Meedraaien

Het komt onvermijdelijk, het moment dat je erkent dat je eigenlijk al best lang meedraait.
t moet 83 of 84 zijn geweest. Begtje ging naar t concert van Shriekback, samen met n clubje vrienden en innen. Concert was miraculeus goed, dito de sfeer. We bleven hangen in de zaal, dusdanig lang dat de band op een gegeven moment de zaal in kwam.
Ik raakte in gesprek met Barry Andrews, de man die ook al een (positief) XTC-verleden op zn cv had staan. "How did you like the gig" en dat soort beleefdheden, zijn bassist Dave Allen richtte zich op een heel erg mooi meisje in ons midden (terecht hoor, hij was niet de enige die dr leuk vond). Uiteindelijk met de band op stap geweest t amsterdamse nachtleven in: de toenmalig hippe club Mazzo kwamen we alleen in omdat we zulke leuke "audio-visuele vrienden" bij ons hadden!

Waarom vertel ik dit allemaal? Omdat ik een jaar of drie geleden een concert zag van de zoon van diezelfde Barry Andrews. Finn Andrews IS the Veils. Concert was toentertijd tgv de toer van de tweede plaat, deze week verscheen zijn derde album.
En godsammeinnigliefhebben, wat is dat "Sun Gangs" opnieuw een goeie plaat.

Lekker donker, bij vlagen exorcistisch, maar immer dragend: spannende muzikale genen zijn blijkbaar erfelijk. Ik teken ervoor dat ik over 25 jaar de kleinzoon ook zie spelen....