Voor de meisjes (aka Our Girls) - Mike van Diem

Voor de meisjes op IMDb (8,0)
 Voor de meisjes op Moviemeter (3,93)

Voor de meisjes op Wikipedia

Maandagmiddag 12.30 u, de filmzaal zo goed als vol. Hoe dan? 

We weten natuurlijk dat Nederlandse films het altijd redelijk doen in de filmtheaters, maar bij deze is meer aan de hand, Niet alleen is het de nieuwe film van Oscarwinnend regisseur Mike van Diem, het is ook nog eens een met meerdere Gouden Kalveren bekroonde boekverfilming van een tamelijk geslaagd Nederlands boek. Bovenop dat alles komt dan nog eens een selecte keur van goede acteurs, waarbij mij vooral Noortje Herlaar in positieve zin opviel. Ik achtte haar (met veel respect) een musicalacteur maar op het doek komt ze ook goed over. Ze kreeg fijn tegenwicht van een superieure Thekla Reuten trouwens, eerlijk is eerlijk.

Al vanaf het begin is het een hachelijke onderneming die twee onderling sterk verschillende stellen met elkaar aangaan: nog in dezelfde week dat de beide moeders elkaar - en hun respectievelijke dochters- ontmoet hebben, gaan ze al over tot de gezamenlijke aankoop van een prachtige bungalow hoog in de Alpen. 

Het gaat jarenlang goed maar als het mis gaat, dan ook meteen goed mis. De beide dochters hebben de puberleeftijd bereikt en nu blijkt dat het twee totaal verschillende meisjes zijn die elkaar nooit als vriendinnen uitgekozen zou hebben als niet hun ouders hen daar min of meer toe hadden gedwongen. Maar ja: je blijft ook niet de hele tijd bij jouw ouders (en zeker niet die van haar) dus stem je in met een gezamenlijk uitstapje: samen achterop de quad van die knappe jongen uit het dorp. Zonder helm. Dat kan niet goed gaan natuurlijk, de beide dames belanden in het ziekenhuis: waar de een wat lichtere verwondingen lijkt te hebben, raakt de andere met zwaar hersenletsel in een coma. Vanaf dat moment wordt de vriendschap tussen de ouderparen sterk op proef gesteld: beiden vechten voor hun dochter, maar leven ze ook nog maar een béétje mee met de andere ouders? En met hun kinderen? Ze komen voor verschrikkelijke keuzes te staan, druk waar mogelijk geen relatie tegen bestand is.

Met: Thekla Reuten, Noortje Herlaar, Fedja van Huet, Valentijn Dhaenens, Karl Markovics, Rosa van Leeuwen

FIN - song : Ruben de Gheselle - Epilogue

Gezien in : Cinema Oostereiland

De Held - Menno Meyjes

De Held op IMDb (4,9)
Nederlandse thrillers, ik kan er maar moeilijk aan wennen. Pogingen tot het opwekken van spanning worden vaak teniet gedaan door houterig toneelspel. In deze film vond ik alleen Monic Hendrickx boven de middelmaat uitstijgen, alle anderen waren karikaturaal neergezet. Niet voor mij dus, deze.

Hendrickx speelt Sara Silverstein , een schrijfster die samen met haar ook schrijvende man remigreert vanuit de VS. Ja, u weet gelijk ook welk showbizzkoppel we hiermee voor ogen moeten hebben. Een doorbraak in de VS is niet gelukt en  bovendien zijn haar ouders aardig op leeftijd en hebben ze teveel jaren van hen gemist. Vader draagt een groot geheim met zich mee dat nog stamt vanuit de 2e Wereldoorlog. Zijn ouders werden opgehaald door de bezetter en naar Westerbork gebracht, hij wist aanvankelijk te ontkomen. In later jaren kreeg hij een akkefietje met de kleinzoon van de NSB-er die zijn ouders arresteerde. Dat akkefietje zette zoveel kwaad bloed dat die kleinzoon zint op wraak. Een wraak die het hele gezin bedreigt. Opa en oma, moeder en vader, maar ook de twee kinderen. Een van die twee, de zoon, doet in Amerika de mariniersopleiding en voelt zich geroepen om terug te komen. Er moet immers toch iemand "de Held' spelen.

