maandag, juli 13, 2009

De jaloezie voorbij

Is een gedegen oefening altijd: in hoeverre ben ik jaloers op mensen die het makkelijker hebben dan ik? Op mensen die vrij zijn als ik moet werken? Op mensen die ogenschijnlijk probleemloos door de dagen wandelen?

Antwoord: in steeds mindere mate. Althans, dat ervaar ik zelf zo, nu nog de anderen.
Vanmorgen vond ik het helemaal niet erg dat mijn lief en ik elkaar in colonne per trein naar t werk begaven. Heb genoten van een fijn weekend, weet dat de plicht vandaag weer roept en dat mijn/onze tijd vanzelf weer komt.

Jee, wat mild, zult u zeggen....

3 opmerkingen:

Stefanus Rafael Maria zei

Mild? Nee hoor, gewoon realistisch.
En jaloezie is geen goede eigenschap.
Ikzelf werk ook op tijden dat een ander op een terras in de zon zit.
Tisnieaars.

Anoniem zei

Er zijn altijd door de jaren heen werk- en luxepaarden geweest. Het ene moment ben je een werkpaard het andere moment een luxepaard.
als jij maar gelukkig bent met jouw manier van leven, dat is het belangrijkste en dat je dat met je lief en je kinderen kan delen.

begt zei

beiden: dank voor de bevestiging dat dit de enige weg is.
accepteer en heers (om maar eens te varieren op een thema..)