Westerse scepsis

Veel van de mensen die nu kritisch staan tegenover hulpverlening aan Pakistan, stonden anderhalf jaar geleden positief tegenover hulp aan de banken in nood.
Immers: als we het niet zouden doen zou het land ontwricht worden, ja mogelijk zelfs Europa respectievelijk de wereld.
Terwijl we wisten dat een fors deel van dat geld in handen zou vallen van de bonusjagende zelfverrijkende managers, hebben we het toch gedaan.
Immers, de uiteindelijke dupe van omvallende banken zouden niet diezelfde managers zijn maar de Jan-in-de-straat, de Henk en Ingrid, de sukkelaar met zn kleine spaarcentje.

Hou dat in gedachten en aanschouw het leed in Pakistan: miljoenen mensen die meer dan een spaarcentje kwijt zijn, nee: die van huis en haard zijn verdreven. Die familieleden zijn verloren, die het Damocles-beeld van besmettelijke ziekte boven zich hebben hangen.
Alleen al voor die mensen moet je je jaarlijkse rampentientje overmaken. Bedenk dat een bedrag vergelijkbaar aan de toegangskaartjes van de benefietconcerten voor Marco Borsato een veelvoud aan mensen helpt van de muziek-BV's die toen gesteund zijn.

Stop met zwartepieten, stop met die zogenaamde terreur-angst en zoek naar het nog aanwezige restje menselijkheid. Gééf om mensen.