woensdag, april 16, 2025

De Fazantenmoordenaars (aka Fasandraeberne / Department Q: The Absent One) - Mikkel Norgaard

De Fazantenmoordenaars op IMDb (7,1)
 De fazantenmoordenaars op Moviemeter (3,49)

De Fazantenmoordenaars op Wikipedia

Had deze opgenomen met de gedachte dat ik deze film uit de reeks "Department Q" nog niet gezien had, maar dat bleek toch wel het geval. Destijds stond ie onder een andere titel te boek, waardoor deze boekverfilming van de thrillerschrijver Jussi Adler Olsen al snel bekend voorkwam. Geeft helemaal niks: een spannend verhaal dat wordt verbeeld door een sterke reeks acteurs, daar kun je altijd voor gaan zitten. Welke acteurs dat dan zijn? Nou, komt ie: Nikolaj Lie Kaas, Fares Fares, Pilou Asbaek en de ongrijpbare David Dencik (die ik ook de dag ervoor al in een film tegenkwam). 

Toen ik de film vorige keer zag (2016), beschreef ik hem aldus: 

BEGT recensie De Fazantenmoordenaars - 2016

FIN - song : Johan Soderqvist - Epilogue

dinsdag, april 15, 2025

Attachment (aka Natten Har Ojne) - Gabriel Bier Gislason

Attachment op IMDb (6,0)
 Attachment op Moviemeter (2,77)

Attachment op Wikipedia

Romantic horror? Een horrorkomedie? Het is goed dat ik al die beschrijvingen pas nu lees, nadat ik de film gezien heb, anders was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Ik ga daar niet zo goed op, op horror (mijn quizmaten vinden dan ook nog steeds dat ik "The Substance" nog moet gaan kijken). Maar voor deze film kan ik zeggen dat het me meeviel: niet al te veel onwaarschijnlijke scenes, niet al te potsierlijk in de scripting (nou ja, stukkie exorcisme toch wel) en vooral een goed opgebouwde spanning in het script zorgden samen al voor een acceptabel geheel, de sterke bijrollen van gevierde Scandinavische acteurs Sofie Grabol en David Dencik deden de rest.


Maja, een matig succesvolle actrice, ontmoet bij een optreden in een bibliotheek de interessante toeriste Leah, die opzichtig lang blijft hangen. De vrouwen gaan voor een borrel en jawel, ze raken aan de lip. Leah stelt haar terugreis naar London uit en de verhouding verdiept zich. Als Leah dan uiteindelijk toch terug naar haar moeder moet, besluit Maja met haar mee te gaan. Een besluit met grote gevolgen.

Maja krijgt in London namelijk Leah's moeder Chana erbij: ze woont in hetzelfde trappenhuis maar is opvallend vaak bij haar dochter over de vloer: die kan niet zonder haar, zegt Chana. Ze is ziek en ze heeft zorg nodig, zegt Chana. Maja moet af en toe even uit de buurt, want haar aanwezigheid is niet altijd goed voor Leah, zegt Chana. Kortom: Chana is een hinderlijk bijvoegsel (jaja, daar heb je het Attachment) bij hun relatie. 
Dat zou allemaal nog wel draagbaar zijn als er niet net iets te veel duistere dingen in en om het appartement zouden gebeuren, dingen die volgens Maja van Chaja en mogelijk van Leah's oom Lev vandaan komen. Maja komt heimelijk in contact met Lev, die haar inwijdt in de duistere kant van enkele Jiddische gebruiken. Gebruiken waar Chana volledig van overtuigd is en waarom Leah volgens haar bescherming verdient. Enter the Dybbuk!

Met : Josephine Park, Ellie Kendrick, Sofie Grabol, David Dencik

FIN - song : Lars H.U.G. - Elsker dig for evigt

zaterdag, april 12, 2025

The Conspirator - Robert Redford

The conspirator op IMDb (6,9)
 The Conspirator op Moviemeter (3,38)

The Conspirator op WIkipedia

Een relatief oudje al weer, 15 jaar is lang in de filmwereld. Maar ja, met Robert Redford als regisseur wil ik het altijd wel zien, die man heeft mooie dingen gemaakt (en ook wel kitsch hoor). Bovendien weet je dat hij altijd een trits aan gerenommeerde acteurs weet op te trommelen, dus ik hoefde hier niet lang over na te denken.

Een aanslag op het leven van de Amerikaanse president, het is geen uitzondering in de geschiedenis. Voor onze generatie spreekt die op Kennedy natuurlijk het meest tot de verbeelding, maar voor veel Amerikanen is dat heel lang anders geweest. Na de slopende burgeroorlog was Amerika tot op het bot verdeeld (what's new) en Abraham Lincoln leek de kordate man die zowel orde op zaken kon stellen als de wonden te laten helen, waarmee de beide polen weer wat dichter bij elkaar zouden moeten komen. Hij kreeg de kans niet: op 14 april 1865 werd hij bij een theaterbezoek omgebracht door John Wilkes Booth. Deze daad kwam voort uit een samenzwering, een complot waarvoor de vergaderingen plaats vonden in het pension van Mary Surratt. Hoewel zij niets met de moordplannen te maken zou hebben gehad (het was haar zoon die de groep bijeenbracht, maar zijn moeder onwetend liet om haar te beschermen), wordt ze toch voor het gerecht gebracht. 

