The Instigators - Doug Liman

The Instigators op IMDb (6,2)
 The Instigators op Moviemeter (2,82)
The instigators op Wikipedia 

Dat er zelfs bij de humor in een film zoveel fout gaat dat ie daardoor uiteindelijk best te behappen wordt, dat is toch wel een vreemd fenomeen. Hier speelt Matt Damon in plaats van zijn gebruikelijke zelfverzekerde stoere actieheldenrol een keer een twijfelende en zelfs een beetje mislukte sukkelaar. Hij wordt daarin bijgestaan door de opnieuw degelijke Casey Affleck, die als altijd iets meer diepte in zijn karakter weet te leggen dan broertje Ben normaal doet. De film van Doug Liman is in zijn geheel verre van wereldschokkend, maar vermakelijk mag je het wel noemen.

Rory is er duidelijk in naar zijn psychiater, dokter Rivera. Hij is een loser, hij heeft het verprutst en blijft eigenlijk alleen overeind om te proberen zijn fouten richting zijn kind recht te zetten. Hij kondigt haar zelfs aan dat - zodra hij slaagt in die correcties - het leven voor hem verder niet zo hoeft. 
We zien hem instappen in een overval-plan van de opgewonden crimineel Mr Besegai. De opdracht lijkt eenvoudig: op de avond van het fondsenwervingsbal voor de burgemeester van Boston, de door en door corrupte Mayor Miccelli, moeten zij diens kantoortoren binnendringen en de die avond fors gevulde kluis leegroven. Rory vindt het allemaal best, als hij maar zijn benodigde schuldbedrag van 32.480 dollar incasseert voor deze klus. Hij wordt voor deze klus gekoppeld aan twee hem onbekende kruimeldieven, waarvan vooral de onverschillige Cobby veel van Rory zal gaan vragen.
U snapt, de ripdeal gaat niet helemaal goed, de derde man komt om en Rory en Cobby moeten met z'n tweeën op de vlucht, achtervolgd door een woe-de-nde burgemeester die vooral de van hem gestolen armband terug wil hebben. De stunteldieven krijgen het zwaar.

Met: Matt Damon, Casey Affleck, Hong Chau, Ving Rhames, Michael Stuhlbarg, Ron Perlman, Alfred Molina, Toby Jones
                              
FIN - song : Thunderclap Newman - Something in the air

Fair Game - Doug Liman

het zal de tijdgeest zijn, het zal wel hip zijn. Dit "waargebeurdje" begon zoals zo veel films de laatste tijd veel en veel te snel: continue tuimelende beelden, drukke camerabewegingen en dito dialogen: zoveel mogelijk plotjes en subplotjes door elkaar noemen om maar aan te geven dat dit echt wel een doortimmerd script is.

Totaal onnodig, want in het 2e deel van het verhaal komt er meer rust in wanneer het aankomt op het echte acteerwerk: dan is de onheuse bejegening van de cia-dame en haar man er eentje waarmee je compassie krijgt, eentje waar je mede boos van wordt en zeker eentje waarbij je hoopt dat ze die klootzakken er eens even flink van langs geven.
Herkenning kortom, en daar draait het toch vaak om in een film.

Valerie Plame is CIA-agente, en nogal een goeie. Zij wordt betrokken bij het plan om Saddam Hussein verdacht te maken van import van benodigdheden voor de creatie van atoomwapens. u weet nog wel: de reden waarom Bush en zn bende Irak uiteindelijk binnen viel. En u weet ook vast nog wel dat die reden gefingeerd was en niet het achterliggende doel van zijn bezoek.
Plame en haar man worden gemangeld door de machinaties van CIA en Pentagon. zodra Plame's man (een opnieuw innemende Sean Penn) te keer gaat tegen de grote heren in Washington, draait Plame's carriere als een blad aan een boom om: ze is niet meer bruikbaar voor de geheime dienst. En hou dan je gezin, je huwelijk en je leven nog maar eens op orde, ondertussen belaagd en beschimpt door media en boze burgers.

tweede deel is dusdanig sterk dat deel een ermee wordt overschaduwd. Watts acteert redelijk, maar Penn is oprecht sterk.
En, extra geintje bij deze film: waar is de VS op dit moment mee bezig inzake Iran? Need i say more??

Go - Doug Liman

Go op IMDb (7,2)

Go op Moviemeter (3,38)

Enkele jaren na "Lola Rennt" gemaakt, maar ik vond wel enige verwantschap zitten tussen de twee films. Waar de ene film 3 x terug gaat naar een bepaald moment om drie verschillende scenario's naar voren te brengen, doet deze film het net iets anders: we gaan ook 3 x terug naar hetzelfde moment, maar beleven de nasleep vervolgens vanuit 3 verschillende hoofdpersonen. 

Het bewuste moment speelt zich af in de kantine van de supermarkt: de verveelde Ronna heeft net daar dienst afgerond als ze wordt benaderd door collega Simon. Die vraagt haar - tegen het advies van de ook aanwezige collega Claire in - of ze zijn dienst wil overnemen omdat hij met vrienden een weekend naar Las Vegas wil. Ronna zit in geldnood en pakt het geld met gretigheid aan. 

Terwijl ze op Simon's plek achter de kassa staat, wordt ze benaderd door 2 jonge mannen die heimelijk informeren of zij hen aan drugs kan helpen. Die halen ze normaliter bij Simon, maar misschien weet zij ook wel de weg. Ronna ziet dollartekens in haar ogen en zegt de jongens toe dit te verzorgen. Daarvoor moet ze eerst naar de woning van Simon's vaste leverancier. De daar aanwezige dealer Todd is een lastige en sinistere man die niet zomaar van plan is Ronna's wens in te willigen. 

Langzamerhand gaat Ronna het misdadige pad op als ze de pillen gaat proberen te verhandelen. Hoe dat kleine beslismoment op vele manieren uit de klauwen kan lopen, tonen de overige verhaallijnen met verve aan: je bepaalt zelf of je over de grens wilt gaan of niet. 

Met : Sarah Polley, Katie Holmes, Desmond Askew, Nathan Bexton, Scott Wolf

 FIN - song : No Doubt - New

 

American Made - Doug Liman

American Made op IMDb (7,2)
Het is dat het er vooraf bij wordt vermeld: "deze film is op waarheid gebaseerd".  Anders zou je het namelijk niet geloven. Dan is het té onwaarschijnlijk dat iemand zo lang wegkomt met iets dat niet gewoon dubbelspel is, nee, het is vierdubbelspel. En dan ook nog eens met partijen die de geschiedenis in zijn gegaan als de bloederigste en misdadigste ooit. Maar heus, het schijnt allemaal min of meer zo gebeurd te zijn.
We schrijven eind jaren 70. Barry Seal is een piloot bij TWA Airlines, die dat op het oog avontuurlijke baantje maar saai vindt. Soms, op lange vluchten, faket hij wat turbulentieproblemen om maar een keer zijn echte pilotenkunsten te kunnen toepassen. En, voor een stukje bijverdienste, hij smokkelt sigaren vanuit Cuba naar de VS. Steeds in kleine hoeveelheden, zodat het niet opvalt en hij toch iets bijverdient op dat "matige" pilotensalaris.
Tegen zijn verwachting is, is zijn randcriminele gedrag opgevallen, hij krijgt bezoek van een CIA-agent. Die confronteert hem, maar biedt hem een uitweg. Als zij hem van een vliegtuigje voorzien, kan hij wapens gaan brengen naar de Midden- en Zuidamerikaanse verzetsbewegingen die in die jaren volop steun krijgen van de VS. Nicaragua, Colombia, Panama: overal zitten de brandhaarden.
Barry heeft weinig keus, hij begint voor zichzelf en vliegt met een kleiner vliegtuigje over de regenwouden. Al snel belandt hij in een wespennest: sommige revolutionairen blijken helemaal niet zo'n hoogdravende gedachte te bezitten: eerder nog dan een nieuwe wereld willen ze gewoon geld verdienen. Barry kwadrateert zijn werkzaamheden: wapens naar de ene partij, waarna hij van hen naar een andere weer drugs vervoert. En vervolgens het geld terug naar de VS.
Dat gaat goed zolang het goed gaat. In no time handelt Barry met Escobar, met Noriega én met de CIA. Die laatste partij is dan weer niet blij dat hun wapens niet allemaal op de juiste plek terecht komen. Inmiddels is de VS bij het tijdperk Reagan aangekomen en is er een officieuze "war on drugs" afgekondigd. Officieus, zeg ik, want Amerika snapt best dat met die drugs ook de contra's gefinancierd kunnen worden, u kent de geschiedenis.
Seal zet ondertussen een complete economie op in het kleine stadje van waaruit hij zijn zaakjes coördineert. Zijn CIA-dekmantel zal op een gegeven moment niet meer genoeg zijn om andere opsporende organisaties (reguliere politie, DEA, FBI en de Amerikaanse FIOD-variant) van zich af te houden. Eerlijk duurt het langst, maar die eerlijkheid is Seal reeds lang kwijt.

Met : Tom Cruise, Domhnall Gleeson, Sarah Wright