Solomamma - Janicke Askevold

Solomamma op IMDb (6,8)
 Solomamma op Moviemeter (3,44)

Solomamma op Wikipedia

Niet de makkelijkste film, maar gaandeweg zat ik er toch wel goed in. De aanvankelijke twijfel zat hem erin dat het hoofdpersonage (sterk gespeeld door Noorse karakteractrice Lisa Loven Kongsli) moeite heeft sympathiek over te komen, terwijl je als kijker aan het eind toch wel overtuigd bent van haar bedoelingen. Er is wereldwijd veel te doen over zaaddonorschap (zowel over het aantal kinderen dat een donor mag "leveren" als over de gegarandeerde anonimiteit die veel van de donoren verlangen). Komt allemaal voorbij in deze film, in meer of mindere mate. Hoe dan ook: er zit een bekende Scandinavische complexiteit in die het bij mij wel goed doet.

Edith is stapelgek op haar zoontje Sigurd, het ontbreekt hem aan niets. In gesprekken met vrienden moet Edith echter regelmatig vragen beantwoorden over de afwezigheid van een vaderfiguur: niet alleen of ze het op deze manier allemaal wel redt maar ook of ze niet nieuwsgierig naar wat voor type het is en hoeveel haar zoontje via de reageerbuis van dat type man heeft meegekregen. Edith beantwoordt alle vragen ogenschijnlijk losjes en zelfverzekerd, ze oogt hartstikke stabiel. Totdat plots een vriendin (die van dezelfde donor heeft "getrokken") haar verteld dat ze de naam van de donorvader heeft achterhaald. Edith, journaliste van professie, blijkt hierdoor getriggerd en gaat op zoek naar de man achter de naam. Sterker nog: ze overschrijdt alle afgesproken grenzen door - zogenaamd uit journalistieke overwegingen- een afspraak te maken met de gamedesigner die de zaadgever van haar zoon blijkt te zijn. Het is een kleine stap van nieuwsgierigheid naar ingewikkelde contacten.

Met: Lisa Loven Kongsli, Herbert Nordrum, Trude Sofie Olavsrud Anthonsen, Celine Engebrigtsen

Gezien in : Cinema Oostereiland

Quislings siste dager (aka Quislings: the final days) - Erik Poppe

Quislings: the final days op IMDb (7,1)
 Quislings: the final days op Moviemeter (3,38)

Quisling: the final days op Wikipedia

Niet dat het nu direct tot een goede film leidde (mijn vrouw vond hem maar zo-zo) maar ik was al snel enthousiast over dit historisch verantwoorde drama. Sowieso houd ik van geschiedenisverhalen, dus ook in films. Maar bij Quisling gaat het allemaal nog een treetje hoger: de man is in herinnering gebleven omdat "een Quisling" thans ook in de taal model staat voor "een verrader". De man is een eponiem geworden en staat daarmee dus in een rijtje van oa Boycott, Zeppelin en zo meer. Dat maakt de film nog niet meteen knap, maar het zorgt er = door de taallink- wel voor dat ie wat langer in mijn herinnering blijft.

Het is 1945. Ook in Noorwegen komt de Tweede Wereldoorlog tot een einde hetgeen tot verdeelde reacties leidt: het volk is blij en dankbaar maar de regering ziet de bui al hangen. Zij weten dat ze door datzelfde volk veroordeeld zullen worden vanwege hun coöperatie met de Duitsers. Ze zullen ter verantwoording worden geroepen en dan met name de minister president, Vidkun Quisling. Die is aanvankelijk nog vastberaden: hij denkt politie, rechters én volk nog te kunnen overtuigen van de juistheid van zijn handelen. Quisling verpakt het onder de motivatie dat -als hij geen samenwerking met de Duitsers was aangegaan- het land zou worden veroverd door de Bolsjewieken, die hij als een veel grotere dreiging inschatte dan de nazi's. 

