Breathe - Andy Serkis

Breathe op IMDb (7,1)
Sentimentele film (dit om het woord "larmoyant" te vermijden) die op een of andere manier toch wel onderhoudend te noemen is. Dat komt voornamelijk door de expressieve rol van Claire Foy, maar ook haar tegenspeler Andrew Garfield komt goed weg met zijn voornamelijk stilliggende rol. En da's gek, want hij kan hier eigenlijk alleen maar met zijn gezicht acteren. Ga er maar aanstaan.
De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Robin Cavendish, halverwege vorige eeuw. Een oprecht Britse man die tijdens een cricketwedstrijd indruk weet te maken op de ravissante Diana. Ze worden verliefd, ze reist met haar man mee naar zijn werk in Afrika, alwaar hij in de koloniën actief is. Robin is zeer sportief, zeer actief , is zelf een beetje een pocher met een winnersmentaliteit. Van de ene op andere dag krijgt hij fysieke klachten: hij stort ineen tijdens een tenniswedstrijdje, vooralsnog zonder aanwijsbare reden. Al snel kan hij zijn armen moeilijk bewegen en rest hem weinig anders dan een snelle rit naar het ziekenhuis: hij blijkt polio te hebben opgelopen , in een ernstige en terminale vorm. Hij kan niet meer actief ademhalen en komt aan een beademingsapparaat te liggen, de dokters praten over "nog enkele maanden".
Dat blijkt buiten de waard gerekend: noch Robin, noch zijn - op dat moment hoogzwangere- vrouw leggen zich er bij neer. Diana overtuigt de artsen ervan dat ze de behandelingen van Robin thuis kan overnemen, ze heeft goed opgelet hoe de artsen en verpleegkundigen handelden. Tegen het advies van de ziekenhuisdirecteur in gaat Robin op transport.
Heel het huis wordt ingericht op de verzorging. Al spoedig drentelt hun zoontje om het bed heen, de dagen rijgen zich aaneen en inderdaad blijkt Robin het langer vol te houden dan voorspeld. Sterker nog: hoewel er nog weinig van zijn lichaam werkzaam is, maken zijn hersenen overuren. Hij vindt een type rolstoel uit waar hij zijn beademing en bedrading allemaal kwijt kan, hetgeen plots zorgt voor extra mobiliteit. En dus voor verruiming van hun leefwereld. Ze tartten het lot, maar het blijkt veel bestendiger dan iedereen verwachtte: door de zorg van Diana zijn Robin vele vele jaren extra gegeven en ziet hij zelfs voor een deel zijn zoon opgroeien.

Met : Andrew Garfield, Claire Foy ,  Tom Hollander

H is for Hawk - Philippa Lowthorpe

H is for Hawk op IMDb (6,5)
 H is for Hawk op Moviemeter (3,12)

H is for Hawk op Wikipedia

Op papier zag het er mogelijk wat spectaculairder uit dan hoe het nu als film uitpakt, dit op waarheid gebaseerde verhaal van (én over) Helen MacDonald. De film moet het vooral hebben van de sfeer, van een aantal zeer fraaie natuurbeelden en - fijn voor de filmkijkers- prima spel van hoofdrolspelers Claire Foy en haar filmouders Brendan Gleeson en Lindsay Duncan. Niet wereldschokkend allemaal maar goed te doen. 

Haar carrière gaat voortvarend. Helen, hoogleraar aan de prestigieuze Cambridge-universiteit, wordt gevraagd om een aantal jaren een leerstoel aan een Duitse universiteit te bekleden. Ze neemt het in overweging maar laat het besloffen wanneer het noodlot toeslaat: haar vader, de man die ze huizenhoog heeft zitten en die haar rots in de branding is, komt plots door een hartstilstand te overlijden. Rouw is zacht uitgedrukt voor de situatie waarin Helen terecht komt: existentiële crisis, lamlendigheid, depressie, manisch gedrag, zelfverwaarlozing.

