Onder het hart - Nicole van Kilsdonk

Onder het hart op IMDb (6,1)
 Onder het hart op Moviemeter (2,85)

Nederlandse romkom's, ik vermijd ze waar het kan. Dat wordt al anders als het een tragikomedie wordt die als een van de weinige films op de Nederlandse televisie voorbij komt (want films met reclameonderbreking kijk ik niet, bovendien betalen de streamingdiensten zoveel meer voor filmrechten dat de publieke omroepen zo vaak achter het net vissen dat ze het maar opgeven.). Maar goed: zo af en toe komt er een voorbij die ik aanklik, helemaal als een aantal acteurs een pré bij me hebben. Dat was hier het geval: sinds "Zusje" kan mevrouw van Kooten natuurlijk geen kwaad meer doen, daarnaast vind ik meneer Koen de Graeve een aangename verschijning in de films die ik met hem zag. "Play" was dus het devies.

De bescheiden arts Luuk is net gescheiden en loopt met zijn dochters door een prachtige vlindertuin. In zijn onhandigheid verplettert hij een zeldzame vlinder, hetgeen hij van zijn dochters natuurlijk moet melden bij de dienstdoende verzorger. Masha, de verzorger in kwestie, kijkt hem fronsend aan maar accepteert zijn stuntelige excuus. 

Luuk loopt dermate in zijn hoofd met deze gebeurtenis (en vooral met deze ontmoeting) dat hij in zijn eentje terugkeert naar de plek des onheils, hij kan zijn interesse voor Masha niet onder stoelen of banken steken. Het knettert al snel tussen die twee en Masha, de langdurige vrijgezel, bereidt zich al voor op een leven samen. 

Daarbij heeft ze twee zaken nog niet meegerekend: weerstand bij Luuk's dochters en bij zijn ex (al was dat al een beetje ingecalculeerd) maar ze heeft helemaal niet kunnen bedenken dat die zonnige toekomst versluierd wordt door een plotselinge diagnose bij Luuk: hersentumor. 

De periode van het ziekteproces wil ze graag met Luuk doorbrengen, maar ze moet dit delen met diens ex en vooral met diens opstandige dochters. De vier vrouwen zoeken een weg, terwijl Luuk wanhopig probeert zijn leven in harmonie af te ronden voordat hij dit niet meer kan.

Met: Kim van Kooten, Luuk de Graeve, Lies Visschedijk, Frank Lammers, Merel Polat

De Zitting- Saskia Diesing

De Zitting op IMDb (7,0)

De Zitting op Moviemeter (3,16)

Telefilms , ik vind ze altijd fijn. Vorige week werd een nieuwe reeks ingestart, mijn recorder en ik waren erbij. 

De aftrap was meteen een goede: prachtige reeks acteurs, lekker actueel onderwerp en een intrigerend eindshot. Prikkelend dus, en dat is precies wat telefilms moeten doen. 
De alerte kijker ziet in "De zitting:" een aantal spraakmakende zaken van de laatste tijd terugkomen: van het Wilders-proces via Vindicat tot aan Harvey Weinstein-affaire. Van elk van die zaken komt een beetje terug in deze rechtszaal-film. 


Fabian Ploch is politicus, eentje die grote kans maakt de verkiezingen te winnen die over drie weken plaatsvinden. Ploch is arrogant en goedgebekt, hetgeen hem in de rechtszaal op enkele terechtwijzingen komt te staan. Hij is aangeklaagd door schrijfster Amanda Richter, die hem beticht van verkrachting in zijn studentenhuis, meer dan 20 jaar geleden. Richter is een gekwetste vrouw die een gebroken leven heeft geleid, wat waarschijnlijk zijn oorzaak vindt in de gruwelijkheden die haar door toedoen van Ploch overkwamen. Ploch op zijn beurt beticht de vrouw van een opgezet plan om hem te beschadigen, zo kort voor de verkiezingen. Hij bagatelliseert het gebeurde, daarbij overigens een aantal aperte onjuistheden vertellend. Het is aan het ingetogen rechterlijke trio om zich uit te spreken: is hier sprake van onomstotelijk bewijs of komt het niet verder dan vermoedens en beschuldigingen? Hoe het ook zij: beide partijen komen geschonden uit deze strijd. Plochs reputatie krijgt een deuk en het zelfvertrouwen en de geloofwaardigheid van Richter komen ook niet goed uit de verf. 

Met: Jacob Derwig, Kim van Kooten, Jaap Spijkers, Nazmiye Oral , Romana Vrede, Ellen Parren

Loft- Antoinette Beumer

Al in de allereerste scene werd aan mijn eisen voldaan: volop het pand in beeld waarin ik nu al 4 jaar werk. Ik wil niet zeggen dat het meteen het hoogtepunt van de film was, maar wel wil ik melden dat ie me tegenviel.
Scriptsgewijs kun je aan deze film weinig verpesten: het verhaal zit goed in elkaar en er zit sterke ontwikkeling in, waarbij gaandeweg de wirwar van lijntjes en bedoelingen wordt ontrafeld.

Echter: het spel in deze film was van een zwaar tegenvallend niveau. Met als gunstige uitzondering Fedja van Huet knapte ik behoorlijk af op de tekstopzeggerij van Barry Atsma, op het helaas wat al te archetypische grapgedrag van Jeroen van Koningsbrugge en op het clichematige van de 2 andere acteurs wiens namen ik niet eems ga opzoeken.
Ook de dramatisch ingeperkte rollen van Kim van Kooten en Hadewych Minis werkten niet mee, die hadden wellicht t niveau kunnen opkrikken als ze duidelijker in de film aanwezig waren. Niet dat er geen brouwelijk schoon aanwezig is in deze film, maar de actrices werden iets te veel "op z'n Hollands" ingezet.

ik vrees met groten vreze nu ik gelezen heb dat er ook nog een Amerikaanse versie aan zit te komen. Troost put ik uit de gedachte dat ik de Vlaamse versie als eerste zag.

Loft- Antoinette Beumer

Loft op IMDb (6,8)
 Loft op Moviemeter (3,22)

Loft op Wikipedia

In de periode van de opnamen van deze film werkte ik in het bewuste gebouw aan het IJ. Bedrijf was kut, maar werkplek was prachtig. En het rondlopen van de trits aan acteurs was natuurlijk een spannend gegeven. we kregen ze lang niet allemaal te zien, maar de gedachte dat de toenmalige keur van Nederlandse acteurs the ground we walked upon dagelijks kruisten, was voldoende op de film op voorhand geslaagd te vinden. Om die herinneringen nog eens op te halen, drukte ik op "Start" toen ik de film op een streamer tegenkwam. Daar waren ze weer: Barry Atsma, Anna Drijver, Fedja van Huet, Marwan Kenzari, Gijs Naber, Loes Visschedijk, Kim van Kooten, Hadewych Minis en nog zo wat toenmalige fine fleur. Leuk om even terug in die tijd te gaan, maar opnieuw bleek dat de NL-remake van Antoinette Beumer het lang niet haalde bij het Belgische origineel van Erik van Looy.

In 2011 beschreef ik de film al eens: BEGT recensie "Loft" . Daar wil ik nu op aanvullen dat ik wel iets soepeler ben gaan denken over het acteerwerk van sommige spelers. Kortom; de film is in ieder geval voor ruim anderhalf uur onderhoudend.

FIN - song : Scouting for Girls- Take a chance on us