Hoewel het hiermee een politieke film dreigt te worden, pakt het door de aanpak geheel anders uit: uiteraard krijgt Quisling in zijn dodencel een geestelijk verzorger toegewezen. Deze Peder Olsen heeft alle reden om zijn cliënt te verafschuwen maar begrijpt ook dat hij uit humanistische overwegingen wel in gesprek móét gaan met de abjecte nazi die hij voor zich acht. De bezoeken zijn intens, de mannen zijn het bitter met elkaar oneens maar toch.. maar toch..maar toch weet Olsen een klein stukje menselijkheid bij Quisling naar boven te krijgen, die mogelijk alsnog tot inkeer kan leiden. 
Wat mij betreft was dit deel het sterkste van de film: de battle tussen twee mensen aan weerszijden van het humane spectrum, die noodgedwongen elkaars overtuigingen moeten uitventen.

Met: Gard B. Eisvold, Anders Danielsen Lie, Lisa Carlehed, Lisa Loven Kongsli

FIN - song : Kim Andre Arnesen/Trondheim Solistene - Magnificat II: ecce enim

Gezien in : Cinema Oostereiland

Nr. 24 (aka Number 24 or No.24)- John Andreas Andersen

Nr. 24 op IMDb (7,6)
 Nr. 24 op Moviemeter (3,65)

Beter dan ik houdt mijn vrouw bij wat er zoal aan nieuwe films op Netflix verschijnt, gelukkig tipt ze me daarin ook regelmatig. Zo zaten we dus gisteravond voor deze: een fraai opgebouwd oorlogsdrama dat ook nog eens volledig op waarheid gebaseerd is. Goede spanningsopbouw, integer geacteerd, De moeite waard, derhalve. En mogelijk ook voor u.

De hele aula zit vol, de middelbare scholieren zien de tachtiger Gunnar Sonsteby het podium opklauteren. Een serieuze man, een ingetogen karakter maar een vastberaden uitstraling. Hij komt de leerlingen iets vertellen over de Tweede Wereldoorlig. Gunnar blijkt een overlevende te zijn van een zeer actieve verzetsgroep die zich in Noorwegen teweer stelde tegen de gruwelijke nazi-bezetting.

Gunnar's les gaat over ethiek, over hoe er weliswaar kameraadschappelijk maar toch zo solistisch mogelijk geopereerd moest worden. Dit uiteraard om de kans op doorslaan te vermijden, want uiteraard werden er af en toe leden van de groep gearresteerd, met de vreselijkste gevolgen van dien.  Martelingen zijn het enige middel dat de macht bezig om alsnog de vinger te krijgen achter een groep die ze telkenmale te slim af is. 
Het verhaal wordt linear verteld, met een continue afwisseling tussen de vertellende Gunnar van nu en de activistische Gunnar van toen. Die blijkt tot uitzonderlijke prestaties te zijn gekomen, door zijn slimheid en voorzichtigheid maar vooral ook door zijn totale opoffering voor de goede zaak: pas wanneer hij in een vrij land leeft, zal zijn eigen leven beginnen. Tot die tijd moet hij er alles aan doen om die vrijheid voor zijn land, zijn landgenoten en uiteindelijk ook voor hem te bewerkstelligen.
Het vertellen gaat Gunnar goed af, het gaat echter wringen wanneer hij de vragenronde na afloop van zijn verhaal inzet.

Met: Sjur Vatne Brean, Erik Hivju, Lisa Loven Kongsli, Jaakob Maanung Trulsen

FIN - song : Slowshift ft. SKAAR - Omen

The Woman In Cabin 10 - Simon Stone

The Woman in Cabin 10 op IMDb (6,0)
 The Woman in cabin 10 op Moviemeter (2,89)

The Woman in Cabin 10 op Wikipedia

Mijn vrouw was weer thuis na een weekje wandelvakantie, we besloten derhalve dat we nauwelijks de deur uit zouden komen gisteren. Dat maakte ook gelegenheid om weer eens op de bank samen een filmpje te kijken en - wat ik in ieder geval in m'n eentje niet al te vaak doe- weer eens een keertje op Netflix te kijken. Deze stond daar kakelvers op, dus klikte mijn vrouw hierop. Ik vond het allemaal best, we zaten knus. En het resultaat? Ach, de film is in ieder geval onderhoudend, maar omdat het kernverhaal al redelijk vroeg in de film verteld wordt, was het vooral 'spannend' om te zien hoe men dit tot een afronding zou brengen.

