[REC] - Jaume Balagero/ Paco Plaza

[REC] op IMDb
En weer trapte ik erin. Hearsay had de titel van deze film in mn geheugen gemetseld, dus toen ie vorige week op tv kwam programmeerde ik m in.
En dan wist ik dus dat het horror was, en dan wist ik dat zulks niet echt mijn genre is.

Edoch: het laatste uur volledig geboeid gekeken, me een aantal malen de vinkentering geschrokken en soms steels weggekeken van het beeld. Dan zal ie als horror dus wel geslaagd zijn.

Spaanse cultfilm van 5 jaar gelee, lijkt in bijna één take geschoten te zijn. TV-reportageteam maakt opnames op brandweerkazerne en moet mee naar een melding van een vrouw die in een appartement bezig is uit haar dak te gaan.
De vrouw is aggressief, in hoge mate zelfs , en valt een politieman aan. Punt blijkt dat ze een bepaalde vorm van hondsdolheid heeft en dat het zeer besmettelijk is. Het gebouw wordt door de buiten geinstalleerde agenten en brandweerlui afgesloten en geisoleerd. Inclusief de mensen die zich in het pand bevinden. Waaronder dus dat reportagestel. En als die er toch zijn, dan moeten ze maar zo veel mogelijk filmen.

Griezel, goor, en schrik: en dat dan in 5 kwartier. Wel boeiend ja, ik snap de wijdverbreide waardering. Maar voor mij is het beter om dit soort films over te slaan ... ;-]

Le Moine- Dominik Moll

Le Moine op IMDb

Hé hé, na een hectische week eindelijk weer een film gezien, ik begon ontwenningsverschijnselen te vertonen.
Deze kwam ongeveer gelijktijdig uit met die andere, iets bekendere monnikenfilm van vorig jaar. Waar die film (des Hommes et des dieux) meer uit het leven gegrepen leek, belicht deze film meer de duistere kant van het monnikenleven (nu ja, een klein applausje dan voor die woordspeling van het duister belichten? ).

Broeder Ambroise is te vondeling gelegd bij een Spaans klooster, ergens in de 17e eeuw. Hij ontpopt zich tot een devoot monnik met vooral een goed ontwikkelde tongriem. Zijn preken worden vermaard in de omtrek en lokken vele gelovigen naar het klooster om hem aan te komen horen en hen te verlichten.

De abt van het klooster meldt Ambroise, zijn beschermeling en gedoodverfde opvolger, dat hij het gevoel heeft dat de duivel in het klooster leeft. En dat lijkt ie behoorlijk goed te zien: de oorspronkelijk nogal strak in de leer zitten monnik wordt op de proef gesteld als hij gaandeweg wordt blootgesteld aan lustgevoelens. Daar gaat je paradijs.

Vooral vanwege de immer sterke Vincent Cassel wilde ik deze zien, ik moet zeggen dat hij ook de voornaamste reden blijft. Tenzij je gevoelig bent voor goddelijke en duivelse praktijken, dan kan deze film nog spannend voor je uitpakken.

Maar goed, het was weer een film, en dat turfje telt!

Hemel- Sacha Polak

Hemel op IMDb
Met prijzen en lof overladen Nederlandse film. Nog onlangs haalde hoofdrolspeelster Hannah Hoekstra op het Nederlands Film Festival het Gouden Kalf voor beste actrice op.
Laat ik maar met de deur in mn eigen huis vallen: ik zag het niet aan de film af. Tuurlijk, de hoofdrolspeelster geeft en toont veel. En tuurlijk, Hans Dagelet is altijd een genot om naar te kijken, letterlijk en figuurlijk. Maar ik vond t geheel een beetje moeilijkdoenerij dat tot weinig leidde.
Het complexe meisje dat nymfonanie voorwendt om haar vader maar te tonen hoe moeilijk ze het had dat haar moeder, zijn eerste vrouw, overleden is en dat hij dat nu compenseert met vele kortstondige relaties. Dat kan zij beter, en compromislozer dan hij.
Slechts heel langzaam komt het onhandelbare meisje tot enkele inzichten die haar later van nut kunnen zijn in het grote-mensen-leven daarbuiten.
Blijkbaar kijk ik anders naar films dan  jury's , maar ik betrapte me erop dat ik al geruime tijd naar het einde van de film zat uit te kijken, terwijl het verhaal zich nog moest ontwikkelen. Had m.i. eerder, sneller dan wel beter gekund.

De regels van Matthijs - Marc Schmidt

De regels van Matthijs op IMDb

Ontluisterende documentaire, prijswinnend op de laatste Nederlandse filmdagen. Ontluisterend omdat perfect wordt weergegeven hoezeer we als maatschappij gevangen zitten in onze ruimdenkende gedachte dat het individu belangrijk is en een vrije wil kent.
Er zijn namelijk individuen wiens wil gedreven wordt door gedachten die ze zelf niet kunnen sturen. Die eigenlijk bezeten zijn in hun gedachtengang, dus.
Matthijs is zo iemand (geweest). Autistisch, hyperintelligent en bij vlagen welbespraakt. Maar ook : oncontroleerbaar agressief en onstuitbaar eigenwijs in zijn drang zn eigen leven in zn eigen huis vorm te geven.
Zijn oude jeugdvriend Marc filmt hem in zijn strijd tegen de autoriteiten, tegen de woningbouwvereniging en in zijn eigen queeste om de water- en verwarmingshuishouding in zijn woning dusdanig te reguleren dat het altijd warm is en water goed hergebruikt wordt. Die klus staat symbool voor Matthijs' strijd tegen het gangbare, tegen de reguliere denkwijze.
Al snel wordt duidelijk welk een dramatische kant dit verhaal op is gegaan. Eindig, en waargebeurd. Heftig, boeiend en heftig boeiend!

