Waarom?

Kan een of andere filosoof, een of andere wijsgerige, of gewoon iemand anders mij uitleggen waarom de besten altijd t eerst gaan?
Vanmorgen overleed, na een doodsstrijd van vier dagen, Erwin: mijn vriend, buurman, vader van mijn oppasmeiden, levensgenieter, harde werker, lachebek en motor van een dynamisch en liefdevol gezin.
Een bloedprop in de hersenen verpulverde alles wat op zijn weg kwam en voorkwam dat fysieke - en wilskracht, twee van Erwin's kenmerken, nog baat konden brengen.
Begin 40 is te jong, een vader van een gezin is nodig, een man die het beleg thuisbrengt, een man die je altijd op een vrijdagmiddagborreltje uitnodigt moet gewoon mogen blijven, een betrokken en energiek mens is altijd welkom.

Kom zojuist bij een totaal kapotgeslagen gezin vandaan, de lijkwagen rijdt net voor en ik voel een onmacht, een onmetelijke onmacht.