Fake- Thomas Acda

Fake op IMDb (5,8)
Grappenmaker, zanger, acteur. En nu opeens ook regisseur. Thomas Acda probeert van alles. Van mij mag ie, ik vind hem een grappig man met een sympathieke uitstraling.
De film strandt in goede bedoelingen, maar dat kan vast budgettair verklaard worden. Wat dondert het, we zijn lekker bezig.

Maya is een gesjeesde kunstgeschiedenisstudente zonder poen. Alles wat ze aanpakt, gaat kapot in haar handen. Vriendjeskeuze is niet optimaal, toekomstperspectief is nihil.
Oma (?) bedoelt het goed en schenkt het meissie een oud kasteeltje dat in familiebezit is. Dat lijkt een fors cadeau maar er moet nogal wat verspijkerd worden voordat het tot een toonbaar B&B gemaakt kan worden. Beste vriend Erik (Gijs Naber) schiet aan alle kanten te hulp.
Haar eerste klant is direct een grote vis. Die doet zich voor als een Arabische sjeik die fors inkopen wil doen op de kunstbeurs in Maastricht. In werkelijkheid is hij een gesjeesde kruimeldief die een op die beurs geëtaleerde antieke tegel wil jatten en wil terugbrengen naar Marokko. En laat nou de hoteldame kunstgeschiedenis gestudeerd te hebben, waardoor zij die ideale chaperone is voor zijn gang naar de beurs. Maarrrr: er is ook nog een politie-agente die nog een appeltje met Maya te schillen heeft. Kunstroof dus. Spannend!
Nou vooruit, ik stel de vraag maar: zal het hen lukken om die mozaïek tegel op zijn rechtmatige plaats terug te krijgen?

Met oa Nasrdin Char, Gijs Naber, Lies Vissedijk.

Oh Baby - Thomas Acda

Oh Baby op IMDb (5,7)
Dit is natuurlijk niet heel goed. Maar de film heeft het geluk dat ik hoofdrolspeler Gijs Naber heel goed kan hebben. Dit is lang geen Aanmodderfakker, maar Naber is wel opnieuw in zijn element als lui aangelegde levensgenieter die plots serieus aan de bak moet.
Hij is Ruben, een muzikant die al veel te lang op doorbreken staat maar steeds dat laatste stapje maar niet kan maken. Prijzig gehuurde studiotijd wordt niet goed benut, de hit blijft uit.
Als zijn ex Evelien plotseling overlijdt, wordt hij tot zijn verrassing bij de notaris uitgenodigd. Het blijkt dat hij de vader is van een acht maanden oud jongetje, dat nu testamentair aan zijn zorg wordt toevertrouwd. Maar ja, wat eet een baby? Hoe doe je dat schoonhouden en dat slapen eigenlijk? En , voor Ruben belangrijk, hoe combineer je dat met lekker ongedwongen muziekmaken?
Bij de notaris is ook de zus van Evelien, die Ruben van begin af aan wantrouwt. Zij is vastberaden, ze gaat voor haar zus de zorg voor de baby overnemen, die lapzwans van een vader was niet voor niets uit beeld toch?
U snapt, de twee clashen maar komen langzaam nader tot elkaar. Ze vinden een weg in het duobaan-zorgschema, ze maken langzamerhand ruimte voor elkaar. En ik hoef u niet te vertellen dat er meer in het bad, eh.. vat zit.

Met : Gijs Naber, Hanna van Vliet, Eric van Sauers

A Feleségem Története (aka The Story of my Wife) - Ildikó Enyedi

The Story of my wife op IMDb (6,2)
 The Story of my Wife op Moviemeter (2,17)

Moeizame film, maar heel geen slechte film. Met 2 uur en 3 kwartier een lange zit, er zit een bewuste traagheid ingebakken die gek genoeg aan het eind dan ook echt begint te werken. 

Jacob Störr is kapitein op de vrachtvaart, zelden heeft hij vaste grond onder de voeten. Wanneer hij medische klachten begint te ontwikkelen, neemt hij de tip van de scheepskok ter harte: ga trouwen! Een huwelijk zou hem enige regelmaat kunnen geven, een regelmaat die een gunstig effect zou kunnen hebben op zijn maagklachten. Maar hoe? Jacob is geen feestganger dus hoe kom je in aanraking? Bij een hotelafspraak met een van zijn opdrachtgevers neemt hij een groot besluit: hij zal trouwen met de eerste de beste vrouw die de hotellobby binnenloopt. 