Schläfkrankheit - Ulrich Köhler

Schläfkrankheit op IMDb

Een film kan ook sterven in de goede bedoelingen. Als ie te artistiek wil zijn, of als ie te krampachtig een maatschappelijk onderwerp wil aanroeren. Of een combi van beiden.

Schläfkrankheit handelt over Ebbo Velten, een Nederlands/Duitse arts die werkt in Kameroen. Hij strijdt tegen de slaapziekte die uitgebroken is onder de lokale bevolking en doet en passant nog andere medische verrichtingen waardoor hij aanzien onder de bevolking verwerft.
Zijn vrouw wil terug naar Duitsland, onder andere omdat zijn dochter een leven in Kameroen geheel niet ziet zitten. Zij gaan alvast.

Middels een sprong zitten we plots 3 jaar verder, de Duitse arts (Pierre Bokma, zoals u op de foto boven ziet) zit nog steeds in Kameroen en krijgt bezoek  \van een WHO-arts die kijkt wat de arts zoal doet met de verstrekte fondsen tegen de epidemie. Hij heeft grote moeite om een rapport samen te stellen omdat Velten een ongrijpbaar man blijkt. Ten eerste al lastig om te spreken te krijgen, ten tweede onconventioneel en ten derde met iets te nauwe banden met minder geslaagde zakenlui.

Het lijkt of de film iets teveel wil aantonen. En da's jammer, had meer in gezeten. Wel mooie junglebeelden though, en de parabel van het nijlpaard krijgt terecht de nodige zwaarte.

Dans la maison - Francois Ozon

Dans la maison op IMDb
Een intrigerende mix van manipulatie en literatuur. Opnieuw een sterke film van succesregisseur Francois Ozon, die , nog geen 45 jaar oud oud, al een indrukwekkende lijst titels op zn palmares heeft staan.
En altijd een film met een twist. Deze bijvoorbeeld meandert van thriller naar lichtvoetige komedie met een vleugje humor. Wrange humor, dat wel, maar humor.

Germain is een ietwat uitgebluste middelbare schoolleraar die met tegenzin aan een nieuw jaar begint. Totdat hij, literatuurleraar zijnde, de klas een stelopdracht geeft en er één leerling hoog bovenuit steekt. De jongen, Claude, geeft een aanzet tot een spannend vervolgverhaal.
Niet geheel zonder eigenbelang gaat Germain de jongen begeleiden in zijn verhaal over zijn inmenging in de dagelijkse gang van zaken in het huishouden zijn zijn klasgenoot Rapha.
Het gaat goed maar het gaat al snel van kwaad tot erger. Het boeiendste aan de film is dat kijkers noch acteurs weten of ze in de werkelijkheid of in een verzonnen epistel zitten. Ozon speelt daar razend knap mee en de kijker moet mee.

Mij had ie opnieuw volledig te pakken. Ik raad hem u dan ook van harte aan..

Oranges and Sunshine- Jim Loach

Oranges and Sunshine op IMDb

Oude liefde van mijn vrouw, deze Emily Watson. Die kan bij haar niet veel fout doen.
Bijgaande film is een "waargebeurdje" en handelt over de dramatische periode dat uit huis te plaatsen kinderen in Engeland niet in weeshuizen werden geplaatst maar naar Australië werden gedeporteerd. Van vroeg in de 19e eeuw tot ergens in de 80's moet dat geregeld gebeurd zijn.

Watson speelt Margaret, een moeder werkzaam in de jeugd- en pleegzorg die bij toeval op twee verschillende verhalen stuit die bovenstaande indiceren. En ze gaat op onderzoek uit: zou het echt zo zijn dat Engeland hier aan meewerkte en zou ze er nog iets van terug kunnen vinden? Sterker nog: zou ze wellicht van die cliënten de moeder terug kunnen vinden?
De zoektocht leidt haar naar Australië , ze boekt enkele successen maar stuit vooral op een veelvoud van het verhaal. En op weerstand. Veel weerstand.
Ze komt terecht bij mensen die helemaal niet willen dat het verhaal opgerakeld wordt, ze stuit op internaten waar de broeders een dubieus verleden proberen te maskeren. En ze stuit op weerstand van haar eigen regering en tenslotte, op groeiende wrijving met haar eigen thuisfront.

Wat sterk is aan de film is dat het nergens sensationeel wordt, het had gierend emotioneel uit de bocht kunnen vliegen. Dat gebeurt nergens, Watson speelt behoudend maar goed.
Al met al een vette voldoende , script plus acteerwerk beklijven.