vrijdag, februari 16, 2007

Ik ben niks, ik kan niks: geef me n uniform!

Een oude anarcho-kreet waar ik vandaag werus aan moest denken.
Peddelend tussen de begraafplaats en de locatie van de condoleance sneden we een stukje af. En met ons velen.
prompt stonden daar een aantal bonnenjagers, van de parkeerpolitie. die moesten blijkbaar hun quotum opjagen want we kwamen er meer in de stad tegen.
Mijn lief kreeg een bon, onvermurwbaar was de man op haar verweer dat ze verdorie net van een begrafenis terug kwam, net als de man naast ons die ook zeer verontwaardigd misbaar stond te maken. "ik doe gewoon mn werk, mevrouw" en "ik kan toch niet op uw voorhoofd zien dat u van een begrafenis af komt".
Mijn lief, de redelijkheid zelve en zelf de vrouw die altijd méér dan haar eigen verantwoordelijkheden neemt, die lief brak. In tranen en over de toeren meldde ze die man dat het echt niet ging om de dertig €, maar dat het wel ging om de omverbiddelijke glimlach waarmee hij schreef, om het verschuilen achter zijn rechtmatige taak.
Zo boos was ze dat we naar het bureau zijn gelopen om naam en toenaam van de verbalisant te vragen, opdat wij een boze brief naar de gemeente kunnen sturen. Daar zat zowaar een begripvol uniform, die meldde dat ze vooraf gewaarschuwd waren over een zeer drukke middag in de stad vanwege die begrafenis....(denkt u dan ook: waarom dán op bonnenjacht?)

T verzet helpt vast weinig, maar t lucht enorm op na zo'n hyperemotionele, huilbuierige middag.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Ik merk dat ik me sneller aangesproken voel wanneer het om uniformen gaat. Sinds ik bij het leger zit werkt dat als een rode lap. Maar balen is het zeker, wat een k.........! Wanneer ik in mijn winkelcentrum sta met mijn ketel doe ik ook niet moeilijk en toon ik begrip voor de situatie!

begt zei

en je weet, op jouw bon wil ik me wel laten slingeren: bon voor gratis soep, bon voor gratis onderdak: ik teken ervoor!!!
kom je ook in hoorn?

Peter te Riele zei

regel is regel...

wet is wet...

ik doe slechts mijn plicht...

ik ben maar een ambtenaar in functie...

en met veel plezier pak ik de domme, ongehoorzame burgers aan, want ik ben belangrijk...

Wat jammer dat we steeds meer van die mensen in onze samenleving tegenkomen in opdracht van onze staat. Hoezo terug naar de jaren 50?

Ik hoop dat jullie ondanks die vervelende gebeurtenissen toch op een goede manier afscheid hebben kunnen nemen van jullie buurman.

begt zei

dat laatste is gelukt, peterter. en dat was uiteindelijk het belangrijkste.
jij weet als geen ander hoe je tegen de strenge regle-nalevers kunt aanlopen. zijn we nou een soort "partners in crime"?

Peter te Riele zei

meer partners in de bak
of: partners in de aap gelogeerd
of: partners tegen functie