King of Thieves - James Marsh

King of Thieves op IMDb (5,6)
 King of Thieves op Moviemeter (2,77)

King of Thieves op Wikipedia

Sympathiek, zo noem je films als deze. Een dun script, enige mate van voorspelbaarheid, tongue-in-cheeck humor, het is allemaal geen eredivisie. Maar al die magerte wordt flink gecompenseerd door de eeuwen aan acteerervaring die je hier voorgeschoteld krijgt. Ga maar na: alleen de naam Michael Caine is al voldoende om zwakke knieën te krijgen. Voeg daar nog eens de altijd leverende Jim Broadbent aan toe, of de oude kanonnen Tom Courtenay en Ray Winstone en je zit middenin een kringetje dat het op zeker leuk met elkaar gaat hebben. Dát is de belangrijkste waarde van deze heistfilm. Morgen ben je alles vergeten, maar vandaag kijk je naar een prettige anderhalf uur "komische actie". 

Brian Reader is crimineel-in-bijna-ruste. Bijna, want als hij bezoek krijgt van zijn jonge neefje Basil en met hem door de Londonse diamantwijk Hatton Garden loopt, twinkelen zijn ogen als ze voor een chique juwelier staan en Basil vertelt dat hij in het bezit is van een sleutel die toegang kan verschaffen tot het trappengebouw naast de winkel (ex-vriendin werkte daar, sleutel nooit ingeleverd etcetera). 
Reader krijgt de kriebels: wat als hij nou nog één keer..?  Hij besluit het te proberen en formeert een team van oude rotten uit de wereld van de bankroverij. Het plan is goed en gedegen, maar de heren zijn oud en der dagen zat: persoonlijke malheur en onderling gekissebis spelen al snel op. Ze hebben allemaal de guldentekens in hun ogen staan, maar niemand gunt een ander iets. Het wordt dus niet alleen een minutieuze operatie, het wordt ook een karakterologische exercitie: slagen de heren er in om zonder ruzies het paasweekend in de kelders en de kluizen door te brengen?

Met; Michael Caine, Jim Broadbent, Ray Winstone, Tom Courtenay, Charlie Cox, Paul Whitehouse, Michael Gambon

FIN - song : Benjamin Wallfisch - King of Thieves

FIN - song : Jamie Cullum- The Man

Queen at sea - Lance Hammer

Queen at sea op IMDb (7,7)
 Queen at sea op Moviemeter (-,-)

Queen at sea op Wikipedia

Na een wekenlange campagne met bioscoopreclames waren we nu dan toch eindelijk bij de "Bioscoop 10 daagse" aanbeland. Wat die precies inhoudt, heb ik uit de reclames nog steeds niet begrepen. Geeft niks, ik probeerde toch al 1 á 2 keer per week de zaal te vinden. Het leverde nu het voordeel op van een voorpremiére op maandag. En wát voor een: prijswinnend op het afgelopen filmfestival van Berlijn, ijzersterke hoofdrollen van eminence grise Tom Courtenay en de immer superieure Juliette Binoche en een stevig taaie benadering van uitermate pijnlijk menselijk lijden. Indrukwekkend, ik nam de film in hoofd en hart wel even mee naar huis. 

Met haar dochter Sarah is Amanda voor een tijdje vanuit Newcastle naar London verhuisd. Ze wil het schrijven van haar boek afronden, maar vooral wil ze dichter bij haar moeder zijn. Die gaat niet goed, sterker nog: die gaat met de dag slechter. Ze weet steeds minder vaak wie en waar ze is, ze gaat hard achteruit. Moeder's partner en Amanda's stiefvader Martin doet wat ie kan, maar is zelf al minstens zo op leeftijd en kan het allemaal amper meer aan. Maar we ervaren al snel dat hij veel meer kan dan wij denken. 

Wanneer Amanda het huis binnenkomt en naar de slaapkamer loopt, ziet ze Martin bovenop haar apathische moeder liggen. En bewegen. Woest is Amanda, wie denkt hij wel niet dat ie is om zo aan zijn eigen behoeften te voldoen terwijl moeder overduidelijk ziek is. Het brengt een enorme hoeveelheid balletjes aan het rollen: politie, medische onderzoeken, een bezoek aan een verpleeghuis. Amanda is vastberaden maar dat blijkt bij Martin ook het geval. Hij weigert een stap terug te doen en beweert dat hij de enige is die weet wat zijn vrouw nodig heeft. Het schuurt ongelooflijk tussen stiefvader en stiefdochter maar ze móéten eruit komen. Kleindochter Sarah krijgt van haar moeder de vraag of ze het erg vindt om naar London te verhuizen, zodat Amanda middenin het resterende leven van haar moeder kan blijven staan. Het lijkt ons dat er hier alleen maar verliezers in beeld zijn, niemand kan een kant op met zijn/haar ongeluk, dementie blijkt een verscheurend monster.

Met : Juliette Binoche, Tom Courtenay, Anna Calder-Marshall, Florence Hunt

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Gavin Bryars - The Last Days

Summerland - Jessica Swale

Summerland op IMDb (7,0)
 Summerland op Moviemeter (3,33)

Bitterzoete film die zowel de gevolgen van oorlog aankaart als de gevolgen van bekrompen moraliteit. Voor de kijker wordt de pijn van beide misstanden invoelbaar, gelukkig hier en daar wel gelardeerd met lichte humor en verrassende ontwikkelingen. 

Reeds vanaf de eerste scene weten we dat Alice Lamb een complexe persoonlijkheid is, iemand die overduidelijk geraakt is door een lastig leven. Driftig zit ze aan haar schrijftafel te tikken op haar typemachine, ze wil niet worden gestoord in haar werk. . Kinderen die aanbellen voor een collecte worden dan ook met een snauw weggejaagd.

Automatisch drijven we af naar de iets jongere versie van Alice, net zo driftig tikkend op die typemachine, haar volgende wetenschappelijke boek moet immers nodig een keer af. Met de regelmaat van de klok wordt ze gestoord: haar huisje aan de zee wordt regelmatig belaagd door plagende en joelende jongeren die steeds weer haar brievenbus vol storten met afval. Ze doen dit omdat ze haar nazisympathie verwijten, zonder enige motivatie trouwens. Daardoor weet Alice heus wel hoe er in het kustplaatsje over haar gepraat wordt, maar ze heeft simpelweg geen zin om het allemaal te weerleggen en houdt zich liever afzijdig van iedereen. Maar dan..

Daar staat een dame van de lokale liefdadigheidsinstelling voor de deur: een knulletje van een jaar of tien zal door Alice moeten worden opgevangen omdat zijn ouders beiden taken hebben te verrichten in de oorlog. De schrijfster reageert verbaasd als er door de vrouw verwezen wordt naar de brief die ze hierover heeft ontvangen. U snapt het: die volgestorte brievenbus bevat ook serieus spul. 

Alice zwicht, ze wil de jongen wel voor een week opvangen maar daarna moet ie echt weg omdat haar werk niet wacht. De aanvankelijke weerstand en spanning maakt langzamerhand plaats voor begrip als Alice steeds meer leert over de achtergrond van het jongetje. En daarmee ook meteen over die van zichzelf. 

Met: Gemma Arterton, Lucas Bond, Tom Courtenay, Gugu Mbatha-Raw, Penelope Wilton

FIN - song :  Volker Bertelmann - In search of Summerland