Amrum - Fatih Akin

Amrum op IMDb (7,2)
 Amrum op Moviemeter (4,11)

Amrum op Wikipedia

Fatih Akin! Daar veert mijn filmhart altijd even van op, hoor, wanneer ik lees dat hij weer een nieuwe film gemaakt heeft. Immers, Akin is - wat mij betreft dan- verantwoordelijk voor een van de allerbeste films van de 21e eeuw, een film die inmiddels dus ook alweer 22 jaar oud blijkt. Sindsdien volg ik de man met verhoogde interesse: niet elke slag is raak, maar hij weet me met de onderwerpkeuze van zijn films altijd wel te raken. Het gaat bijna altijd om outcasts, waarbij vaak migratie een leidend thema is. Het maakte dat ik gisteravond direct al bij de voorpremière toesloeg. Welnu, ondanks de torenhoge waarderingen tot nu toe (4,11 !) kwam ik er minder in: dat komt door de ambivalentie die ik vaak voel als de hoofdrol van een film is weggelegd voor iemand in de kinderleeftijd: het werkt verhogend op het sentiment en de psychologie van een film, maar werkt daarentegen weer verlagend op het niveau van het acteerwerk. Dat laatste vond ik in deze wat matig; wel voldoende maar nog niet goed. Hoe dan ook: het verhaal is meeslepend. 

We stappen de film in gedurende de laatste weken van de Tweede Wereldoorlog. Het leven op het Waddeneiland Amrum wordt volledig bepaald door die verschrikkingen: er wordt weliswaar niet gevochten en er zijn geen bombardementen (al vliegen direct in het begin de Britse vliegtuigen al over), maar de humane gevolgen van de oorlog liggen tastbaar aan de oppervlakte. Er is voedselschaarste en armoede, er is een verdeelde maatschappij, er meren vluchtelingen aan op het rustige eiland en vele bewoners zijn nog actief in de oorlog of zijn juist overzee gevlucht vanwege de dreigingen.

Onze held Nanning merkt pas iets van de spanningen als hij argeloos zijn mond voorbij praat: aan de eettafel zegt hij dat op het eiland gesproken wordt over het einde van de oorlog. Moeder, overtuigd van de nazi-idealen, wil weten wie dat gezegd heeft en gaat verhaal halen. Het kost Nanning zijn baantje bij de boerin in kwestie, het kost het gezin de extra levensmiddelen die Nanning met dit werk verdiende. Als zijn moeder na de bevalling van Nanning's kleine broertje dan in een postnatale depressie vervalt, wil hij voor haar zorgen. Hij stelt alles in het werk om voor haar een bordje met witbrood, boter en honing te smeren. Maar hoe kom je aan die producten? Nanning begint aan een levensgevaarlijke tocht, die hem scherp tegenover de andere eilandbewoners zet. 

Met: Jasper Billerbeck, Laura Tonke, Diane Kruger, Detlev Buck, Lisa Hagmeister

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Hainbach - Amrum

Der Goldene Handschuh - Fatih Akin

Der Goldene Handschuh op iMDb (6,7)

Waar is de brille van Fatih Akin gebleven? De man won mij voor zich met "Gegen die Wand" en - in iets mindere mate "Auf den anderen seite".
Maar gisteren stelde hij me ongelooflijk op de proef. Meermaals de aanvechting bestreden om de zaal te verlaten, uiteindelijk niet gedaan. Maar het had heel goed gekund en misschien zelfs gemoeten. Met deze film voelde ik geen enkele verbintenis, louter irritatie en bij vlagen zelfs walging. Het is nihilisme, misogynie en geweld. Nergens een sprankje hoop, nergens een oplossing. Echt, ik kan heel veel hebben qua scenes maar dit heb ik toch echt niet vaak gezien.

