Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht the quiet girl. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht the quiet girl. Sorteren op datum Alle posts tonen

maandag, april 06, 2026

The Quiet Girl (aka An Cailín Ciúin) - Colm Bairéad

The Quiet Girl op IMDb (7,7)
 The Quiet Girl op Moviemeter (3,74)

The Quiet Girl op Wikipedia

Kan een film, net als goede wijn, rijpen met de jaren? Zelfs als ie al bij verschijning een vroegrijpe uitstraling heeft? Hoe het ook zij, bij het opnieuw bekijken van deze aangrijpende doch schitterende boekverfilming werd ik zo mogelijk nog meer gegrepen als de eerste keer.
Het ontwapenende spel van de jonge hoofdrolspeelster, de onbeholpen menselijke warmte binnen het opvanggezin, het hoopvolle in kleine dingen en gebaren: deze film heeft een bepaalde humane magie die je onvoorwaardelijk bij de keel grijpt (het kán natuurlijk dat dit je helemaal niets doet, maar ik vraag me dan ernstig af hoe je dan in het leven staat). Prachtig, prachtig.
Mijn recensie van destijds (mei 2023) : BEGT recensie "The Quiet Girl"



zondag, mei 07, 2023

An Cailín Ciúin(aka The Quiet Girl) - Colm Bairéad

The Quiet Girl op IMDb (7,7)
 The Quiet Girl op Moviemeter (3,73)

Een schoonheid van een film, poëzie in beweging. Pijnlijk mooi, zou ik bijna zeggen, deze film die ik nu alvast op de kandidatenlijst van de top10 van dit jaar zet. Gevoelig, hoopvol, destructief, mensonterend: al deze emotionele kwalificaties passeerden bij mij de revue. Het lijkt allemaal nog zo kort geleden, dat gezinssituaties als deze veel te vaak voorkwamen. Ik kan me er veel bij voorstellen. 

Bedplassen. Een ramp voor degene die het overkomt, een last voor het gezin dat het treft (ik weet, ik weet). Het bepaalt het leven van de jonge Cait, het bepaalt haar positie in het gezin en zelfs in de klas. Haar zusjes plage, moeder slooft wat ze kan maar heeft al teveel kinderen om het gezin draaiende te houden (en de volgende is alweer op komst), waardoor ze steeds bestraffend op Cait reageert als die haar weer eens extra was bezorgt. Cait's vader is een lul met vingers (iets anders kan ik er niet van maken), een lapzwans zonder daadwerkelijke interesse in zijn gezin die bovendien zijn emoties niet geheel in bedwang heeft. Cait is in ieder geval bang voor zijn toorn, ze gedraagt zich als een muis in huis en sluipt naar de stille hoekjes van de boerderij: ze wil hier niet zijn, ze wil er eigenlijk helemaal niet zijn. Een angstig, stil meisje dat geboren lijkt voor het ongeluk.

Omdat er een nieuwe baby op komst is (en moeder de huishoudelijke taken dus nog minder makkelijk kan volbrengen) wordt het plan opgevat om Cait de zomervakantie te laten doorbrengen bij een oom en tante op het verre Ierse platteland. Niet dat Cait er iets over te zeggen heeft, vader beslist. Het stel waar Cait belandt (de lieve begrijpende Eibhlin en de stugge boer Séan) is kinderloos en heeft meer dan voldoende ruimte om het meisje tot rust te laten komen. En meer dan voldoende warmte, zo zal blijken.

Heel langzaam ontdekt Cait dat niet alle volwassenen hardvochtig en stuurs zijn. Eibhlin helpt Cait op weg bij het ondersteunen in huishoudelijke taken- wat deze al een fijne verantwoordelijkheid vindt- maar ze bloeit pas helemaal op als ze met boer Sean de stallen in mag. Sean is ontwapenend: in zijn stugge stilte schuilt een vrachtwagenlading aan warmte voor kinderen in het algemeen en voor dit meisje in het bijzonder. Cait groeit, Cait voelt zich gehoord en opgenomen , helemaal als ze het gruwelijke geheim ontdekt dat op deze boerderij rondhangt. Ze is vastberaden: ze zal alle liefde teruggeven aan deze mensen die haar een onvergetelijke zomer bezorgen. Helaas helaas, de zomer is eindig..

Met : Catherine Clinch, Carrie Crowley, Andrew Bennett, Michael Patric, Kate Nic Chonaonaigh


You were never really here- Lynn Ramsay

You were never really here op IMDb (6,7)   You were never really here op Moviemeter (3,67) You were never really here op Wikipedia Oef. Deze...