Stilteruimte

Hoewel ik mezelf meestal niet onbetuigd laat qua gesprekken in de trein als ik een bekende tegenkom (de wereldpolitiek, het uitgaan, de sport van afgelopen weekend), mag ik ook erg graag rustig de ochtendkrant lezen in mijn coupé (wel een echte krant he, niet die papieren teletekstdingen die ze gratis uitdelen en die als vloerbedekking van de trein dienen aan het eind van de rit).
Gistermorgen toog ik weer richting Amsterdam (achteruit, volgens de nieuwe conventies!) toen me opeens een grote sticker opviel: STILTERUIMTE! Op een subtiele wijze was daar een mobieltje bij getekend en jawel, het werkte: geen onzinnige "waar zit jij nou?"-gesprekken, geen zenuwachtig SMS-geklik: het was he le maal rustig. Tot vlak voor Amsterdam een mobieltje afging en de hele coupé verstoord opkeek: wat deed die nou? Kon die niet lezen? Nee, dat kon ze niet, want de dame ging in vlot Frans uitleggen dat ze onderweg was "au centre d'Amsterdam", om daar de "convention d'huile" bij te gaan wonen.
Minzaam glimlachten de reizigers: leg maar eens aan onze toeristen uit wat een STILTERUIMTE is.