Ze bekrachtigt deze emoties allemaal nog een stukje meer door over te gaan tot de aanschaf van een vogel. En niet zomaar een vogel, nee: een roofvogel, een havik. Met maniakale energie begint Helen het dier te trainen totdat het zelfstandig kan jagen en toch steeds bij haar terugkeert. Niets mis mee, zegt u? Klopt, maar iedereen kan zien dat Helen plots geen wereld meer om zich heen ziet, er is alleen nog maar haar Mabel, de stoere havik. Ze verwaarloost haar studenten, krijgt dat uiteraard terug te horen van het bestuur. Ze verwaarloost haar vriendin, die desondanks frequent bij haar aan blijft bellen om te kijken hoe het gaat. Ze verwaarloost haar familie, die zelf ook in rouw is maar dit niet zo heavy ondergaat als Helen doet. Slechts de vogel biedt haar troost, ook al ziet ze dat dit niet lang meer zo door kan gaan.

Met : Claire Foy, Brendan Gleeson, Denise Gough, Lindsay Duncan

FIN - song : Emilie Levienaise-Farrouch - Mabel Suite

My son - Christian Carion

My Son op IMDb (6,0)
 My Son op Moviemeter (2,89)

Degelijke actiethriller met een niet al te avontuurlijk script. Het acteerwerk is naar behoren, het is in goede handen bij de ervaren James McAvoy en de steeds gevarieerder wordende Claire Foy. 

Edmond haast zich. Zodra de veerpont is aangemeerd, racet hij met zijn auto naar de plaats delict. Zijn zoontje is verdwenen tijdens een kamp. Er wordt gezocht in het meer en in de heuvels maar geen spoor. Edmond inspecteert de cabin van waaruit zijn zoon verdween en doet de politie de suggestie dat zijn zoon gekidnapt kan zijn, gezien de staat van de spullen die zijn achtergelaten.

Al snel belandt Edmond in verdachte  hoek: hij is een afwezige vader die vaak lang in het buitenland vertoeft, reden waarom zijn vrouw Joan een scheiding inzette. Edmond doet riskant werk en is wellicht chantabel. Als hij de nieuwe partner van zijn vrouw afranselt om misschien van hem te horen wat hij weet van de verdwijning, belanden ze beiden op het politiebureau. 
Nadat Edmond de politie heeft weten te overtuigen van zijn onschuld en dat hij in deze zaak toch echt slachtoffer is, begint hij zijn eigen onderzoek. Hij bestudeert foto's van het kamp en komt tot een definitieve analyse: het is een kidnapping en hij weet zelfs in welke hoek hij de daders vermoedelijk moet zoeken. Een riskante pad dat hij opgaat, maar hij doet alles om zijn zoon terug te krijgen. 

Met : James McAvoy, Claire Foy, Gary Lewis, Tom Cullen

 FIN - song : Laurent Perez del Mar - I;m gonna come back

The girl in the Spider's Web

The Girl In the Spider's Web op IMDb (6,1)
Wél Lisbeth Salander, níét Stig Larsson. Dit verhaal is een boekverfilming van David Rosencrantz' "Wat ons niet zal doden". noem het een Larsson-erfstuk.
Wat mij betreft een mindere film dan andere Millennium-verfilmingen (en zéker minder dan de Scandinavische edities daarvan). Waar het aan ligt? Wie het weet, mag het zeggen: een rommelig en tamelijk ongeloofwaardig script, een actrice waaraan teveel keurigheid kleeft om Lisbeth Salander te kunnen spelen. Het is van goede wil, maar komt er onvoldoende uit.

Salander blijkt een zusje te hebben. Het zusje dat wél voor haar vader koos en daarmee een leven van (machts)misbruik inging. Pas in deze film blijkt dat Camilla Salander dit haar rebelse zus verwijt: zij die altijd zo voor onderdrukten opkomt en zo tegen vrouwenmisbruik strijdt, waar was ze toen haar zus haar nodig had?
Camilla vindt haar achtergrond reden genoeg om de zware criminaliteit in te gaan en met een Russisch syndicaat achter zich te gaan jagen op een levensgevaarlijk computerprogramma. Dit programma "Firefall" is ontwikkeld om wereldwijd kernwapens aan te kunnen sturen en is dus tamelijk destructief als het in verkeerde handen valt. Lisbeth moet het programma hacken op verzoek van de maker, die wil dat het vernietigd wordt. Maar hierdoor komt Lisbeth natuurlijk recht tegenover haar zus te staan.

Toevallig mijn derde Claire Foy-film in één week, het is nu wel weer even genoeg.

Met : Claire Foy, Sylvia Hoeks, Sverrir Gudnason, Stephen Merchant

Unsane - Steven Soderbergh

Unsane op IMDb (6,4)
Helemaal helder is Sawyer niet, maar om zichzelf nu terug te vinden op de gesloten afdeling van een psychiatrische kliniek gaat deze data-analiste (!) veel te ver. Ze kwam voor een goed gesprek over haar problemen , maar wordt niet meer losgelaten. Ze wordt opgesloten tussen "de gekkies" en vindt zichzelf daar veel te goed voor. Zeven dagen moet ze blijven.
Door gesprekken met andere cliënten komt ze al gauw achter dat het met het opstrijken van verzekeringsgeld te maken heeft, dat maakt het voor haar al een stuk inzichtelijker. Hoewel ze weerbarstig is tegen haar verplegers en therapeuten ziet ze toch een mogelijkheid om los te komen. Totdat..

Totdat ze in een van de verplegers het gezicht van haar stalker herkent , de reden van haar verhuizing en de oorzaak van de noodzaak elders een nieuw leven op te bouwen. Maar: is het hem wel of is er met Sawyer toch meer aan de hand dan zij (en wij) denken?

Matige thriller, maar wel ok spel van Claire 'The Queen" Foy.

Met : Claire Foy, Amy Irving, Joshua Leonard , Juno Temple

The Electrical Life of Louis Wain - Will Sharpe

The Electrical Life of Louis Wain op IMDb ((6,8)
 The Electrical Life of Louis Wain op Moviemeter (3,09)

Fijne onderhoudende film, op het vermakelijke af. Terwijl er toch voldoende drama zit in deze biografische vertelling. Ik had nooit van Louis Wain gehoord maar de man en zijn werk hebben blijkbaar toch een grote vlucht gemaakt. 

1881, Engeland. De hypernerveuze en net zo hyperambitieuze tekenaar Louis Wain probeert een bestaan op te bouwen als illustrator bij een welbekende uitgever. Hij is vooral bedreven in het weergeven van dieren, maar ook menselijke portretten doet hij in opdracht. Door zijn zussen wordt met argusogen gekeken naar deze move, want zij verwachten van hun enige broer dat hij de inkomsten genereert voor het wezen-gezin en zij betwijfelen of dat met die nieuwe betrekking gaat lukken. Aanvankelijk weigert Louis de baan, hij heeft het nog veel te druk met de razendrukke bedenksels in zijn hoofd: hij wil dingen uitvinden, ontwerpen en hij wil tekenen, bijna manisch tekenen. 

Met zijn inkomen kan een gouvernante betaald worden die zijn zusjes onderricht kan geven. Deze dame, de intelligente Emily Richardson, raakt al snel onder de indruk van de stuntelige slimmerik die Louis de hele dag uitdraagt. Hoewel er van alle kanten veel weerstand (en buurtgeroddel) ontstaat, gaan de twee een relatie aan die zo diepgaand is dat Louis zijn hele leven met zijn Emily bezig is, ook als ze al na enkele huwelijksjaren sterft aan kanker. Dat lijden komt allemaal precies op een moment dat Wain een eigen stijl heeft ontwikkeld waarmee hij furore maakt in de krantenwereld: hij tekent katten. En wel op een dusdanige manier dat de dieren een eigen karakter krijgen en er zelfs steeds meer mensen een kat als huisdier willen nemen. 