Ze wordt met applaus ontvangen op de redactie: journaliste Laura Blacklock heeft net een veelgeprezen artikel gepubliceerd over een internationale zaak die ze op de voet volgde. Moe maar voldaan bespreekt ze de volgende stappen met haar hoofdredactrice. Die wil haar graag even met reces sturen maar Laura stelt een human interest-artikel voor: even weg van de grote verhalen, nu een over liefdadigheid en ziektebestrijding. Ze heeft net een uitnodiging ontvangen van Anne Bullmer, een rijke industrial die een aantal high potentials uitnodigt op een cruise, waarbij ze belooft aankondigingen te doen over de verdeling van de miljarden die in haar bedrijf zitten. Ze moet overgaan tot die verdeling, omdat ze ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft: dit maakt dat het voor de wereld van belang is om te weten of die veel te grote berg geld wel een juiste bestemming krijgt. 
Laura monstert aan op het veel te luxueuze jacht en knoopt her en der gesprekken aan om haar achtergrondverhaal vorm te geven. Veel irritant chique zakenlui, maar ook een succesvol muzikant en - mmm, wat moet ze hier nou weer van denken- een fotograaf waarmee Laura in het verleden een affaire had. Terwijl alles in deze reis erop gericht is de rijke Bullmers te bejubelen, komt Laura een ander verhaal op het spoor: ze hoort geluiden in kamer 10, de kamer naast de hare. Maar die kamer was toch leeg? Ze gaat graven en komt achter een heleboel zaken die ze eigenlijk helemaal niet wil weten. Is zij nou gek of zijn die anderen dat?

Met: Keira Kneightley, Guy Pearce, David Ajala, Lisa Loven Kongsli, Art Malik

FIN - song : Just Mustard - We were just here

Faedre & Modre (aka Fathers & Mothers) - Paprika Steen

Faedre & Modre op IMDb (5,8)
 Faedre & Modre op Moviemeter (3,14)

Faedre og Modre op Wikipedia

"De Luizenmoeder", maar dan op zijn Deens. In een drukke komedie vol verwikkelingen en vooral vol misverstanden fileert actrice-regisseuse Paprika Steen het fenomeen "inspraak" waarmee ze aantoont hoe makkelijk dingen uit de hand kunnen lopen als iedereen zijn democratische zegje mag doen terwijl er ondertussen wel beslissingen moeten worden genomen. Uitermate gechargeerd allemaal, maar wel op een fijn komische manier. 

Daar zitten ze dan, op de kamer van de schooldirecteur. De betrokken ouders Piv & Ulrik willen uiteraard het beste voor hun dochter, maar door omstandigheden is het meisje al aan haar vierde school toe. Dit keer moet het lukken, stellen de ouders vastberaden. Als de directeur meldt dat ze met hun neus in de boter vallen omdat volgende week al het jaarlijkse schoolkamp plaatsvindt, zien ze direct mogelijkheden. Ulrik zal de eerste dagen meegaan, daarna zal moeder Piv zich losweken van haar werk en ook naar de bossen afreizen. Voordat ze afreizen, moeten de ouders al door een omslachtig democratisch proces van voorbereidingen heen: verantwoordelijkheden, zorgen, bewijsdrang, vrijzinnigheid versus strenge opvoeding. De zeer gevarieerde meningen van de ouders maken dat Piv & Ulrik op eieren moeten lopen om zich maar een beetje geaccepteerd te voelen. 

Eenmaal op locatie blijkt Ulrik zich best makkelijk te schikken in de omgang met de huisregels, zo makkelijk zelfs dat hij iets te amicaal met sommige mensen optrekt en zich 's avonds bij het kampvuur behoorlijk vergaloppeerd: de ouders lijken al snel te vergeten dat ze daar voor hun kinderen zijn gekomen, ze storten zich op liederlijk gedrag dat de kinderen hoofdschuddend waarnemen.

Met: Jacob Lohmann, Katrine Greis-Rosenthal, Rasmus Bjerg, Nikolaj Lie Kaas, Lisa Loven Kongsli, Amanda Collin, Carsten Björnlund

FIN - song : Les Humphries Singers - Mama Loo