Fiete is een in vele opzichten mislukte man. Dat ie het niet getroffen heeft met zijn uiterlijk, daar kan ie niks aan doen. Aan zijn wereldbeeld, aan zijn vrouwenhaat, aan zijn alcoholisme en aan zijn zelfzorg echter des te meer. Fiete is een gedrocht, waar mensen - niet geheel onterecht- in een grote boog omheen gaan.
Hij begeeft zich daarom louter in kringen waar minstens zoveel kansarmen en kanslozen rondhangen: in de kroegen in Sankt Pauli, de hoerenwijk van Hamburg. Met enige regelmaat sleept hij een van de vrouwelijke bezoekers van café "Zum goldene Handschuh" mee naar huis. En dat loopt zelden goed af. Na de commerciële handelingen gaat hij zich doorgaans te buiten aan geweld tegen deze vrouwen, bijna altijd met fatale afloop. Hij demonteert de lichamen en slaat het restant op in zijn bergruimtes. Bezoekers die vragen waar de stank vandaan komt, verwijst hij steevast naar zijn Griekse onderburen die immers steeds "rare gerechten maken".
Na slachtpartij nummer zoveel komt er plots een kentering wanneer hij van zijn sokken gereden wordt als hij dronken oversteekt. Eenmaal in het gips besluit hij zijn leven te beteren: nieuwe baan, geen drank meer en wegblijven van de verlokkingen van dat rare café.
Het gaat eventjes goed, hij krijgt zelfs een vriendelijk contact met de schoonmaakster op zijn nieuwe werk. Helaas krijgt hij dat ook met haar man en al snel staat de boel weer op scherp.
Fiete is onverbeterlijk, Fiete is een hopeloos mens.

Het was even slikken, ik heb het twee uur doorstaan. 

Met: Jonas Dassler , Franz Rogowski

Rheingold (aka Rhinegold) - Fatih Akin

Rheingold op IMDb (6,7)
 Rheingold op Moviemeter (3,50)

Rheingold op Wikipedia

Deze film wordt door de kijkers hoger gewaardeerd dan dat ik zou doen, de ratings zijn prima te noemen. Komt misschien doordat dit genre (Europese gangsterfilm) het bij mij minder doet dan het eigenlijk zou moeten. Ik keek de film omdat ik getriggerd werd door de naam van de regisseur. De Duits-Turkse Fatih Akin is wat mij betreft verantwoordelijk voor een van de beste films van deze eeuw: zijn "Gegen die Wand" is 22 jaar oud inmiddels al maar nog steeds onverbiddelijk goed. Zo goed dat ik m vier maanden geleden gewoon wéér een keer keek. En wéér danig onder de indruk was. Dat niveau haalt dit "waargebeurdje" lang niet, maar blijkbaar keek ik enigszins anders dan menige IMDb- of Moviemeter-bezoeker.

Ze moeten vluchten uit Iraaks Koerdistan, het gezin van componist Ekhbal Hajabi is bij de autoriteiten in de picture. Via Iran weten ze weg te komen, ze belandden in Parijs. Daar krijgt vader te horen dat er voor hem meer kans op werk is in Duitsland, daar zijn veel meer theaters en operahuizen. Ze gaan, inderdaad lijkt veel alsnog op de plaats te komen voor het getroebleerde gezin. Lijkt, zeg ik niet onbewust, want de jonge Giwar heeft moeite om te aarden: de verplichte muzieklessen volgt hij met tegenzin, hij wil helemaal niet het pad van zijn vader op. Daarvoor zijn de verlokkingen van het Westen veel te aanlokken: Giwar belandt al op de middelbare school in illegale handeltjes en wordt uiteindelijk - tot teleurstelling van zijn moeder en zus én van het lieflijke buurmeisje- gewoon drugscrimineel. Het lijkt lang goed te gaan maar uiteindelijk weet Giwar gevangenisstraf niet te ontlopen. En zie: daar komt opeens tóch nog de behoefte aan muziek maken. Vanuit de bak creëert Giwar toch plots een bak hiphop-herrie, met wonderlijke gevolgen.

Met: Emilio Sakraya, Mona Pirzad, Kardo Razzazi, Ilyes Moutaoukil, Sogol Faghani

FIN - song : Xatar - Mama war der Mann im Haus

Aus dem nichts - Fatih Akin

Aus dem nichts op IMDb (7,3)
Zijn "Gegen die Wand" heb ik lang met me meegedragen als de beste film die dit millennium verscheen. Inmiddels is daar wel het een en ander tussen gekomen, maar feit blijft dat ik nog precies weet hoe schokkend en direct ik die film vond. Zijn nieuwste, "Aus dem Nichts" , kent diezelfde urgentie. Is waarschijnlijk niet zo beklijvend maar is absoluut een film die indruk maakt, die je meesleept.

