vrijdag, mei 08, 2009

30

Volgende week ben ik 30 jaar 18.
30 jaar volwassen en 30 jaar zelfstandig (en bovendien 30 jaar en 2 dagen arbeider).
Tijd voor een tussenbalans.

De start was zwaar: een half jaar geestdodend fabriekswerk, noodzakelijk om een opgelopen schuld in te lossen. Een nieuwe baan trok mij naar Amsterdam, waar ik nog geen drie weken bezig was toen mijn vader overleed. Nog dagelijks spiegel ik me aan zijn rustige maar verstandige levensinzicht, me daarbij beseffend dat ik veel meer van mn moeder heb dan van hem.
Diezelfde moeder verliet het leven nog geen twee jaar later. Net 20: wees! Nog veel meer is zij dagelijks aanwezig in al mijn morele overwegingen: mijn sociale hart is grotendeels door haar gevormd en schenkt mij ontmoetingen en vriendschappen die ik niet had willen missen.

Een nieuwe periode van (over)leven begon: trots ben ik erop dat ik vrienden van die tijd nog steeds zie en spreek, spijtig is dat ik sommigen uit het oog verloren ben (en van heel sommigen vind ik dat juist weer niet erg).
Stormachtig leefde ik, om na stormachtige werk- en levensrelaties me eerst nu te beseffen dat ik op mijn plek zit. Nog nooit was ik zo zeker van de manier waarop ik in het leven sta als nu: mijn lief en ik bezigen een relatie met niet te vermijden leed, maar gelukkig met veel en veel meer lief. We staan sterk, we staan wijs, we staan goed in de schoenen.
Ik voorzie dan ook geen "48 crash", maar veel eerder een nog verdere rijping en veel meer paden van geluk. De volgende 30 jaar worden anders, maar vast niet minder.

"There is a crack, a crack in everything.
That's how the light gets in."

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Gefeliciteerd Begt dat je je zo goed voelt, hou dat gevoel vast en zorg ervoor dat je de komende 30 jaar dan ook nog in goede gezondheid door het leven gaat.

Ikzelf vier ook komende week mijn verjaardag, ik ben 10 jaar ouder, ik zelf mag hopen dat ik er nog een aantal jaar aan vast mag knopen. Na augustus weet ik en mijn specialist meer.

Ondanks die onzekerheid geniet ik met de dag.

"There is a crack, a crack in everything.
That's how the light gets in."

Hans

begt zei

klinkt ernstig, Hans. Houd je vast aan je tomeloze optimisme, dat gaat vast helpen.
enneh: uiteraard alvast van harte gefeliciteerd (woensdag toch??)

Anoniem zei

Ja,woensdag.