Dune : Part One - Denis Villeneuve

 Dune: Part one op IMDb (8,1)

Dune:Part One op Moviemeter (3,72)

Nieuwe streamaanbieder , dat maakte dat wij op een filmtitel klikten die we van onze levensdagen niet in de zaal waren gaan zien. Het bleek een lange zit. Ontegenzeggelijk zijn de beelden spectaculair, cameravoering is knap en de visuele effecten lijken echt wel ergens op. Maar voor mij is film meer dan dat, op alleen techniek kun je niet varen. Het verhaal is ronduit bespottelijk, er is nog maar net een touw aan vast te knopen en het gedweep met quasi-diepgravende termen en benamingen is lachwekkend. Niet voor mij gemaakt dus, deze dik tweeënhalf uur opgeklopte slagroom zonder enige diepgang. 

Een poging het verhaal na te bootsen: Paul is de jonge erfgenaam van het leiderschap van het Atreides-volk , dat naar een bepaalde woestijnplaneet gestuurd wordt om daar de exploitatie te doen van een lucratieve grondstof. Die taak is vrij gekomen omdat een ander volk daar plotseling mee gestopt is. 
Als de Atreidessers net een tijdje aan de gang zijn, komt plotseling dat volk weer terug. Het blijkt een valstrik geweest te zijn en ze gaan vechten. Paul weet met zijn moeder te ontsnappen maar belandt in de woestijn waar de gevaarlijk aardworm hem als lekker hapje wenst te beschouwen. Moet ie dus ook nog voor vluchten, hij moet alle zeilen bijzetten om de bescherming te vinden van het Vrijman-volk, geoefende woestijnbewoners. Zoiets. 

Een keur aan bekende acteurs verleende medewerking aan dit spektakel. En er volgt nog een deel 2 ook.

Met : Timothée Chalamet, Rebecca Ferguson, Oscar Isaac, Javier Bardem, Stellan Skarsgard, Jason Momoa, Josh Brolin

Madres Paralelas (aka Parallel Mothers) - Pedro Almodovar

Madres Paralelas op IMDb (7,1)

Madres Paralelas op Moviemeter (3,36)

Gelukkig is het tweede deel van de film beter maar de eerste helft van Almodovar's nieuwste begint als een ordinaire soap. Als de lijnen van het verhaal langzaam bijeen komen en het hoofdthema van de film (verwantschap en familie) er dik bovenop ligt, bereikt de film een acceptabel niveau. Doorgaans ben ik zeer geporteerd van Almodovar (een kleurrijke en zwierige manier van filmen, verhalen over sterke vrouwen en hun relatie tot de wereld) maar ik denk te mogen zeggen dat dit niet zijn beste is. Net te houterig, net niet goed genoeg .

Janis heeft een afspraak met de antropoloog Arturo die ze wil inschakelen om onderzoek te doen naar een massagraf uit de burgeroorlog, waar vermoedelijk haar overgrootvader in begraven ligt. Het klikt tussen de twee, ze krijgen een relatie en Janis wordt zwanger. Arturo weigert zijn vrouw te verlaten voor Janis, maar Janis is vastberaden de baby te krijgen. Ze is een zelfstandige vrouw die al over de dertig is en acht het een "nu of nooit" kans. 

Als ze voor de bevalling naar het ziekenhuis gaat, komt ze op de kamer te liggen met de jonge Ana. Ook onverwacht zwanger geraakt, maar als tienermoeder nog niet eens gestart met haar leven. Janis vat sympathie op voor het meisje dat duidelijk de last draagt van een dominante, doch afwezige moeder. Terwijl hun pasgeboren baby's op de observatiekamer liggen, wisselen de vrouwen telefoonnummers uit en beloven elkaar te contacten over hoe het gaat met het opgroeiende kind. 

Wanneer Arturo na enige tijd contact opneemt met Janis om te vertellen over de voortgang van het massagraf-project vraagt hij Janis of hij de baby ("toch ook zijn kind") mag zien. Hij herkent niets van zichzelf of van Janis in baby Cecilia en vraagt Janis tamelijk direct of hij wel de vader is. Hoewel Janis ontkent andere sekspartners te hebben gehad, rijst bij haar de twijfel. Ze doet een DNA-test die glashard uitwijst dat zij niet de moeder van Cecilia kan zijn. Om uit te vinden of de baby's wellicht in het ziekenhuis verwisseld zijn , zit er voor Janis niets anders op dan contact te zoeken met Ana. Dat lukt, maar er volgt verschrikkelijk nieuws. 

Met : Penelope Cruz, Milena Smit, Israel Elajalde, Rossy de Palma, Aitana Sanchez-Gijon

FIN - song : Alberto Iglesias - En procesion/La Fosa

The Town - Ben Affleck

The Town op IMDb (7,5)

The Town op Moviemeter (3,57)

Nieuwe streamingsdienst aangenomen, direct eens kijken door het filmaanbod. Viel me nog niet mee, maar deze leek ons beiden wel wat. Gaandeweg bedacht ik me dat ik m ooit al gezien moest hebben. Klopt, een jaar of 11 geleden blijkbaar al. 