Na het overlijden van Emily draait Louis langzaam door (en hij niet alleen) omdat hij de rechten op zijn werk niet goed verzorgd heeft. Het gaat van kwaad tot erger, Wain zakt steeds verder in psychose en illusies. In zijn dromen ontmoet hij steeds weer de liefdesvan zijn leven: de ene menselijk en de andere een eigenwijze huiskat.

Cumberbatch speelt de rol op een heerlijk neurotische wijze, hetgeen de film al snel voor je wint.

Met: Benedict Cumberbatch, Claire Foy, Toby Jones, Andrea Riseborough, Sharon Rooney, Aimee Lou Wood

FIN - song :  Arthur Sharpe- Epilogue

All of us strangers - Andrew Haigh

All of us strangers op IMDb (7,6)
 All of us strangers op Moviemeter (3,76)

Nog hoger dan onderstaande film eindigde "All of us strangers" in de stemlijst van mijn filmquiz-maten. In mijn bijdrage daaraan stond ie er niet op, simpelweg omdat ik m niet gezien had. Verplicht inhalen, aldus mijn vrienden. Gisteravond via de verhuurder alsnog gekeken. Wat goed! Prachtig dromerige en gevoelig sfeer met ge-wel-dig acteerwerk van de twee hotste acteurs van dit moment. Paul Mescal knalt de afgelopen twee jaar de ene na de andere prijsrol eruit, zeer terecht is roem en waardering zijn deel. In de slipstream kwam daar afgelopen jaren ook Andrew Scott bij, die na deze film fantastisch acteerwerk liet zien in het fraai geschoten, maar verder oersaaie "Ripley".  De talenten van Mescal en Scott knallen van het doek en geven een broeierige lading aan de dromerige sfeer die de film kenschetst.

Is het waan? Is het echt? Zijn het dromen? Zijn het verbeeldingen van het schrijfwerk dat hoofdpersoon Adam zo nijver verricht? Het is aan de kijker om dat zelf uit te leggen, u moet aan het werk. En dat werkt geweldig. Continue verchuift de beleving van medelijden naar tevreden, van pijnlijk naar hard-romantisch. Heel lang weet de kijker niet welke interpretatie aan dit liefdesverhaal moet worden gegeven.

Adam woont in een grotendeels verlaten flat (type Grenfell) maar vindt dat helemaal niet erg: zo kan hij zich concentreren op zijn schrijfwerk. Het enige uitstapje dat hij zich veroorlooft zijn de reisjes naar zijn ouderlijk huis, waar hij woonde totdat zij bij een ongeluk om het leven kwamen.
Hij schrikt op van zijn schrijfsels als er op de deur wordt geklopt. Na enige aarzeling doet hij toch maar open, stomdronken staat zijn buurman Harry voor de deur. Deze blijkt net zo eenzaam als Adam en zoekt gezelschap. Geen goed idee, vindt Adam en hij houdt aanvankelijk het aanbod tot kennismaking af. Maar ja, niemand in de flat dus de twee ontmoeten elkaar weer. En dan slaat de vonk over: ze storten zich in een seksuele verstrengeling die lang stand houdt omdat ze er beiden iets halen. Ondanks de intimiteit blijft Adam afstandelijk, blijkbaar wil hij niet al te realistisch in het leven staan.

De film leidt naar een prachtig vervreemdende climax. U mag er uw eigen waarheid aan plakken.

Met: Andrew Scott, Paul Mescal, Claire Foy, Jamie Bell

FIN - song : Frankie Goes To Hollywood- The Power Of Love

Wreckers - D R Hood

Wrecker op IMDb (6,0)
Niet onaardige, maar wel ongemakkelijke film. Er wordt ons tamelijk veel misère voorgeschoteld in een kleine anderhalf uur. Gelukkig wordt dat gered door goed acteerwerk en door veel verstild camerawerk. Dat maakt de film nog steeds niet vrolijk, maar het is goed te doen.

