Een weekje Billy Bragg draaien maakt je wel weer verdomde bewust van de fokking toestand in de wereld. Hoewel al begin jaren 80 gestart en de laatste jaren slechts in samenwerkingsverband actief, is het de zanger gelukt om actueel te blijven in zijn teksten.
Het analytische "from red to blue" toont de verwording van de wereld: (rode) idealen verdwenen en maakten plaats voor een VVD-blauwige ideologie: ik, geld, en ik.
Laat dat nou ook mijn analyse van de huidige mensheid zijn: iedereen is bezig met méér geld, méér ik, met zn eigen auto en zn eigen vakanties, groen denken is maar gezeur en laat die sloebers maar s werken voor hun geld.
Daarom sloot ik mijn bragg-week dan ook af met "Upfield", waarin Bragg nog eenmaal oproept de rijen te sluiten en voorwaarts te gaan: op naar het socialisme van het hart.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Juste une illusion - Eric Toledano & Olivier Nakache
Juste une illusion op IMDb (7,3) Juste une illusion op Moviemeter (3,88) Juste une illusion op Wikipedia Je ontkomt er niet aan maar toch ...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten