Gevangenisfilms, ze vormen een genre op zich. Altijd poogt de regisseur om bij de kijker sympathie op te wekken voor figuren die an sich de meest wanstaltige daden hebben verricht, maar diep van binnen echt menselijk zijn. Omdat niets menselijks ze vreemd is, zoiets.
Deze film had een kleine cultstatus verworven en ik mocht m deze week via de filmzender aanschouwen. Knap script: daags voordat Juan zn werk als gevangenenbewaker aanvangt, komt ie alvast een dagje meelopen op locatie. Nadat ie door een vallend stukje steen gewond raakt, wordt ie even in een leegstaande cel gelegd zodat zijn aanstaande collega's hulp kunnen halen. En dan gebeurt het: opstand breekt uit en in de melee wordt Juan vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten