Oftewel : het laatste oordeel.
De titel verwijst naar een gedicht dat de hoofdpersoon aanhaalt. Alles vergaat en vervalt± het vlees, de botten, de stem. Alles vergaat, behalve het oordeel over de dode. Er blijft altijd een mening bestaan over hoe de overleden mens was, hoe hij-zij geleefd heeft.
Torgny Segerstedt is professor en journalist. We schrijven 1933, hij voelt de opkomst van het nazisme in Duitsland een bedreiging. In zijn commentaar in de Zweedse krant schrijft hij van begin af aan over het opkomend gevaar en dat men daar niet stil en afzijdig bij mag blijven.
Een moreel hoge standaard dus, deze meneer. Aan de ene kant wel. Aan de andere kant is hij een man die zijn vrouw kleineert en krenkt en die een welhaast openlijke verhouding heeft met de eigenaresse van zijn krant. Een mevrouw, die toevallig joods is en dus gaandeweg de bedreiging voelt van de verandering van de internationale verhoudingen.
Omdat het stel in intellectuele en politieke kringen verkeert, wordt alle invloed toegepast om te waarschuwen. Maar steeds krijgt de journalist last van de reputatie van de overspelige man die hij ook is. Er wordt continu gedreigd met maatregelen, een probaat middel om de man zo af en toe tot zwijgen te brengen.
Was de film van gister al traag, deze ging daar nog eens overheen. Wel prachtig gefilmd in zwart/wit. Echt volhouders-verhaal, maar dan krijg je wel wat moois.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten