The Reckoning - John V. Soto

 The Reckoning op IMDb (5,2)

Slappe wraakthriller waarin een stukje Se7en en een stukje Serpico verstopt zit. Althans , dat lijkt de poging van de regisseur te zijn geweest bij het maken van deze film. Corruptie onder politieagenten is natuurlijk vaker gebruikt in films, hier wordt nog eens het continu strooien met bijbelteksten daaraan toegevoegd. 

Detective Robbie Green zit in de nesten. Thuis, omdat zijn vrouw weet van zijn scharrel met die fraaie collega-rechercheur. En op zijn werk omdat hij niet brandschoon lijkt te zijn in het onderzoek naar de moord op een collega. Aanvankelijk gaat dat onderzoek nog voortvarend: al snel zit het team op de hielen van een moordstel dat wraak lijkt te willen nemen voor het verongelukken van de zus van het meisje. Ze wordt daarbij geholpen door een jongen die net uit de psychiatrische inrichting is losgelaten en die blijk heeft gegeven over weinig mores te beschikken. 

Green loopt steeds net achter de feiten aan: het "Natural Born Killers"stel heeft het pad gedetecteerd van haar zus en heeft achtereenvolgens de straatdealertjes, de leverancier, de drugskoerier en uiteindelijk de drugsbazen weten aan te pakken, of laten we het maar gewoon "ombrengen" noemen. Maar Green komt plots in beeld omdat de stap ná de drugsbazen bij de politie blijkt te liggen. En meer in het bijzonder bij zijn vaste partner Jason, die Green blijkt te hebben meegezogen in ongelukkige zaken. 

Met : Jonathan Lapaglia, Luke Hemsworth, Viva Bianca, Hanna Mangan Lawrence

Trio - Ruth Beeckmans, Matteo Simoni

 Trio op IMDb (6,2)

Independent film. Daar is België toch altijd wel efkes beter in dan Nederland, geef maar toe. Wij scoren meer met de ene na de andere romkom, maar als het gaat om films waar het schuurt, waar pijnlijke grappen en dialogen als spijkerbommen inslaan, dan moet je toch echt naar het Zuiden. 
Dit is er ook weer zo één : een script van drie regels, maar een lawine aan misvattingen en ongemak. Erg fijn om naar te kijken, ik ben er van. 

Wim heeft het niet zo op de mensheid en niet op het leven. Hij ergert zich aan domme conversaties op kantoor, hij ergert zich aan gedrag van veel anderen en voorkomt verdere irritatie door zich op te sluiten: kasten vol met DVD's , Belgisch bier en vette kazen maken voor hem het leven compleet, meer vervulling ambieert hij niet. 

Zijn broer Gert (nou ja, halfbroer: zelfde vader, andere moeder) is totaal andersom: vrouwenversierder en feestvierder. Hij vindt dan ook dat Wim ook wel eens een verzetje verdient en bestelt een escortdame voor diens verjaardag. Wim zit daarmee omhoog (pun intended) en als de dame ten tonele verschijnt, ontspint zich een uurtje pijnlijke gesprekken. En nog veel meer. Beurtelings komen de drie tegenover elkaar te staan , beurtelings gaat dat goed en glad dan wel geïrriteerd en ongemakkelijk. 

Zien is geloven in dit geval. Ik kan het niet anders omschrijven, de film vertelt zichzelf. 

Met : Bruno Van den Broecke, Ruth Beeckmans, Matteo Simoni

La Vita Davanti A Se (aka The Life Ahead) - Edoardo Ponti

 La Vita Davanti A Se op IMDb (6,8_

Een adembenemende vrouw is Sophia Loren altijd geweest. Ze is prachtig oud geworden: een monumentale uitstraling, mede dankzij haar priemende ogen. De ganse fiilmwereld deed dan ook een huppeltje toen bekend werd dat La Loren toch nog een film ging maken. De achternaam van de regisseur deed mij al vermoeden waarom: Edoardo is haar zoon, dus ze was wellicht makkelijk te overreden. 

Loren speelt Madame Rosa, een stijlvolle oude dame die het tot haar taak heeft gemaakt om in de havenstad waar zij woont vergeten kinderen op te vangen. Vergeten betekent in dit geval dat het kinderen zijn waar de ouders geen aandacht aan (kunnen) schenken omdat ze in de prostitutie of de drugshandel zitten. Ze vangt die kinderen op , geeft ze bijles en probeert ze enige mores bij te brengen. 
Dat gaat haar in het geval van de druistige Momo moeilijk af. Dit Senegalese jongetje wordt bij haar gebracht door een vriend, die hem in zijn dokterspraktijk ziet binnenkomen. Momo is onhandelbaar en onaangepast en lijkt er heel geen zin in te hebben zich te voegen naar het (samen)leven in een huis: hij heeft zijn weg op straat aardig gevonden, hij heeft allang al door dat hij met een beetje drugsdealen snel geld kan verdienen waarna status en spullen vanzelf komen. 

Eenmaal onder de hoede van Madame Rosa leert hij ook een andere kant van het leven kennen: op een of andere manier ontwikkelt zich toch een vriendschap met andere jongens, maar het allerbelangrijkste voor hem is dat mevrouw Rosa respect bij hem afdwingt. Ze doet dat door totaal niet onder de indruk te zijn van zijn stoere en nukkige gedrag, heel langzaam groeit de band tussen die twee. Momo begint mee te helpen , begint zelfs te zorgen voor de oude vrouw die zowel met het verleden als de toekomst problemen heeft. Haar verleden is zwaar getekend door het verblijf in een concentratiekamp in WOII, haar toekomst ziet grauw en grijs door de steeds vaker optredende momenten van wegvallen, de eerste verschijnselen van dementie treden op. Momo belooft voor haar op te komen, belooft haar dat ze niet in een verzorgingstehuis zal eindigen maar dat ze zich in haar eigen terugtreed-ruimte in haar kelder mag verstoppen. Beloven is makkelijk, zo blijkt, want Momo moet tot veel bereid zijn om die belofte na te komen. Hij moet veranderen , hij moet kiezen. 

Met : Sophia Loren Ibrahima Gueye, Renato Carpentieri, Abril Zamora

Murder by Death - Robert Moore

 Murder by death op IMDb (7,4)

Precies wat ik nodig had gisteravond: een lekkere flauwe film, een no-brainer in anderhalf uur. Heb me goed vermaakt bij dit oud formulewerkje, mede door de sterrencast die er in zat. Het ene deel zat al aan het einde van de carrière (Alec Guinnes en Peter Sellers) , voor de andere moesten de grote successen nog komen (Maggie Smith en James Cromwell bijvoorbeeld.). Opzet geslaagd. 

De excentrieke rijkaard Lionel Twain nodigt 's werelds vijf beste detectives op zijn kasteel uit om een moord op te lossen. An sich nog niet vreemd, ware het niet dat de moord nog moet plaatsvinden. Vanuit verre windstreken komen ze : de Aziatische speurder Wang (moddervet cliché gespeeld door Peter Sellers), de Amerikaan Diamond, de Belg Perrier en de klassiek Britse karikaturen Jessica Marbles en Dick Charleston. U begrijpt nu al dat dezen natuurlijk vormgegeven zijn naar bekende detective-verhalen uit de gehele wereld. 

Voeg aan het samenzijn van de beste misdaadoplossers ter wereld nog toe dat het kasteelpersoneel op zijn minst bevreemding wekt : een blinde butler die zijn weg door het kasteel perfect vindt en een doofstomme kokkin die alles observeert maar zo ongeveer alles doet behalve koken. Daar komt natuurlijk een bijzonder raar diner van. En dat is lastig omdat de aanwezigen weten dat er in hun midden, hier aan tafel waarschijnlijk, een moord zal worden gepleegd die moet worden opgelost om de beloofde beloning te kunnen incasseren. Het wordt een vervreemdend schouwspel. 

Met : Alec Guinness, Truman Capote, Peter Falk, David Niven, Maggie Smith, Peter Sellers

 

Man on Fire - Tony Scott

 Man on Fire op IMDb (7,7)

IjzerenHeinige wraakfilm , die ondanks zijn stevige mate van voorspelbaarheid een 7,7 scoort op IMDb. Uit ervaring weet ik dat niet veel films dat cijfer halen, dus er moet iets goed in zitten. En inderdaad, de film beklijft. Het is niet heel verrassend, het plot verloopt zelfs tamelijk clichématig, maar het klopt allemaal wel. Dat verklaart. 

John Creasy is een aan lager wal geraakte veteraan. Na diverse missies en geweldsacties heeft hij het opgeven: "drink to forget" is zijn motto geworden. Hij bezoekt een oude vriend die naar Mexico is uitgeweken om daar in ruste te gaan. Die raadt hem aan hier een rustig baantje te nemen dat toevallig voor het oprapen ligt: bodyguard en chauffeur van een tienjarig meisje. Dat meisje is de dochter van een rijke industrieel en mensen zoals deze moeten continu vrezen voor kidnapping. Ontvoeringen zijn aan de orde van de dag. Creasy heeft zich al lang voorgenomen om - mocht het zich voordoen - zijn eventuele verzet tegen zo'n overval slim en beperkt te houden. 

