een David & Goliath-verhaal, het is ook een fijn staaltje "belevenissen van de kleine man".

Als geheel is de film niet hardstikke overtuigend, want bij vlagen gemaakt diepzinnig, maar de kijker met een beetje sociaal hart heeft het makkelijk: die kan partij kiezen in dit verhaal.
Partij voor de onverzettelijke paardenhandelaar Michael Kohlhaas, die onderweg naar een markt plots door een corrupte landheer wordt gedwongen twee paarden af te staan als "tol" voor het passeren van diens landgoed. Kohlhaas gaast in verzet, maar merkt dat ook de rechtbank onder invloed staat van die rijke baron.
Men kan ook partij kiezen voor zijn vrouw, die het verzet van haar man tegen de grootmachten maar eng vindt en hem smeekt eieren voor zijn geld te kiezen. Als zij uit arren moede aanbiedt om zelf met de prinses en de baron te overleggen, laat zij door hun toedoen het leven. Kohlhaas zweert wraak, vele arme boeren kiezen partij voor hem en trekken ten strijde.
Men kan ook partij kiezen voor de dochter, die vast zit between a rock and a hard place. Natuurlijk snapt ze dat pappie dit niet moet pikken, maar natuurlijk wil ze ook een normale huiselijk leven thuis.
De keuze is aan u.

De strijdt ontbrandt, gelijk en ongelijk wisselen af en toe van plaats. Zal het recht zegevieren of wordt het een raar gelijkspel?