Gifted- Marc Webb

Gifted op IMDb (7,6)
Behoorlijke draak, maar ook hier geldt weer dat ik hem niet met tegenzin heb uitgekeken. Ik weet niet of dat komt door de prima bijrollen van Octavia Spencer en Lindsay Duncan of door het prima opgebouwde verhaaltje, maar feit blijft dat je niet zomaar een 7,6 op IMDb bemachtigt. Dan zit er echt wel iets in je film dat beklijft.

Frank Adler heeft met tegenslag te kampen gehad, dat zien we bij de eerste aanblik al. Hij voedt een klein meisje op dat hoogbegaafd en (daardoor?) enorm lastig blijkt te zijn. Wanneer op een bepaald moment zijn thuisonderwijs tegen de grenzen aanloopt, zal het meisje toch naar school moeten. Maar welke? Je kunt het haar niet aandoen om haar in een "2+2=4" klas te stoppen als je weet dat ze zelf meer in formules, algoritmes en worteltrekken thuis is.
We leren al snel dat Frank niet de vader is maar de oom. Zijn zus was een ongeëvenaarde wiskundige maar kon het leven niet aan. Frank beloofde een zo gewoon mogelijk opvoeding te geven aan haar dochter Mary, omdat hij weet dat zijn zus het node gemist heeft om een gewoon meisje te zijn. Wanneer we later in de film de oma ontmoeten, weten we waar de verknipte status van zowel Frank als zijn zus en het meisje Mary vandaan komt.
Nu oma heeft ontdekt dat haar kleinkind haar wellicht kan geven wat haar dochter niet kon (de finale oplossing van een wereldwijd fameuze wiskundige probleemstelling) zet zij alles op alles om de voogdij van het meisje te krijgen. Daarvoor moet ze dan wel haar zoon in een kwaad daglicht stellen. Ze verkiest het belang van de wetenschap boven het belang van ouderschap en begint middels een rechtszaak aan het hoogbegaafde probleemkindje te trekken. Wij zien natuurlijk van een afstand wat het beste voor het meisje zou zijn, maar de vraag is of de rechters daar hetzelfde over denken: gaat persoonlijk belang boven maatschappelijk of zelfs wetenschappelijk belang?

Met: Chris Evans, McKenna Grace, Lindsay Duncan, Octavia Spencer, Jenny Slate

H is for Hawk - Philippa Lowthorpe

H is for Hawk op IMDb (6,5)
 H is for Hawk op Moviemeter (3,12)

H is for Hawk op Wikipedia

Op papier zag het er mogelijk wat spectaculairder uit dan hoe het nu als film uitpakt, dit op waarheid gebaseerde verhaal van (én over) Helen MacDonald. De film moet het vooral hebben van de sfeer, van een aantal zeer fraaie natuurbeelden en - fijn voor de filmkijkers- prima spel van hoofdrolspelers Claire Foy en haar filmouders Brendan Gleeson en Lindsay Duncan. Niet wereldschokkend allemaal maar goed te doen. 

Haar carrière gaat voortvarend. Helen, hoogleraar aan de prestigieuze Cambridge-universiteit, wordt gevraagd om een aantal jaren een leerstoel aan een Duitse universiteit te bekleden. Ze neemt het in overweging maar laat het besloffen wanneer het noodlot toeslaat: haar vader, de man die ze huizenhoog heeft zitten en die haar rots in de branding is, komt plots door een hartstilstand te overlijden. Rouw is zacht uitgedrukt voor de situatie waarin Helen terecht komt: existentiële crisis, lamlendigheid, depressie, manisch gedrag, zelfverwaarlozing.