Met : Monic Hendrickx , Fedja van Huet , Kitty Courbois, Daan Schuurmans

J. Kessels - Erik de Bruyn

J. Kessels op IMDb
Het boek las als een , nou ja, als een trein. Da's raar om te zeggen als je het eigenlijk over een roadtrip-verhaal hebt. Het triggerde me voldoende om de film - op de premièreavond- te gaan bekijken.
Welnu: er is veel mis met de film. Maar er gaan gelukkig ook wel dingen goed, soms valt het allemaal even op zijn plek.
De gezochte humor is pijnlijk niet-grappig. Dat is het voornaamste dat opvalt. Of dat nou komt door de miscasting van Fedja van Huet in een tragikomische rol, ik weet het niet. Of het nou komt door die karikaturale Belg die er in is geboetseerd, ik weet het niet. Maar als geheel heeft de film niet de dynamiek en de overtuigende anti-sfeer die in het boek juist wel zit.
Twee hele grote pluspunten en een enkel kleintje, dat ook: ten eerste speelt de country-muziek in deze film een schitterende rol, waarbij vooral de teksten steeds illustratief zijn voor bevestiging van waar je naar zit te kijken. Daarnaast is Frank Lammers ongewoon goed op dreef. Hij is een zuipschuit, een wandelende schoorsteen, een onaangepaste asociaal met een bijzonder groot hart. Dat helpt. En, wat ik zelf een leuke vondst vond, was de titelrol aan het begin van de film. Dat maakte de film vanaf het begin al even hip.

Het verhaal is simpel: schrijver met writer's block wordt gebeld door een oude vriend. Die vraagt hem - thrillerschrijver zijnde- een mysterie op te lossen van een verdwenen zwager. De schrijver twijfelt, maar met hulp van zijn gebruikelijke hoofdpersonage durft hij het wel. Zo lopen feit en fictie continu door elkaar heen. Ze weten dat de man in Hamburg zit, in de Sankt Pauli-wijk. Dat is spekkie naar het bekkie van J. Kessels, het boekpersonage. Die verwacht dat daar veel te zuipen en te hoeren en te snoeren en te roken valt. En in de tussentijd vinden ze vast die verdwenen zwager wel.
Ondertussen hoopt de schrijver op een hereniging met zijn jeugdliefde, want dat blijkt dan weer de zus te zijn van de opdrachtgever. Zoiets.

Speak no evil (aka Gaesterne) - Christian Tafdrup

Speak no evil op IMDb (6,6)
 Speak no evil op Moviemeter (3,14)

Het kán heel erg leuk zijn: mensen ontmoeten op vakantie met wie je later nog een keer contact zoekt. Wij hadden onlangs weer een heerlijk etentje met een stel dat we vijf jaar geleden in Indonesié ontmoeten en met wie we sindsdien steeds contact hebben gehouden (en nieuwe plannen smeedden). Maar wie deze film ziet, beseft dat het ook allemaal heel anders kan gaan. 

Het jonge Deense stel Björn en Louise ontmoet op gezinsvakantie in Zuid-Europa een Nederlands koppel dat ook hun kind op het resort verblijft. Hoewel het zoontje van de Nederlands een ietwat aparte indruk maakt, klikt het verder heel goed. Björn en Louise kijken dus niet vreemd op als ze een paar maanden later thuis een ansichtkaartje krijgen met de uitnodiging het stel in Nederland te komen bezoeken. Auto volgepakt, dochter een nieuwe ontmoeting met het jongetje beloofd: op naar Nederland.

Eenmaal daar blijken er rare dingen te gebeuren rondom en binnen het Nederlandse gezin: het zoontje is nog even dreigend als eerder maar ook vader vertoont rare streken. Zo blijkt hij helemaal geen dokter te zijn zoals hij op vakantie beweerde, wat hij wel doet wordt ook niet helemaal helder gemaakt. Maar goed: de kindertjes spelen enigszins samen, er lijkt iets van de vakantiesfeer opgeorepen te worden. 

Dat gaat helemaal mis als blijkt dat de Nederlandse vader zijn zoontje aan alle kanten uitfoetert, hetgeen ongemak oplevert bij de Denen. Eigenlijk willen ze stiekem wegsluipen en naar huis rijden, maar dat blijkt ongelukkig uit te pakken: ze moeten terug voor de knuffel van hun dochter. Daar aangekomen treffen ze een geagiteerde gastheer aan die gekwetst lijkt door het aanstaande vertrek van de twee. Hij speelt het hard, het wordt spannend. 