Daar is ze dan , de wonderschone Lizzy. Jacob brengt zijn aanzoek overtuigend, zij is wel geporteerd van de stoere en knappe kapitein. Zonder elkaar goed te leren kennen, trouwen ze en begint een van de wonderlijkste huwelijken ooit. Jacob probeert vaker aan wal te zijn maar het lijkt niet altijd door Lizzy gewaardeerd te worden, in een paar korte stappen is hun huwelijk van vurig naar haperend geworden. Jacob wordt wantrouwend , het sluipt in hem. Hij weet dat Lizzy regelmatig de grote party's in de stad afstruint, maar hij weet niet of ze hem daarbij trouw blijft. Sterker nog; hij weet niet of ze hem nou stimuleert om zelf eens wat vaker buiten de gebaande paden te treden. Aantrekken en afstoten, misprijzen en ophemelen; de twee draaien in een achtje om elkaar heen. 

Met : Gijs Naber, Léa Seydoux, Louis Garrel

Tulipani : Liefde, eer en een fiets - Mike van Diem

Tulipani op IMDb (8,3)
Hutje bij mutje zaten we gisteravond, nog slechts 2 plekken vrij van de 110 stoelen. Dat doet onze organisatie goed, blijkbaar heerst er een goede vibe rondom deze film. Opener van het Nederlands Film Festival, een alom gewaardeerde hoofdrolspeler en een ooit met een Oscar beloonde regisseur. Dan kom je al gauw tot een interessant project. Ik heen dus. Voor mij betrof het een niemendalletje, een stukkie feelgood. Daar is niks mis mee, het is eerder mijn probleem dat ik meer diepgang verwachtte. Het was een knusse zaterdagavond, de zaal lachte regelmatig hardop. Voor mij dus reden om hier niet al te hard over te oordelen. De film doet zijn werk.

Gauke is een Zeeuwse boerenzoon. Bij de watersnoodramp laat vader hem de boerderij en het land na, maar hij heeft helemaal geen zin meer in natte voeten. In de opvang, direct na de ramp, verandert Gauke zijn leven voor eeuwig: hij verkoopt zijn erfdeel én hij ontmoet een vrouw die hij later de moeder van zijn kinderen wil laten worden. Een hete nacht etcetera .
De volgende ochtend stapt hij op de fiets en rijdt in één ruk door naar Zuid-Italië. Daar belandt hij in een klein dorpje. Rijk man als hij door de verkoop is geworden, koopt hij daar een boerderijtje en stopt de bollen - die hij bij de verkoop van de koper heeft gekregen - in de grond.
Hij leert Italiaans, hij mengt zich onder de bevolking en bouwt zijn bestaan op. En ja hoor, daar is opeens de vrouw die hij in de shelter heeft bezwangerd. Niets staat een fijne toekomst voor het gezinnetje in de weg. Nou ja, niets.
Het is niet voor niets Zuid-Italië: de afpersers komen al gauw op het succes van de grote Hollandse tulpenreus af. De bevolking schijt bagger, maar een Zeeuw laat zich niet afschrikken. En dat kon hem nog wel eens bezuren.

Met : Gijs Naber. Ksenia Solo , Giancarlo Nannini , Lidia Vitello, Donatella Finoccharrio

De Aflossing - Jorien van Nes

De aflossing op IMDb (6,1)
Goedbedoelde doch houterige telefilm. De makers van de film hebben het goed voor met de wereld, maar tonen aan dat amateurisme oplossingen in de weg staat. De personen zijn te zeer karikatuur, waardoor er nergens echt contact en echte interactie ontstaat. Waarover praten wij?

Twee broers zijn langzaam van elkaar verwijderd, ze kunnen bijna niet verder van elkaar afstaan in hun respectievelijk idealisme: de een is bankier (rente-swaps and all), de andere is wereldverbeteraar van het niveau Occupy en Anonymous. Logisch dat ze elkaar weinig te vertellen hebben en elkaar zelden zien.
Als hun vader overlijdt, komt er toch noodgedwongen contact. Na de nodige verwijten blijken ze toch een gezamenlijk plan te kunnen smeden om de een meer inzicht te geven in de wereld van de ander. De bankierbroer nodigt de activist uit om mee te gaan naar het World Economic Forum, op voorwaarde dat hij louter luisteraar is en geen streken uithaalt. "Dat beloof ik".
U snapt dat dat niet goed uitpakt: ter plaatse op het forum pakken de activist en zijn vriendin alsnog uit: ze weten zich in een discussie met 's lands grootste bankier (die heet Heek, dat is een vis. Voel de analogie) te mengen, waardoor commotie en verwijdering ontstaat. Buiten ontmoeten de bankier (baas van zijn broer) en de activist elkaar opnieuw, in de woordenwisseling die ontstaat gebeurt vervolgens het onwaarschijnlijke: de activist duwt de bankier zijn auto in en zit opeens midden in een gijzeling.
De broer van de activist moet uiteraard bemiddelen maar zit in no time tot zijn nek in de betrokkenheid. Er ontstaat een discussie over mores en middelen.

Met: Gijs Naber, Waldemar Torenstra, Porgy Franssen, Markoesa Hamer

Redbad - Roel Reiné

Redbad op IMDb (5,4) 

Ik ben niet vies van een potje geschiedenis, noch van historisch drama. Daarom heb ik tóch deze film aangezet, ondanks slechte kritieken. Welnu: historisch verantwoord is zo ongeveer het enige wat deze film is. De figuur heeft bestaan, de strijd is er geweest en de vorming van volken en steden is langs deze lijnen gelopen. Maar dan zijn we er ook wel. Geen moment voel je je in de spanningen getrokken, het maakt je eigenlijk niet uit wie welke slag wint want geen van de figuren wekt sympathie. Het is gewoon slecht. Jammer. Maar het is. 

8e eeuw, in het nootden van de lage landen. Redbad is de zoon van een Friese koning, wiens volk onder druk van de omgeving leeft. Aan de ene kant de knokkende Franken , aan de andere kant de kruistochten van katholieke avonturiers. De Friezen zijn heidenen en aanbidden de Noorse en Germaanse mythologie, daar willen Willibrordus en Bonifatius wat aan doen. Redbad's vader wordt vermoord door christen-milities en gek genoeg werkt dat tegen Redbad. Zijn stam gelooft dat hij ongeluk brengt, hij wordt aan de goden geofferd en vastgebonden op een vlot de zee op geduwd.

Maar hij overleeft, komt bij Deense stammen terecht en krijgt daar respectievelijk onderdak, werk , een vrouw en een kind. Die vrouw is de dochter van de plaatselijke stamleider , waardoor deze zich verplicht aan de strijd die Redbad in zijn thuisfront te voeren heeft. Niet alleen moet hij het vertrouwen van zijn eigen volk terugwinnen, hij moet ook aan de Franken én de christenen laten zien dat Friezen zich niet laten onderwerpen. Hierna : wapengekletter.

Met : Gijs Naber, Loes Haverkort, Teun Kuilboer, 

Faithfully Yours - Andre van Duren

Faithfully Yours op IMDb (5,8)
 Faithfully Yours op Moviemeter (2,77)

Doorsnee thriller, die oogt als een boekverfilming maar ik heb nog niet kunnen ontdekken op wiens boek dit dan gebaseerd zou moeten zijn. Hoewel an sich de regels van het spel wel aardig gevolgd worden en je beurtelings van verdenking kunt veranderen, kent de thriller te weinig verrassing om meeslepend te zijn. 

In de trein naar hun vakantiehuisje bespreken de vriendinnen het scenario voor het weekend. Ze hebben net allebei hun man gedag gezegd op het station maar dat zit de dames niet in de weg om een lijstje op te stellen van de heimelijke dingen die ze komend weekend gaan doen. Ze plannen het samen, maar de uitvoering zal onafhankelijk van elkaar zijn. Het belangrijkste is dat rechter Bodil met de modige leugens het alibi wil leveren voor de wilde Isabel. 

Isabel gaat namelijk helemaal niet met haar vriendin in een vakantiehuisje aan de Belgische kust zitten, nee: ze trekt direct voor geheime afspraakjes door naar het casinohotel en vervolgens naar een wilde fetishparty in een pakhuis. Bodil heeft hun beider telefoons en maakt keurig de foto's voor het thuisfront; de hotelkamer, de lezing die ze bezoekt van een Belgische hoogleraar (over leugens en halve waarheden, mind you): het thuisfront denkt dat de dames een gezellige tijd samen hebben.

Terwijl Isabel feest, brengt Bodil de nacht door met de charmante lezing-hoogleraar. Als ze vanaf het strand terugkeert bij het huisje vindt ze een grote plas bloed in de entree, die alleen maar van Isabel afkomstig kan zijn. Wel bloed, wel sporen van braak maar nergens een lichaam; de politie verdenkt Bodil van meet af aan. Die moet haar functionele rechtvaardigheid laten varen en raakt steeds meer verstrukt in een web van leugens. Inmiddels zijn zowel haar man als de man van Isabel overgekomen naar het huisje en is ook haar zus onverwacht langs geweest: de spanningen onderlingen lopen hoog op.

Met: Bracha van Doesburg, Elise Schaap, Nasrdin DChar, Gijs Naber, Matteo Simoni, Hannah Hoekstra

FIN - song : Nona- Victorious

Loft- Antoinette Beumer

Loft op IMDb (6,8)
 Loft op Moviemeter (3,22)

Loft op Wikipedia

In de periode van de opnamen van deze film werkte ik in het bewuste gebouw aan het IJ. Bedrijf was kut, maar werkplek was prachtig. En het rondlopen van de trits aan acteurs was natuurlijk een spannend gegeven. we kregen ze lang niet allemaal te zien, maar de gedachte dat de toenmalige keur van Nederlandse acteurs the ground we walked upon dagelijks kruisten, was voldoende op de film op voorhand geslaagd te vinden. Om die herinneringen nog eens op te halen, drukte ik op "Start" toen ik de film op een streamer tegenkwam. Daar waren ze weer: Barry Atsma, Anna Drijver, Fedja van Huet, Marwan Kenzari, Gijs Naber, Loes Visschedijk, Kim van Kooten, Hadewych Minis en nog zo wat toenmalige fine fleur. Leuk om even terug in die tijd te gaan, maar opnieuw bleek dat de NL-remake van Antoinette Beumer het lang niet haalde bij het Belgische origineel van Erik van Looy.

In 2011 beschreef ik de film al eens: BEGT recensie "Loft" . Daar wil ik nu op aanvullen dat ik wel iets soepeler ben gaan denken over het acteerwerk van sommige spelers. Kortom; de film is in ieder geval voor ruim anderhalf uur onderhoudend.

FIN - song : Scouting for Girls- Take a chance on us

De jacht op Meral Ö - Stijn Bouma

De jacht op Meral Ö op IMDb (7,4)
 De jacht op Meral Ö op Moviemeter (3,23)

Misschien was dat niet het beste idee om vandaag (vrijdag de 13e) deze film te gaan bekijken. Ik was al boos op de verwording van de maatschappij die we geworden zijn, maar zeker is dat deze film niet helpt om dat beeld positiever te kleuren. We zijn keihard op de mensen die toch al in de verdomhoek zitten, we zijn zacht op de grootverdieners en de geldmachines. Daar tussenin zit de overheid, zit een ambtelijk apparaat en zit de belastingdienst. Al deze radertjes draaien tegen elkaar in, mensen komen ertussen vast te zitten en kunnen geen kant meer op. Het kan niet anders dan dat dit ooit zijn weerslag zal hebben: teveel mensen rest weinig anders dan verzet of het kiezen van zijpaden en afslagen die je liever niet ziet. Maar goed, we waren er allemaal bij, we hebben zo gestemd: het toeslagenschandaal kwam echt niet uit de lucht vallen, het is een pad dat de politiek bewust uitgestippeld heeft.