Jong stel, Dawn en David , betrekt een kleine woning in het geboortedorp van David. Er moet veel gebeuren: aan het huis maar zeker ook aan elkaar. Gaandeweg de film komen we er achter dat het stel elkaar nog niet zo heel goed blijkt te kennen. En als je aan kinderen wilt beginnen, is dat natuurlijk wel een vereiste.
De wankele basis komt aan het licht wanneer Dvid's broer Nick plots voor de deur staat. De twee hebben elkaar - om diverse redenen-  jarenlang niet gezien. Nick is uitgezonden geweest naar Afghanistan en is met een flinke shock teruggekomen. Het maakt hem moeilijk te doorgronden, het is lastig echt contact te maken. Aan alles is te zien dat de broers veel om elkaar geven, maar dat ze zowel aantrekkende als afstotende krachten naar elkaar voelen.
Dawn probeert de situatie te doorgronden om er het beste van te maken: ze wil weten wie ze onderdak geeft en probeert begripvol te weten te komen wat de achtergrond is van deze gezinsverhouding. Heel langzaam komt alle drek naar boven: de idyllische plannen van Dawn raken steeds verder op de achtergrond, ze voelt zich ingesloten in een hard psychologisch spel.

Met : Claire Foy, Benedict Cumberbatch, Shaun Evans

Women Talking -Sarah Polley

Women Talking op IMDb (6,9)
 Women Talking op Moviemeter (2,97)

Women Talking op Wikipedia

Deze heb ik lang voor me uitgeschoven, ik wist niet helemaal zeker of ik zin had in een film die min of meer één lang kringgesprek is. Maar nu ik m alsnog bekeken hebben, stel ik die visie wel even bij: het lukt regisseur Sarah Polley met minimale middelen een maximaal soort spanning te creëren. Die spanning heeft alles te maken met de botsende karakters van de hoofdpersoon. Knap gedaan. En net zo knap geacteerd van de heerlijke trits steracteurs die hier een ferm staaltje van hun acteerkunnen laten zien. Ondanks het naargeestige onderwerp van de film is deze dus toch gewoon goed te doen: boeiend genoeg!

Hoewel we in het verhaal maar effe ruim een decennium terug gaan in de tijd, gaan we daarin qua sfeer een stuk verder. We belandden namelijk in een Mennonieten-sekte (aanvankelijk dacht ik dat we naar de Amish gingen maar de vele Nederlandse namen toonden aan dat we naar volgelingen van Menno Simonsz keken). Die geloofsgemeenschap blijkt de 21e eeuw nog lang niet bereikt te hebben: de vrouwen worden niet zomaar achtergesteld, nee: het gaat met grof geweld en seksueel misbruik. De vrouw is een broedmachine die elk moment door de man kan worden opgeroepen haar man van dienst te zijn. Gekmakend, boosmakend natuurlijk. En dat gebeurt dan ook: als er opnieuw een 16-jarig meisje ruw is misbruikt, gaat die in verzet en schendt ze de geheimhouding. De man moet ter verantwoording worden geroepen door de gehele groep: ze brengen de dader een paar dorpen verderop en bespreken daar wat de straf zal moeten zijn en vooral: óf ie daar wel voor moet worden gestraft.

Terwijl de mannen dus twee dagen uit beeld zijn, vergaderen de vrouwen over wat ze moeten doen, ze komen tot drie mogelijke keuzes: vergeving, strijdbaar verzet of vertrekken. Voordat het tot een stemming komt, proberen de vrouwen elkaar van hun respectievelijke keuzes te overtuigen. Onmenselijke gevolgen, hoe dan ook zal elk van de drie uitkomsten pijnlijke gevolgen hebben.

Met; Rooney Mara, Claire Foy, Jessie Buckley, Ben Whishaw, Frances McDormand, Judith Ivey

FIN - song : Monkees- Daydream Believer