Met : Morten Burian, Sidsel Siem Koch, Fedja van Huêt, Karina Smulders

FIN - song : Sune "Koter" Kolster - Amor of Death (Lamento)

De Veroordeling (aka The Judgement) - Sander Burger

De Veroordeling op IMDb (7,9)

De Veroordeling op Moviemeter (3,70)

Absolute meevaller. Vooraf sceptisch omdat een zo bekend en recent verhaal zich lastig onbevooroordeeld laat kijken, maar dat wordt hier uitstekend opgelost. De vorige week prijswinnende film (beste Nederlandse film op het NFF) richt zich op het spanningsveld tussen feiten, gevoelens en gepresenteerde waarheden. Het beste toont zich dat in de evolutie van journalist Bas Haan, die tijdens het gehele proces van mening verandert, maar dat doet omdat hij zich louter op feiten blijft baseren. Een blijk van zelfinzicht dat hij van eerdere stellingnames afstand durft te nemen omdat hij nieuwe feiten boven water krijgt. Het maakt de film tot een menselijk verhaal, waarbij zowel primaire gevoelens als de wat rationelere aan bod komen. Dikke plus! 

Eind vorige eeuw wordt in Deventer een rijke weduwe vermoord aangetroffen. Alle vingers wijzen in de richting van haar financieel adviseur Ernest Louwes, die dan ook na enig onderzoek voor de rechter komt. Het bewijs is niet ongenaakbaar, waardoor het verzet van de verdachte tegen zijn veroordeling door veel mensen geïnterpreteerd als terecht gezien wordt: "Deze man kan het niet gedaan hebben als hij zo reageert."

Journalist Bas Haan van Netwerk duikt diep in de zaak, hoopt mee te werken aan de vrijspraak van L. maar ziet zich tijdens de behandeling van het hoger beroep plots geconfronteerd met nieuwe feiten. Louwes wordt opgesloten en de publiciteit luwt enigszins. Totdat er plots vanuit een totaal onverwachte hoek nieuwe impulsen worden geleverd voor heropening: opiniepeiler Maurice de Hond beweert te beschikken over onweerlegbare feiten die aantonen dat niet Louwes maar "klusjesman" Michael de J. achter de moord zou zitten. De Hond start een publicitair offensief, daarbij vol inspelend op de gevoelens van het Nederlandse volk. Het wordt Haan allemaal te veel: hij vertrouwt de Hond niet en stort zich op het ontzenuwen van diens feitenrelaas. Stapje voor stapje worden hem veel dingen duidelijk. stukje bij beetje stelt hij zijn journalistieke (en juridische) feitenrelaas vast. 

Met : Fedja van Huet , Yorick van Wageningen, Lies Visschedijk, Mark Kraan, 

 FIN - song : Herbie Hancock - Tears

 FIN - song : Typhoon - Oordeel

 

Loft- Antoinette Beumer

Al in de allereerste scene werd aan mijn eisen voldaan: volop het pand in beeld waarin ik nu al 4 jaar werk. Ik wil niet zeggen dat het meteen het hoogtepunt van de film was, maar wel wil ik melden dat ie me tegenviel.
Scriptsgewijs kun je aan deze film weinig verpesten: het verhaal zit goed in elkaar en er zit sterke ontwikkeling in, waarbij gaandeweg de wirwar van lijntjes en bedoelingen wordt ontrafeld.

Echter: het spel in deze film was van een zwaar tegenvallend niveau. Met als gunstige uitzondering Fedja van Huet knapte ik behoorlijk af op de tekstopzeggerij van Barry Atsma, op het helaas wat al te archetypische grapgedrag van Jeroen van Koningsbrugge en op het clichematige van de 2 andere acteurs wiens namen ik niet eems ga opzoeken.
Ook de dramatisch ingeperkte rollen van Kim van Kooten en Hadewych Minis werkten niet mee, die hadden wellicht t niveau kunnen opkrikken als ze duidelijker in de film aanwezig waren. Niet dat er geen brouwelijk schoon aanwezig is in deze film, maar de actrices werden iets te veel "op z'n Hollands" ingezet.

ik vrees met groten vreze nu ik gelezen heb dat er ook nog een Amerikaanse versie aan zit te komen. Troost put ik uit de gedachte dat ik de Vlaamse versie als eerste zag.

Narcosis - Martijn de Jong

Narcosis op IMDb (7,1)
 Narcosis op Moviemeter (2,92)

Pfff, deze was pittig. Niet alleen omdat het de 3e film die ik deze avond bekeek, maar ook omdat het onderwerp en het tempo van de film het nodige van me vroegen. Indrukwekkend acteerwerk van Thekla Reuten maakt haar mijn "actrice van de week"- ik keek eergisteren ook al een film met haar in de hoofdrol.

In deze film is ze de getroebleerde Merel, een medium/therapeuthe die alleen met haar twee kinderen achterblijft als haar man niet terugkeert van een duikexpeditie. Ik vermijd hier de woordkeuze "niet meer boven water komt", omdat dit de letterlijke oorzaak is van zijn verdwijning: manlief John ging duiken in de diepste trog op aarde, ergens in Zuid-Afrika, omdat er nergens een plek zou zijn waar je dichter op het hart van de aarde zit. Of hij onder de druk bezweken is, of hij in problemen kwam met zijn zuurstof, niemand die er achter komt. 

