Geen van P.

Vanavond verwijl ik mij met lief en met bestemaat Frommel naar de hoofstedelijke aRENa- nou ja hoofdstedelijk, laten we het het sportveld van Duivendrecht noemen-. Dit om ons weer eens te laven aan een betaald potje voetbal (jazeker betaald: 37,50 € voor een plekkie op rij 13).
Maatje F is geen ajax-fanaat (dat zeggik zachtjes), neemt dan ook geen bloemen om Rafael mee uit te wuiven, nee : hij komt voor Arsenal.
Vooral voor Bergkamp natuurlijk, ook ik hoop op enkele echte Dennis-acties.
Wat voor mijn vriendje zal tegenvallen is dat de 21-jarige Robin van P. niet zal verschijnen. Die wordt door trainer Wanker uit de wind gehouden omdat ie verwacht dat de tribune nogal toespelingen zal maken. Een wijs besluit, schat ik.
Voor u vanavond live op tv te volgen, wij gaan weer eens lekker wat aRENaatjes opconsumeren! Denk aan ons als het schuifdak open blijft...

Weer-zien

Wekenlang al gaat het in het nieuws vooral over het weer. Dat helpt je altijd herinneren dat je bijna zelf ook aan je vakantie toe bent.
Gisteravond was het een aangename verrassing dat het tot laat in de avond lekker zwoel bleef.
De perfecte omstandigheden dus voor een prettig weer-zien met een vriend die evenzo gebukt gaat onder de agenda van een jong gezin, van werken en van pogingen daartussen in de leuke dingen des levens te proppen.
Maandenlang e-gemaild met de wederzijdse belofte"we gaan elkaar spreken" leidden uiteindelijk gisteravond tot de lang gewenste ontmoeting.
Terrasje op een hoekje van het grootste plein van onze stad, drankje erbij en keuvelen maar: over kinderen en werk uiteraard, maar vooral over zijn wereldreis in wording en de daarmee gepaard gaande juridische gevolgen (zie verder naar onder op mijn pagina).
Ik had niet echt het gevoel met een crimineel-in-spe te praten, sterker nog: heerlijk herkenbaar waren de overeenkomsten die we ervoeren in onze gedragingen, in onze meningen.
De kleine uurtjes braken al aan toen wij ons gesprek om bazenswege moesten afbreken. Wordt vervolgd (ja , hij dan he, ik ben strafbladvrij....)

Wie appelen vaart...

mag blijkbaar die appels niet meer eten van de overheid. We regelen onszelf te pletter.

Ik werk bij een uitgeverij. Dat kan, zoals anderen bij een bank of een kledingzaak werken. Elk baantje heeft zijn voordeel: hypotheek met korting, kleding met korting etcetera.
In mijn vak kon je tot voor kort recent verschenen boeken met een "collegiale" korting aanschaffen.
Dat mag dus niet meer van de overheid. Het commissariaat voor de media heeft het verboden, dit ivm de vaste boekenprijs die afgesproken is.
Wij zouden dus oneerlijke concurrentie plegen met mensen die niet bij een uitgeverij werken.
Binnenkort worden dus vele bank- en hypotheekmedewerkers uit hun huis gezet omdat, wegens diezelfde oneerlijke concurrentie, hun hypotheekvoordelen worden weggestreept.En de kledingbranche en de detailhandel mag ook geen "belastingvrije koopdagen" voor het eigen personeel meer houden, das immers oneerlijke concurrentie.
Om over touroperators en vliegtuigmaatschappijen nog maar te zwijgen..

Wat heb ik toch een kuthekel aan die economen die dat allemaal voor ons uitdenken. Regeltje voor regeltje maken ze ons land onaangenamer...
"Eerst het zuur en dan het zoet", was de kabinetsideologie. Welnu, ze lijken eerder te beginnen iedereen zijn zoet af te pakken..

Netwerk

Ongelooflijk (ahum), je komt ze werkelijk overal tegen.
In Italie, nabij Napels, is het nu al zo erg dat Maria op het mobiele netwerk verschijnt!!
Het is weer zomer dus de huilende beelden en de levende poppetjes komen weer in de krant. Da's van alle tijden.
Dat ze echter met de tijd meegaan, das dan weer nieuw. Binnenkort Jezus op de I-mode, Maria en God op MSN, het enige wat nog ontbreekt is Goddle, hun eigen zoekmachine..

"Tis een ziekte"

Normaal hek er een hekel aan dat mensen zo mopperen over de tegenvallende ervaringen van hun vakantie. Deze is echter zo grappig dat ik m wel even moet delen (daar komt bij: deze is ons zèlf overkomen).

Ik schreef al over het knusse hotelletje. Moegewandeld gingen we na de eerste dag ons bedje in, alles leek goed te werken. Leek...
Binnen het uur bonkte lief mij wakker: "moet je horen, ik kan hier niet van slapen". En verdomd, toen hoorde ik het ook. Naast ons lag een man dermate te snurken dat het leek alsof er een heel peloton soldaten over een brug marcheerde. Die man moet sogges wel een zere neus hebben.
Normaliter heb je altijd wel wat bijgeluiden maar dit was inderdaad heeel extreem. vanaf dat moment sliep ik dus ook niet meer. Lief verplaatste het matras naar de doucheruimte, maar bleek het ook daar nog te horen.
Wat geklop op de muren, op een gegeven moment een boze klop terug. Uiteindelijk sliep ik nog een uur of drie vier, lief redde het op haar andere locatie uiteindelijk nog een uur of twee drie.
De volgende ochtend stond buurman al klaar toen wij de deur openden. "Of wij geklopt hadden". JA, was ons antwoord, en hij wist vast wel waarom. Zijn antwoord was dat ie echt al allerlei specialisten was afgeweest maar dat ie dan geopereerd moest worden. "tis een ziekte" was zijn gevleugelde dooddoener. Onze opmerking dat ie zulks vooraf had mogen melden bij de reservering, om zo een aparte kamer te krijgen, kwam niet aan. Zijn partner, een minstens zo begaafde variant van mevrouw Tokkie, meldde vervolgens dat het niet netjes was om te kloppen op de muur "want nu lagen er immers vier mensen wakker".
Ter compensatie bood hij ons nog oorpluggen (zgn. herriestoppers) aan, "die hielpen bij de schietvereniging ook" zei ie...

Gelukkig snelden de hoteleigenaren ons te hulp en kregen we per direct een kamer op een andere verdieping. Achteraf haal ik mijn neus er dus voor op....

Consumensen

HIER ben ik dus niet voor. Volgens mij komen consumenten in alle lagen van de bevolking voor, daar heeft geaardheid niets mee te maken toch?
Dit is segregatie, geen integratie..

Ander land genoten

Het blijkt echt waar te zijn: Limburg is een ander land dan de rest van Nederland.
Prachtige omgeving, meestens een ontspannen levenshouding, meestens een uitgebreide gastvrijheid en bovendien nog eens een levensgenietende inslag die ik hier in het noordwesten nogal eens mis.
Fijn arrangement in een knus hotel, waarbij de nadruk lag op culinair genieten (AANRADER). Kilometers gewandeld, ons ook nog op sportfietsen gewaagd aan de heuvelige paadjes en als klapper op de vuurpijl een stuk of tien verschillende sauna's en stoomcabines geprobeerd.

Ik heb het gewoon even niet over de mariakapelletjes waar je over struikelt, niet over de morele correcties die je af en toe toegeslingerd krijgt: Begt gaat weer ontspannen naar zijn werk, nog anderhalve week dan wacht de echte vakantie. Wie doet me wat??