Katja levert haar zoontje af bij het kantoor van haar man, ze gaat lekker een dagje met haar zus naar de hamam. Ze ontspant. Als ze terugrijdt, botst ze op een blokkade van linten en politiewagens rondom de straat van het kantoor. "Ga terug, mevrouw". Al snel ontdekt ze dat er een explosie is geweest. En die blijkt bij het bewuste kantoor te zijn afgegaan. Binnen enkele uren is ze van zorgzame moeder én weduwe én kinderloos geworden: haar man en kind zijn omgekomen.
Ze dempt haar verdriet met alcohol en drugs, maar niets neemt de pijn weg. Ze moet immers weten wat er gebeurd is: hebben haar geliefden pijn geleden en vooral: waaróm ? 
Tijdens de verhoren met de politie blijkt ze de valide informatie te geven die het onderzoek openbreekt: het is een aanslag en het is er een met nazistische grondslag. Twee jonge Duitsers worden opgepakt.
Het proces is zwaar. Alles tezamen lijkt het bewijs overduidelijk , het kan niet anders dan tot een veroordeling leiden. Katja ondergaat het als een marteling: gruwelijke details hoort ze, vreselijk ondermijnende pogingen van de verdediging moet ze zich laten welgevallen. Maar ze houdt vol: dit móét tot een veroordeling leiden. Ze zullen hun verdiende straf krijgen. Hoe dan ook.

Met: Diane Kruger, Denis Moschito, Numan Acar, Ulrich Tukur

Gegen die Wand (aka Head-on) - Fatih Akin

Gegen die Wand op IMDb (7,8)
 Gegen die Wand op Moviemeter (3,76)

Gegen die Wand op Wikipedia

Je ziet nu, na het eerste kwart van de 21e eeuw, af en toe van die lijstjes voorbij komen met "De beste films van deze eeuw". Wanneer ik zelf zo'n lijstje zou maken (wie weet, wie weet), zou deze voor mij in de top 3 staan. Ik zag de film deze week voor de vierde maal en was opnieuw verbluft: een in-your-face mix van heftigheid, romantiek, zelfdestructie, muziek en tradities maken dit voor mij een van de belangwekkendste films van mijn tijd. Prachtig, prachtig, een monument. 

We knallen al vrij snel de film in als we Cahit een net-niet-geslaagde zelfmoordpoging zien doen: hij zet zijn auto tegen de muur zonder daarbij af te remmen. Hij overleeft en belandt uiteraard in het ziekenhuis. In de wachtkamer aldaar zit Sibel geïnteresseerd naar de passief-agressieve Cahit te staren. Ze hoort zijn naam roepen en beseft dat hij een Turkse man is. En dat is precies waar ze naar op zoek is: een Turkse man om mee te trouwen, zodat ze onder het juk van haar traditionele familie (papa zeker, maar broer blijkt nog erger) probeert uit te komen. Ze vraagt Cahit ongezien ten huwelijk en de nihilistische horeca-schoonmaker zegt niet eens direct nee: zolang ze hem maar met rust laat en hij er geen verplichtingen aan over houdt, wil hij best haar man spelen. 

Het wordt natuurlijk geen gezegend huwelijk als beide partners een stijgende levensmoeheid uitstralen. Inderdaad gaan ze elk hun gang, maar toch groeit er een vorm van genegenheid naar elkaar. Een genegenheid die een zeldzaam vernietigende uitwerking heeft op zowel zijn als haar bestaan. 

Met : Birol Ünel, Sibel Kekilli, Catrin Striebeck

Direct nadat ik de film voor de eerste keer zag, kocht ik de soundtrack op CD

FIN - song : Zinoba - Life's what you make it

Tegen de muur

Vanavond op tv, ik waarschuw jullie: een van de allerbeste films van de laatste jaren!

"Gegen die wand" van Fatih akin is rauw, is emotioneel, is muzikaal, is prachtig.
Heb je tijd om de recorder in te stellen of de buis aan te klikken: zie en laat jezelf overdonderen door dit schitterende duits/turkse drama.

En voor de liefhebber: het thematisch vervolg op deze film draait sinds twee weken in de bios; "Auf der anderen seite" staat hoog op mijn wensenlijstje!