Ze bekrachtigt deze emoties allemaal nog een stukje meer door over te gaan tot de aanschaf van een vogel. En niet zomaar een vogel, nee: een roofvogel, een havik. Met maniakale energie begint Helen het dier te trainen totdat het zelfstandig kan jagen en toch steeds bij haar terugkeert. Niets mis mee, zegt u? Klopt, maar iedereen kan zien dat Helen plots geen wereld meer om zich heen ziet, er is alleen nog maar haar Mabel, de stoere havik. Ze verwaarloost haar studenten, krijgt dat uiteraard terug te horen van het bestuur. Ze verwaarloost haar vriendin, die desondanks frequent bij haar aan blijft bellen om te kijken hoe het gaat. Ze verwaarloost haar familie, die zelf ook in rouw is maar dit niet zo heavy ondergaat als Helen doet. Slechts de vogel biedt haar troost, ook al ziet ze dat dit niet lang meer zo door kan gaan.

Met : Claire Foy, Brendan Gleeson, Denise Gough, Lindsay Duncan

FIN - song : Emilie Levienaise-Farrouch - Mabel Suite

Blackbird - Roger Michell

 Blackbird op IMDb (6,5)

Blackbird op Moviemeter (3,44)

Natuurlijk heeft deze film stevig larmoyante momenten, maar dat was het niet alleen. Het was geen enkele film in de afgelopen 14 maanden thuisbios gelukt om me tot tranen toe te ontroeren, terwijl het gisteren volop raak was: de eerste de beste keer weer in die grote zaal en dat heeft overduidelijk een andere impact op me. Het levensgrote wordt ook veel meer het levensechte; het gebrek aan afleiding maakt ook dat de film je aandacht opzuigt. Met een lekkere portie biggelen tot gevolg. Prachtig, ik ga me weer laven aan film de komende tijd. 

"Blackbird" heeft alles in zich om zo'n tranentrekker te zijn. Maar begrijp me niet verkeerd: ik vind dit een positieve kwalificatie: natuurlijk gaat deze film al over een loodzwaar onderwerp, maar dan komt er nog altijd een portie acteer- en regiewerk om de hoek kijken die moet voorkomen dat de film een draak wordt. Daar is bij "Blackbird" geen sprake van: de trits aan topacteurs zorgen dat het nergens uit het lood gaat, dat de geloofwaardigheid blijft en zelfs dat je meermaals denkt: eigenlijk zou ik het ook zo willen. 

Het verhaal: Lily lijdt danig onder de ziekte ALS en is in de voorlaatste fase van deze gruwelijke ziekte aanbeland. Nu nog kan ze zelfstandig de trap af, moeizaam maar toch. Nu nog kan ze zelfstandig drinken, eten en praten. De voortschrijding van de ziekte zal er echter voor zorgen dat het een kwestie van weken is voordat ze niet meer mobiel zal zijn en voordat ze aan de sondevoeding zal moeten. Ze wil dat niet.

Uitgebreid heeft ze het in de familie besproken: ze wil dit gruwelijke einde niet, ze heeft haar man (die arts van beroep is) op het internet een drankje laten bestellen dat een dodelijke cocktail voor haar zal vormen. Vredig, maar dodelijk. Strafbaar in de staat waar zij woont, maar enkele andere staten en het vrijzinniger Europa kennen al een veel humaner beleid in deze. 

Nog één keer wil ze de hele familie bij elkaar: de twee onuitstaanbare dochters, de een met man en heerlijke puberzoon, de andere met haar aan-en-uit-vriendin. Tevens roept ze haar oudste vriendin (sinds haar studietijd) erbij. Nog één keer met zijn allen om tafel, nog één keer praten en eten en wandelen. De laatste vragen , de laatste antwoorden. Zo zag ze het voor zich. 
Wat ze niet heeft voorzien, is dat het voor haar dan wel allemaal helder mag zijn, maar dat anderen zo ver nog niet zijn. Het weekend verloopt niet volgens verwachtingen. 

Ijzersterke film, geloof me. Heerlijke rollen van vader Sam Neill en schoonzoon Anson Boon. Ouderwets goede prestaties van Kate Winslet en Mia Wasikowska. 

