Conclave - Edward Berger

Conclave op IMDb (7,7)
 Conclave op Moviemeter (3,39)

Gisteravond werd in mijn woonplaats de aftrap gegeven voor het jaarlijkse filmfestival, dit jaar voor het eerst een vierdaagse. Lekker veel voorpremières, een feestje voor de filmliefhebber. Helaas kon/kan ik alleen maar bij de openingsavond aanwezig zijn, maar die pakte ik dan ook gretig mee. Een film over gedoe in het Vaticaan, daar smult een gewezen katholiek natuurlijk van. Naast die script-invalshoek (een boekverfilming van Robert Harris), die als een thriller over de kijker wordt uitgestort, was het ook nog eens een genot om de cameravoering te volgen. Die is prachtig: de beperkte ruimten die de kardinalen bevolken, worden magnifiek in beeld gebracht. Voor mij was het aldus een fijn avondje. 

De paus is op, doodgebleven in zijn bed. Men moet dus dringend op zoek naar een nieuwe. Na de grote reeks rituelen die bij het overlijden van de kerkvader horen, wordt zijn slaapkamer verzegeld om pas weer open te mogen als zijn opvolger bekend is. 

Daartoe hebben de kardinalen deken Lawrence aangewezen: een op het oog bescheiden kardinaal die zeer van plan is het proces strikt te begeleiden. Hij heeft zo zijn voorkeuren - wat hem betreft hijst kardinaal Bellini zich in de pauselijke robe- maar laat dat uiteraard niet blijken. Gaandeweg blijkt dat elke mogelijke kandidaat wel een vlekje heeft in de vorm van een geheim dat kan leiden tot een kerkschandaal, er duikt er zelfs een op die nog niemand voor die tijd kende. Zaak om dat dus binnenskamers te houden, maar uiteraard wel mee te laten spelen in de stemrondes die de kardinalen moeten ondergaan. Lawrence is in een slangenkuil gestapt, zo blijkt. Eentje die hem beurtelings antipathie en sympathie oplevert en af en toe zelfs gevaar. Lawrence is bereid om de geruchten tot op de bodem uit te zoeken, zonder dat ze het stemproces vertragen. Snelheid lijkt echter belangrijker dan zuiverheid, het volk wacht op witte rook. Er zijn al een stuk of vijf stemrondes in de Sixtijnse Kapel voorbij voordat duidelijk wordt welke mondiale koers de rooms-katholieke kerk de komende tijd wil varen. Het wordt spannend.

Met: Ralph Fiennes, Stanley Tucci, John Litgow, Lucian Msamati, Isabella Rosselini

FIN - song : Volker Bertelmann - Postlude of Conclave

Gezien in : Cinema Oostereiland

Killers of the flower moon - Martin Scorsese

Killers of the flower moon op IMDb (8,2)
 Killers of the Flower Moon op Moviemeter (4,08)

Huizenhoge waarderingen op bovengenoemde filmwebsites, zo zie ik ze echt niet vaak. Komt natuurlijke mede door de versheid van de film (die gaat echt nog wel een stukje dalen op de ranglijsten) maar feit is wel dat de film van meet af aan op een goede ontvangst kon rekenen. De reputaties van de hoofdrolspelers maar zeker ook die van regisseur Martin Scorsese maken de filmkijker nieuwsgierig en doet de verwachtingen omhoogschieten.

De film is avondvullend (drieënhalf uur, wij hadden voor het eerst sinds jaren een pauze in ons lokale filmtheater) en dat gaat waarschijnlijk de enige reden zijn waarom dit niet een ongelooflijke box-office knaller gaat worden. Grote namen op het affiche, een pakkend verhaal dat bovendien ook nog eens op waarheid gebaseerd is. Zitvlees is nodig, maar je krijgt zeer zeker waar voor je geld.

Begin vorige eeuw, net na de Eerste Wereldoorlog. Ernest Burkhart arriveert in het pioniersstadje Fairfax, waar hij zich direct bij zijn oom Bill "King" Hale meldt. Hale is een invloedrijk man in de regio en dat is bijzonder. Hale is namelijk White America, terwijl Fairfax middenin Osage County ligt. Het indianenvolk de Osage is de meest welgestelde van alle indianenvolken: het gebied waarop zij leefden, bleek olie te bevatten en door slim handelen verkreeg de indianenstam alle rechten op de exploitatie. Geen tipi's maar villa's, geen armlastig veedrijven maar lucratief olievelden ontginnen. Klinkt allemaal prachtig, maar het heeft een brute keerzijde: drankmisbruik, geldzucht, het ontgroeien van hun volkse rituelen maakt veel van hen ongelukkig. En dat blijkt nog niet het ergste: waar geld is, zijn aasgieren en de blanke bevolking van Amerika laat zich daarmee uitstekend typeren. 

Hale heeft zich voorgedaan als weldoener (scholen, zorg, dat werk) en heeft zich daarmee een invloedrijke positie verworven. Hij arrangeert gemengde huwelijken om daarmee een deel van de olierechten bij blanken terecht te laten komen (en liefst natuurlijk bij hemzelf). Ernest Burkhart is daartoe door hem ook uitverkoren: neefje moet trouwen met de zwijgzame doch kranige indiaanse Mollie Brown. Mollie heeft een moeder en meerdere zusters, dus Burkhart gaat niet direct in aanmerking komen voor erfrecht. Daarvoor moet hij opdrachten uitvoeren die Mollie doen stijgen in de successie-ranglijst. Een morbide en weldoordacht plan maar waar niemand rekening mee heeft gehouden, is dat de niet al te snuggere Ernest simpelweg van zijn vrouw blijkt te houden. Meer nog dan van het lonkende geld. Gekweld door wroeging voert hij de opdrachten van de grote touwtrekker Hale uit. Kan niet goed gaan.

Een keur aan grote namen komt voorbij, waarbij ik vooral onder de indruk was van het ingetogen spel van Lily Gladstone. Tevens vond ik de enigszins documentaire-achtige start van de film erg goed. Minder vond ik het rare maniertje van DiCaprio waarmee hij zich een plattelandsaccent probeerde aan te meten, op een gegeven moment vond ik het zelfs storend. Alles overziend zeg ik: een echt filmepos, onderhoudend en verhalend. Goed verhaal, maar dus niet lekker kort.

Met : Leonardo DiCaprio. Robert de Niro, Lily Gladstone, Jesse Plemons, John Litgow, Brendan Fraser, Cara Jade Myers, Jason Isbell, William Belleau, Scott Shepherd

FIN - song : Osage Tribal Singers- Whazhazhe (a song for my people)