Eenzaam maar niet alleen

Langzamerhand krijg ik het idee dat ik de enige ben die nog geniet van de winter. Mensen klagen zich de versuffing over troep, kou, overlast en vertraging.
Terwijl ik het de perfecte illustratie vind van het gegeven dat de mens nietig is t.o.v. de natuur. en dat we dus moeten accepteren dat niet alles maakbaar is, dat de 24-uurs economie ons bedenksel is en niet die van de flora en fauna.

Laat het gewoon helder zijn: in deze periode mag het vriezen en sneeuwen, in april gaan we weer op terras zitten, in juni gaan we zwemmen en in september beginnen de blaadjes te vallen.
De drie R's , zeg maar..

Noot: ik wéét dat ik niet de enige ben die geniet. Sceptici van de opwarming-theorie gebruiken deze dagen om te zeggen dat t allemaal meevalt met de klimaatverandering. Tja, zó simpel wil ik nou ook weer niet zijn..