Met : Susan Sarandon, Rainn Wilson, Lindsay Duncan, Bex Taylor Klaus

Le Week-end ( A weekend in Paris) - Roger Michell

Le Week-end op IMDb
Introducing Meg en Nick, een koppel op leeftijd. 30 jaar getrouwd, uitgeblust en op elkaar uitgekeken. In een poging te vieren wat er te vieren valt, boeken ze een weekend Parijs. Dit om oude tijden te doen herleven, maar ook om te polsen of er misschien toch nog een vlammetje brandt dat - nu het nog kan- aangewakkerd dient.
Nick doet z'n best om te tonen dat Meg de enige voor hem is, zij lijkt alle zicht op liefdevolle herkenning verloren. Het hotel dat hij geboekt heeft is niet goed, er moet stante pede een andere worden gezocht. Een belachelijk veel duurdere wordt dat. Nick sputtert dat dan wel de badkamer-verbouwing in t gedrang komt, zij zegt dat ze nú moeten leven want ze zijn er nou toch. Dát sfeertje.

Het gaat moeizaam maar af en toe lijkt er een oplevering, een toenadering. Verzoeken tot seksuele toenadering wimpelt ze bot af, al maakt ze wel af en toe verleidelijke aanstalten. Er lijkt toch nog wel iets goeds te zitten , het komt alleen steeds maar niet naar buiten.
Totdat. Totdat ze een oude studiemaat van Nick ontmoeten die thans in Parijs woont. Deze man, een ras-charmeur, overtuigt ze op zijn feestje te komen en er ontstaat enige zenuwachtige spanning. In die spanning gaat Nick te ver. Hij doet onhandige uitspraken met mogelijke fatale gevolgen. Op het feestje laten beiden zich dan ook totaal gaan.

Zeer zeer fascinerende film. Klein gehouden, maar werelds acteerwerk van Jim Broadbent, Lindsay Duncan en Jeff Goldblum. Verrassend sterke film dit, een presentje voor de liefhebber.

Made in Italy - James D'Arcy

Made in Italy op IMDb (5,8)
 Made in Italy op Moviemeter (2,56)

Lekker niemendalletje dat wegkijkt als een Toscane-vakantiefolder. Alle clichés over deze prachtige provincie komen voorbij, maar wat dondert dat als je je elke keer blijft vergapen aan de schoonheid en de sfeer? De landschappen op 1 natuurlijk, maar de sfeer in de dorpjes, de mooi gesitueerde huizen en natuurlijk het eten strijden ook om podiumplekken. Niet te lang over nadenken, gewoon genieten. 

De filmtitel is zo ongeveer driedubbelzinnig gekozen: geschoten op het hierboven genoemde platteland, de jonge hoofdrolspeler is er geboren maar trekt later naar London, daarnaast gaat de reconstructie van het landhuis ook nog eens volgens Italiaanse (bouw)normen en gebruiken. Waar kijken we naar? 

Jack is galeriehouder in London, leidt een "posh' leventje als je het zo mag zeggen. De galerie is niet van hem maar van de familie van zijn aanstaande ex. En die willen de galerie gaan verkopen. Jack wil het enige waar hij goed in is niet verliezen en beseft dat hij nog maar één kans heeft: het Toscaanse landhuis- waarvan hij het bezit deelt met zijn vader- moet verkocht. Van die opbrengsten zou hij dan de galerie zelf moeten kunnen overnemen. 

Er is echter een groot probleem: ze zijn al 20 jaar niet meer in dat huis geweest, het vervallen pand staat op instorten. Dat heeft een reden: direct na het dodelijk verongelukken van Jack's moeder zijn vader en zoon naar Engeland gegaan om nooit meer terug te keren. Jack's vader is een bohemièn kunstschilder die zich van zijn zoon weinig lijkt aan te trekken, althans : zo heeft Jack dat ervaren. De twee tegenpolen moeten nu voor het eerst in hun leven samenwerken om een mega-klus te klaren. Dat stuit uiteraard op problemen, maar gelukkig is er de welwillende hulp van Natalia, de prachtige uitbaatster van het lokale restaurant. Gezamenlijk toveren ze het huis om tot een verkoopbaar object. Maar dan ontstaan er plots nieuwe problemen. 

Met : Liam Neeson, Micheal Richardson, Valeria Biello, Lindsay Duncan, Yolanda Kettle

FIN - song : Andrea Boccelli - Romanza