Dat loopt echter allemaal anders als blijkt dat hij enorm goed met het meisje Pita kan opschieten: de botte en in zichzelf gekeerde veteraan wordt langzamerhand een vriendelijke lobbes, die het meisje ook nog eens op vele punten bijles geeft , iets waar de continue afwezige ouders nalatig in zijn. Als dan alsnog het noodlot toeslaat en Pita toch onder de ogen van de hevig om zich heen knallende Creasy wordt ontvoerd, is de boot aan. Hij zweert wraak, hij gaat het Hermandad-kartel dat hier achter zit, aanpakken op een wijze die ze zullen berouwen. Hij moet daarvoor dwars door corrupte politie en politici-lagen heen, maar niets houdt hem tegen. Gerechtigheid voor Pita.

Met: Denzel Washington, Christopher Walken, Dakota Fanning ,  Radha Mitchell, Marc Anthony

Then came you - Peter Hutchings

 Then came you op IMDb (7,0)

Een vrolijke draak. Omdat ik niet weet of dat een bestaand genre is, verzin ik het er maar voor. Een zwaar aangezette larmoyante kant (terminale ziekte is een van de hoofdrolspelers van deze film), een dosis formule (niet wéér die bucket-list) en voor het overige een aardig stukje tongue-in-cheeck humor die het allemaal alsnog draagbaar maakt. Vooral die laatste component zorgt ervoor dat deze film uiteindelijk goed overkomt en een voldoende scoort. 

Hoe contrasterend is hun bestaan? De jonge Skye krijgt - meteen als opener van de film- te horen dat ze uitbehandeld is, dat de artsen niets meer voor haar kunnen doen. Iets verderop in de stad sombert de jonge Calvin over alle mogelijke aandoeningen die hij heeft of gaat krijgen, terwijl al snel duidelijk wordt dat hij niets mankeert behalve de aanwezigheid van doemgeestige spoken in zijn hoofd. 

De twee ontmoeten elkaar op een praatgroep voor mensen met kanker. Niemand daar weet dat Calvin helemaal nergens last van heeft, ook Calvin zelf niet: de observaties die hij op zijn moedervlekken doet, geven hem de overtuiging dat het allemaal erger wordt en dat groot onheil boven hem hangt. 

Skye drijft de spot ermee en daagt hem uit nog een aantal mooie dingen samen te gaan doen voordat dit niet meer kan. Ze heeft een "to die" list. wat is er allemaal nog nodig in haar leven voordat ze gerust kan sterven? De twee vinden elkaar in de volledige tegenstelling: Hij is - zonder reden- angstig voor de toekomst , zij is blij met het heden omdat ze weet dat die toekomst er niet is. Hun ontmoetingen werken twee kanten op: zij krijgt nog even een leuke tijd en en passant helpt ze hem op weg om zijn problemen minder een probleem te laten zijn en te beseffen wat een leuke gozer hij eigenlijk is. 

Ja inderdaad, alle ingrediënten voor een gruwelijke draak, maar dat wordt het niet. Dat komt waarschijnlijk mede door het onbevangen Britse acteerwerk, waar ik erg van gecharmeerd ben. 

Met : Asa Butterfield, Maisie Williams , Nina Dobrev

Say Yes - Johan Stavsjö

Say Yes op IMDb (6,4)

Soms stuit ik op een korte film die interessant lijkt. En als je dan weet da het geen hele zit wordt, maar dat je in 10 minuten kunt oordelen op de titel, waarom dan niet. Het is meer een inschatting om te zien of het gegeven boeiend was gebleven als het was uitgerekt tot anderhalf uur en tevens is het een vingeroefening om te kijken of regisseurs en acteurs opvallen. Dat is hier het geval, ik had na afloop het gevoel dat ik er meer van had willen zien. Operatie geslaagd dus. 

Het leven van jongeren lijkt dan wel te draaien op feesten, op "life's a party". Maar daar kijk je heel anders naar als je verstrikt bent geraakt in een onbereikbare liefde. Julia bezoekt al die feestjes die het leven voor jongeren vaak leuk maakt, maar ze gaat zelden voldaan naar huis. Dat heeft voornamelijk te maken met de knappe Christian, die weliswaar heeft aangegeven interesse in Julia te hebben, maar die duidelijk laat blijken zich nog niet te willen binden, omdat hij voorlopig "vooral wil genieten". Wat moet Julia doen: zoeken naar een nieuwe prins? Of volharden en een en ander van haar onbereikbare liefde accepteren? 

Met : Emma Melkersson, Frederik Carlsson