Aanvankelijk is Meral, onze hoofdpersoon, nog fel op de bal: ze gaat dit rechtzetten. De belastingschuld die ze heeft opgelopen, kwam door die verplichte terugbetaling in eens. Dat er nu deurwaarders dreigen, dat er loonbeslag komt, ze kan het amper geloven maar ze verzet zich nog: ze belt zich een ongeluk maar loopt louter tegen muren op. Ambtenaren met te weinig bevoegdheid om haar te helpen, ambtenaren met ronduit kwade bedoelingen, ambtenaren met goede bedoelingen maar met verkeerde of of onvolledige informatie, jeugdzorgmedewerkers en onderwijspersoneel: allemaal werken ze stukje bij beetje mee om de hardwerkende maar weinig inkomen genererende Meral dieper in de stront te drukken. Haar voeten zuigen zich vast, ze kan niet meer bewegen: ze moet van te weinig geld haar kinderen in leven houden, uiteindelijk zelfs afgesloten van gas, water en licht. Ze wordt gevolgd, doorgelicht en kort gehouden.

Het is misselijkmakend om naar te kijken, het is gruwelijk: regisseur Stijn Bouma slaagt er enigszins een Ken Loach-gevoel op te wekken en de kijker in de zaal te ergeren. Nee, de kijker tot woede te wekken. In mijn bescheiden opinie: Nederland heeft zichzelf belachelijk gemaakt maar laat het onbeschaamd voortsudderen. Mensen die nooit van hun leven op de Zuidas zullen komen, zijn simpelweg niet interessant voor de economie. Daar willen we vanaf. Dus we pakken de bulldozer en nemen ze onder handen.

Met: Dilan Yurdakul, Gijs Naber, Quiah Shilue, Raymond Thiry, Olga Zuiderhoek

FIN - song : Fixate- Ruminate

Gezien in : Cinema Oostereiland

I am Zlatan (aka Jag är Zlatan) - Jens Sjögren

I am Zlatan op IMDb (6,2)
 I am Zlatan op Moviemeter (2,86)

I am Zlatan op Wikipedia

Als tiener ging ik nog met grote regelmaat naar betaaldvoetbalwedstrijden. Met de vader van een vriendje reden we naar de stadions van AZ, Volendam of Ajax: ik heb grote namen nog levend zien spelen. Maar gaandeweg zwakte mijn aandacht af: voetbal was niet langer een spannend spel, het werd een industrie. Beursnoteringen, zakeninvesteringen én onvriendelijk supportersgedrag dreven mij ver weg van het speelveld. Sinds enkele jaren kijk ik ook niet meer naar Studio Sport, het boeit me niet meer wie wint of verliest. Maar er zit natuurlijk nog wel veel in het geheugen. Vandaar dat ik bij het zien van deze titel op "KLIK" drukte. Mijn voorliefde voor enfant terribles is namelijk níét afgezwakt.

Ik had wel iets beter moeten checken, ik dacht in een documentaire terecht te komen maar het bleek een geromantiseerde speelfilm, gemodelleerd naar het biografische boek van de Zweedse tovenaar Zlatan Ibrahimovic. En hoewel je dan vooraf weet dat de acteurs nooit de brille van de verbeelde speler zullen bereiken, doet de film wel iets goed. Heel duidelijk wordt dat Ibrahimovic een enorme lastpak was, maar dat dit voortkomt uit overlevingsdrang. Een knap lastige jeugd: gescheiden ouders, armoede, leerproblemen, agressie, kruimeldiefstal. Het zag er heel lang niet naar uit dat Zlatan ooit de professionele voetbalvelden zou bereiken. Daarvoor werd hij iets te vaak van trainingen weggestuurd, geschorst en uit teams gezet. Maar steeds kwam weer dat enorme vermogen om te pingelen en te scoren naar boven. We kennen de geschiedenis: pleintjesvoetbal => buurtvereniging => Malmö FF => Ajax => Juventus en verder. Waar eerst gesteggeld werd om de centjes voor sportkleding, liepen later de voetbalmakelaars om hem heen. Altijd, altijd komt Ibrahimovic in conflict: het is zijn verdedigingsmechanisme om zich staande te houden, om de wereld te laten zien dat ze rekening moeten houden met de prestatiedrang van een jongen van eenvoudige komaf die simpelweg groot durft te dromen.

Met: Dominic Anderson Bajkarati, Granit Rushiti, Cedomir Glisovic, Hakan Bengtsson, Gijs Naber

FIN - song : Ison & Fille - Länge leve vi