Seven psychopaths - Martin mcDonagh

Seven psychopaths op IMDb (7,1)

Seven psychopaths op Moviemeter (3,21)
 

Als er één verandering is in mijn kijkgedrag tov de laatste jaren, dan is het wel het vaker herzien van films. Veel meer dan eerder bekeek ik dit jaar films voor een tweede of derde keer. Soms omdat ik ze gewoon zo goed vond dat het weer kon, soms omdat ik eigenlijk de pointe van verhaal en film vergeten was. En wat blijkt: door het recenseren van films heb ik mezelf ook aangeleerd om anders naar film te kijken, waardoor ik een heel andere (of een aangescherpte) mening heb dan de eerste keer dat ik de film zag.

Deze bijvoorbeeld, die zag ik in 2013. Dat is inmiddels 10 jaar geleden en de tijd is goed geweest voor deze film. Veel meer dan de eerste keer zag ik de outstanding komische talenten van Sam Rockwell, opnieuw viel ik voor de ingetogen karaktercharme van Christopher Walken en zelfs het script vond ik minder los-zand dan de vorige keer. Louter plussen dus voor het herzien van deze black comedy.

Mijn recensie van destijds: BEGT-recensie Seven Psychopaths 2013

FIN - song : PP Arnold - The First Cut is the Deepest

Seven Psychopaths - Martin McDonagh

Seven Psychopaths op IMDb
Tuurlijk is dit geen goeie film. En wat de regisseur betrefft: tuurlijk kan deze niet tippen aan zijn onweerstaanbare "In Bruges".

Toch moet ik zeggen dat ik een aantal malen hardop gelachen heb, dat ik dapper door de splatter-scenes heen heb gekeken, dat (het spel van ) Christopher Walken wederom een lust voor het oog was en dat ik me dus achteraf best wel als "vermaakt" voelde. In die zin is deze nep-Tarantino komedie gewoon geslaagd.

Drankzuchtige schrijver in Hollywood worstelt met z'n nieuwe filmscript. Probleem: hij heeft alleen de titel. Seven Psychopaths gaat de film heten , hij moet er zeven karakters voor zoeken maar het gaat niet een bloederig verhaal worden. Hetgeen, in cinemataal, lastig is in het geval van psychopaten.
Zijn beste maatje doet de belofte hem te helpen met het aanleveren van materiaal voor zijn script. Appeltje-eitje voor deze man, want gaandeweg de film blijken zijn gedachten an sich al de psychopathische top te zijn. Daarnaast heeft ie een bijverdienste, het ontvoeren van hondjes van rijke Hollywooders, een job die hij doet in samenwerking met de mysterieus-keurige Christopher Walken. Het gaat hen goed af, totdat ze het verkeerde hondje gijzelen.

U snapt dat script en realiteit met elkaar in verwikkeling gaan en dat er nogal wat moet gebeuren om het alsnog tot comedy te maken. Wat mij betreft voldoende geslaagd.

Een leuke gastrol voor Tom Waits en een belangrijke bijrol voor Woody Harrelson, wellicht strekt het tot aanbeveling.