Naast de problemen die Merel met de verzekering en de hypotheekverstrekker ontmoet (er is geen lichaam, dus er kan voorlopig geen overlijden worden vastgesteld en dus niets uitgekeerd) moet Merel vooral opboksen tegen de woede van haar oudste kind. Boris, zo heet hij, neemt het zijn moeder kwalijk dat ze zijn vader heeft laten vertrekken: ze had moeten inzien dat het te gevaarlijk was en dat hij verplichtingen had tegenover zijn kinderen. Inderdaad was John beste maatjes met Boris, de jongen is nu onthecht en tomeloos. En nu dreigt zijn moeder ook nog het huis te (moeten) verkopen, waardoor Boris alle speelplekken die hij deelde met zijn vader kwijtraakt.
Merel heeft hierdoor eigenlijk te weinig tijd om zelf te rouwen. Alsof de dood van haar man pas het begin was van de narigheid.

Met: Thekla Reuten, Fedja van Huet, Sepp Ritsema, Vincent van der Valk

FIN - song : Patrick Watson- Look at you

Daglicht - Diederik van Rooijen

Daglicht op IMDb (7,0)
Zo, de eerste filmtitels van 2016 zitten alweer in da pocket. Ik begon het jaar lamlendig, dus koos ook lekker makkelijk voor de op tv vertoonde film.
Hoewel dit keer niet eens het acteerwerk, is er toch vaak iets dat me in dit soort films tegenstaat. In dit geval is het het script, dat net iets te zeer in elkaar gevlochten lijkt. Boekverfilming he, dan is dat een risico. Maar toch: een beschrijving.

Angela Schijf speelt Iris, een jonge advocate die werk en privé maar moeizaam weet te combineren. Haar autistische zoontje slokt veel van haar tijd op en als hij een week van school geschorst wordt, precies op het moment dat zij een belangrijke zaak tegen een groot landelijk bedrijf op haar bordje krijgt, én ze op dat moment niet bij haar moeder terechtkan voor oppas, stapelen de problemen zich op;
Al heel snel blijkt dat alles met elkaar te maken heeft: de zaak, het autisme, haar moeder, de weggemoffelde rechtszaak tegen wat haar broer lijkt te zijn, het management van het bedrijf et cetera.
Ze raakt steeds dieper in de zaak verwikkeld en loopt daarmee aan alle kanten gevaar. Via de ontrafeling van de rechtszaak tegen haar broer komt ze achter steeds meer familie- en bedrijfsgeheimen.

Zoals gezegd: het acteerwerk was niet het lastigste element (al waren die hinderlijke "autistische" maniertjes van zowel broer als zoontje nogal over the top). Het is voor mij toch meer de wonderlijke manier waarop zo'n script uiteindelijk naar een ontknoping leidt, het is me net iets te "fantastisch".
Maar we zijn van start.

Met oa: Angela Schijf, Monique van de Ven, Derek de Lint, Fedja van Huet

Loft- Antoinette Beumer

Loft op IMDb (6,8)
 Loft op Moviemeter (3,22)

Loft op Wikipedia

In de periode van de opnamen van deze film werkte ik in het bewuste gebouw aan het IJ. Bedrijf was kut, maar werkplek was prachtig. En het rondlopen van de trits aan acteurs was natuurlijk een spannend gegeven. we kregen ze lang niet allemaal te zien, maar de gedachte dat de toenmalige keur van Nederlandse acteurs the ground we walked upon dagelijks kruisten, was voldoende op de film op voorhand geslaagd te vinden. Om die herinneringen nog eens op te halen, drukte ik op "Start" toen ik de film op een streamer tegenkwam. Daar waren ze weer: Barry Atsma, Anna Drijver, Fedja van Huet, Marwan Kenzari, Gijs Naber, Loes Visschedijk, Kim van Kooten, Hadewych Minis en nog zo wat toenmalige fine fleur. Leuk om even terug in die tijd te gaan, maar opnieuw bleek dat de NL-remake van Antoinette Beumer het lang niet haalde bij het Belgische origineel van Erik van Looy.

In 2011 beschreef ik de film al eens: BEGT recensie "Loft" . Daar wil ik nu op aanvullen dat ik wel iets soepeler ben gaan denken over het acteerwerk van sommige spelers. Kortom; de film is in ieder geval voor ruim anderhalf uur onderhoudend.

FIN - song : Scouting for Girls- Take a chance on us