Recensie van destijds : The Town recensie - 27 mrt 2011

  FIN - song : Ray Lamontagne- Jolene

The Hunchback of Notre Dame - Peter Medak

The Hunchback of Notre Dame op IMDb (6,1)
 The Hunchback of Notre Dame op Moviemeter (2,66)

Hoewel deze week voor een groot gedeelte in het teken staat van film, was gisteren de enige avond dat ik daadwerkelijk een film kon bekijken. We hadden filmclubavond en dat is altijd bijzonder interessant. Niet alleen de keuze van de gastheer is reden voor gespreksstof , veel meer zijn dat de motivaties waarom hij die keuze maakt (en uiteraard de randverhalen die van zowel zijn kant als de onze opkomen). Als ik u vertel dat het gisteren al vóór het kijken van de film ging over social media, stedenbouw langs de Rijn , de aan de kerkdeur gespijkerde verklaringen van Maarten Luther en het eeuwenoude gegeven van geld en macht , dan weet u dat deze filmclub zijn waarde al menigmaal bewezen heeft. 

Dat was voor mij dan ook de reden dat ik de avond goed doorkwam, van de film zelf moest ik het niet hebben. Want hoewel deze versie wel degelijk goede acteermomenten bevatte en het in beginsel natuurlijk een sterk socialistisch verhaal blijft (Victor Hugo schreef het), had ik wel moeite met de drakerigheid die steeds de kop op stak. Iets te veel platte gedachtenromantiek, iets te makkelijk switchend. Maar uiteraard beoordelen we films ook vaak op de vraag: zal het goede het kwade overwinnen? Dat kwam ten dele uit, maar dat heeft u natuurlijk allang al van Walt Disney gehoord. 

Dom Frollo is een hardvochtige bisschop die toch nog over enig hart blijkt te beschikken wanneer hij zich ontfermt over een vondeling die op de trappen van zijn Notre Dame-kathedraal is neergelegd. Parijs is nog arm, Parijs is horig en gelovig, de koning en de adel staan nog ver boven het volk verheven. En de kerk zorgt daarbij dat haar stevige positie tussen die beide groepen in zo onaangetast mogelijk blijft. 
25 jaar later: de harde bisschop strijdt tegen de opkomst van de boekdrukkunst omdat die het volk de gelegenheid kan geven kennis te vergaren en meningen te ontwikkelen. Het volk mort, de zigeuners voorop. Onder hen de ravissante danseres Esmeralda, die met haar bewegingen op het kerkplein het hoofd van de harkerige bisschop op hol brengt. Niet alleen zijn hoofd overigens, hoog in de toren schuifelt de ongelukkige Quasimodo rond. De vondeling van destijds is uitgegroeid tot een volwassen man , die vanwege zijn onooglijke verschijning de bevolking niet onder ogen durft te komen. Hij luidt de klokken en bekijkt verder alles wat er gebeurt op het plein. Ook hij is onder de indruk van Esmeralda, al weet hij dat nooit zal zijn wat hij op dat moment bedenkt. Alles verandert en komt in een stroomversnelling wanneer Quasimodo de arme zigeunerin ontzet als zij door soldaten van de koning dreigt te worden gearresteerd. In plaats van Esmeralda wordt nu Quasimodo vastgezet en bestraft: het begin van de totale omwenteling. 

Met : Mandy Patinkin, Richard Harris, Salma Hayek

Here we Move, Here we Groove - Sergej Kreso

Here we move here we groove op IMDb (7,5)
 Here we move here we groove op Moviemeter (3,00)

Heerlijk swingende documentaire over Robert Soko, een dj uit voormalig Joegoslavië, die rondom de Balkan-oorlog wegtrok uit de hete regio en zich in Berlijn vestigde. Gebruik makend van de enorme creatieve spirit van die stad groeide hij uit tot de grootste dj in zijn genre: Balkan Beat. 

Soko gebruikt de volkswijsjes uit zijn jeugd, implementeerde de typisch roffelende ritmes van de regio erin en vulde het aan met blazers. Nu klinken dat allemaal als kenmerkende onderdelen van de beat, maar Soko is echt een van de grondleggers van het genre dat eind jaren '00, begin jaren '10 tot grote hoogten steeg. Niet alleen in Berlijn maar over de gehele wereld volgde een zegetocht. Een zegetocht die voor Soko uiteindelijk afstompend werkte: alles gezien, overal geweest, alles meegemaakt.

Het grootste deel van de documentaire bestaat dan ook uit de huidige activiteiten van de dj. Hij wil weer fris worden, hij wil weer verrassen en verrast worden. Daarvoor maakt hij een uitgebreide zoektocht langs de vele culturen in Berlijn, maar zeer zeker ook langs zijn geboortegrond. Met regelmaat reist hij terug naar Bosnië , om nieuwe invloeden op te doen. Met nadruk richt hij zich op de vele vluchtelingen die dwars door de Balkan reizen: ze komen van ver, ze willen naar het Westen en ze hebben allemaal een verhaal. Er zitten uiteraard zangers tussen, er zitten rappers en dichters tussen. Soko vermengt hun verhaal tot een nieuwe dynamische muziek. 

