Oorkussen

Ik leer t steeds beter.
Ondanks dat het erin gestampt lijkt, of dat nou bij mij thuis of bij mijn generatie in het algemeen hoorde: ik ervaar vaker dan vroeger dat die rare duivel nog niet zo slecht slaapt.
Het oorkussen der ledigheid begint mij te passen. Op een dag als gister lukte het mij een uurtje langer te blijven liggen. Daarna gewoon een pak kranten, een heerlijke hoeveelheid muziek en, nou vooruit, des middags een wandeling om de dag-dvd weg te brengen.
's Avonds een quizje, borreltje na en veel te laat naar bed. Ultiem genoten van een cadeautje-vrije dag.

Het lichtelijk bezuren dat de werkwekker vanmorgen schijnbaar vroeger dan anders rammelde, doet er niets aan af. Ik ga t trekken vandaag.

dolce far niente!