Om een idee te krijgen: hier de link naar de soundtrack van de documentaire.

Noot: mijn filmliefhebbershart maakte een sprongetje, nou ja een sprong, toen er opeens een scene in gemonteerd werd die uit een van de beste films uit de jaren 80 kwam: "Wie zingt daar zo" van Slobodan Sijan. Achteraf logisch, want die film maakt een vergelijkbare reis door een vergelijkbare regio. 

What lies below - Braden R. Duemmler

What lies below op IMDb (4,3)

What lies below op Moviemeter (2,32)

Binnenkort gaat ons Film1-abonnement eruit dus ben ik nu de boel een beetje aan het leegtrekken. Dan klik je ook wel eens verkeerd, voor je het weet start je een film op waar je van meet af aan de zwakte aan af ziet. Afbreken doe ik alleen als het te gruwelijk is, slappe en voorspelbare films halen het wel tot het eind maar dan laat ik me makkelijk afleiden door dingen in huis. Geeft meestal niks, je pakt zo de draad weer op omdat elke verrassing ontbreekt. Dit is er zo een. 

Libby wordt door haar moeder verrast als ze terug komt van schoolkamp. Niet alleen mag ze een stuk in de auto rijden op de rustige wegen naar huis, ook laat moeder haar nieuwe sieraad zien dat ze gekregen heeft van haar nieuwe vriend. "Je zult hem leuk vinden, hij is geweldig". 

Inderdaad is John een brok van een mand, Libby moet oppassen dat haar mond niet openvalt. Hij is charmant, gespierd, buitenaards knap en ook nog eens een intelligente bioloog. En daar dan overal het woordje "te" voor. Libby's moeder heeft al halsoverkop ja gezegd tegen een huwelijk, maar Libby ziet dat John ook interesse in haar toont. De man deugt niet, concludeert ze tijdig, en er is iets vreemds aan het, er klopt iets niet. Klopt, John blijkt niet van deze wereld. Hij heeft een heel andere agenda.

Met : Ema Horvath, Mena Suvari , Trey Tucker

Verdens Verste Menneske (aka The Worst Person in the World) - Joachim Trier

The Worst Person in the World op IMDb (7,9)
 The Worst Person in the World op Moviemeter (3,79)

The Worst Person in the World? Zij? Zeker niet! 

Oke , ze is wispelturig, onzeker en ze vreet energie. Maar ze is ook lief, creatief, knap en sexy. Moeilijk , dat is ze wel, moeilijk te doorgronden en vast te houden. Dat komt voornamelijk doordat ze steeds maar niet weet wat ze wil in en mét haar leven. 

We leren Julie kennen als studente. Na een briljante middelbare schoolperiode struikelt ze al na korte tijd over haar gebrek aan focus. Ze had voor geneeskunde gekozen omdat dit de moeilijkst toegankelijke studie was, maar al snel vindt ze het te technisch, ze wil geen "timmerman voor het lichaam" worden. Liever stort ze zich op de geest, die is vrijer en minder makkelijk in te kaderen. Psychologie dus, wat aanvankelijk lijkt te lukken maar ook daarin kijkt ze uiteindelijk met verwondering naar de maatschappelijke en vooral burgerlijke uitwerking die de geesteswetenschappen op de mens heeft. Fotografie, dat moet de volgende stap zijn. Ze neemt er een baantje in een boekwinkel bij en uiteindelijk zal dat de plek zijn die ze het langste weet vol te houden. 

Haar aandacht is inmiddels volledig gefocust op Aksel, de succesvolle tekenaar van underground-stripboeken. Aksel is een stuk ouder, maar vooral een stuk wijzer dan alle (bed)partners die Julie daarvoor afraffelde. Voor het eerst houdt Julie lang vast, voor het eerst gaat de relatie dieper en dieper door de vele begripvolle gesprekken die ze hebben. Het begrip komt vooral van zijn kant overigens, Julie blijft een twijfelaar die steeds maar niet weet wat ze met haar toekomst wil. Aksel praat over kinderen krijgen maar Julie is nog niet zo ver en komt misschien wel nooit zover. Blijkbaar houdt die twijfel de deur open voor de charmante aantrekkingskracht van andere mannen. Puur platonisch - zo houdt Julie zichzelf voor - maar ze wil wel spelen met de gedachte dat mannen haar kunnen verrassen en op andere sporen kunnen zetten. Uiteindelijk leidt de verschijning van de ongecompliceerde Eivind op een feestje tot de breuk met Aksel.  Opnieuw zien we Julie alles afbreken wat ze opgebouwd heeft, opnieuw gooit ze alles overboord. Kortzichtig misschien, maar best spannend. 

Wie na het lezen van bovenstaande een typisch Scandinavische praatfilm verwacht, komt bedrogen uit. De film swingt heerlijk, ademt dynamiek en Julie is hartveroverend. Maar moeilijk. 

Met : Renate Reinsve, Anders Danielsen Lie, Herbert Nodrum

 FIN - song : Art Garfunkel - Waters of March