Het volk zint op wraak, het hof is aan alle kanten bevooroordeeld: Barbertje moet hangen. Het enige tegenwicht wordt hierin gebracht door de jonge advocaat Frederick Aiken, die het algemene gemoed van het Amerikaanse volk weliswaar goed aanvoel, maar die vindt dat dit tniet het pad der gerechtigheid mag blokkeren. Mary Surratt heeft recht op een eerlijk proces, ook als ze al bij voorbaat veroordeeld lijkt. Aiken moet - soms tegen zijn wil en eigen mening in- alle zeilen bijzetten om gaten te schieten in de beschuldigingen die the American People uit de duim lijkt te zuigen. Aiken komt ver, met regelmatig succes weet hij hun stellingen te weerleggen. Maar of het genoeg is om het leven van Surratt te redden...?

Met : James McAvoy, Robin Wright , Tom Wilkinson, Kevin Kline, Colm Meaney, Evan Rachel Wood

FIN - song : Mark Isham - Peace at last (niet op Spotify helaas, dus niet in de playlist)

vrijdag, april 11, 2025

Ghost Trail (aka Les Fantômes) - Jonathan Millet

Ghost Trail op IMDb (6,7)
 Ghost Trail op Moviemeter (3,43)

Ghost Trail op Wikipedia

Ongemakkelijke film, maar jeetje, wat goed. Een op waarheid gebaseerd post-oorlogsverhaal kan vele kanten op, gelukkig dus ook de goede. Bij het verlaten van de zaal praatten we nog even na met andere bezoekers: we kwamen tot de geruststellende conclusie dat er altijd mensen zullen zijn die aan waarheidsvinding doen en die daarbij zelf bepalen op welke mate ze hun wraakgevoelens laten meespelen. Meer kan ik niet zeggen zonder spoilers...


Hamid heeft de verschrikkingen van de oorlog in Syrië overleefd. Hij heeft uiteindelijk in Duitsland een status gekregen maar wij treffen hem aan in Straatsburg, Frankrijk. En dat heeft een reden. Hamid verleent zijn medewerking aan een organisatie die oorlogsmisdadigers opspoort (we weten immers allemaal dat enkelen daarvan ook met de vluchtelingenstroom naar Europa zijn meegekomen). Door de informatie die Hamid van zijn organisatie heeft gekregen, denkt hij nu in Straatsburg de man te vinden die hem gemarteld heeft in de gevangenis. Hij verwijt hem niet alleen de persoonlijke pijn, hij verwijt hem ook dat deze agent hem verhinderd heeft om zijn vrouw en kind te beschermen tegen het oorlogsgeweld. Slechts een foto rest hem nog als herinnering aan zijn gezin.

Hamid komt -na enkele gesprekjes in het park met zijn sleutelpersoon- steeds dichter bij zijn doel. Hij volgt hem, hij ruikt hem, hij hoort hem praten. Doordat hij geblinddoekt was tijdens de mishandelingen, hebben zijn andere zintuigen overuren gedraaid: steeds meer raakt hij ervan overtuigd dat Harfaz de man is die hij zoekt. Terwijl hij zijn organisatie verslag doet, raakt hij zelf door toeval in contact met de nietsvermoedende Harfaz. Dit blijkt een zachtmoedige man te zijn die open het gesprek aangaat, maar die niet door lijkt te hebben met welk doel Hamid tegenover hem zit. Hamid's hoofd en hart maken overuren: terwijl de organisatie tot actie wil overgaan, wil Hamid eerst meer los krijgen van Harfaz. Maar ja, hoe doe je dat in een drukbezette universiteitsbibliotheek?

Een waarlijk schitterende rol van hoofdrolspeler Adam Bessa. Wat een waardigheid.

Met:     Adam Bessa, Tawfeek Barhom, Julia Franz Richter, Hala Rajab

FIN - song : Yuksek - Les Fantômes

Gezien in : Cinema Oostereiland

donderdag, april 10, 2025

Il Sol dell'Avvenire (aka A Brighter Tomorrow) - Nanni Moretti

Il sol dell'avvenire op IMDb (6,7)
 Il sol dell'avvenire op Moviemeter (2,67)

Il sol dell'avvvenire op Wikipedia

Wat heeft deze man toch mooie dingen gemaakt. Regisseur Nanni Moretti bracht ons eerder al pareltjes als "Caro Diario" en "Habemus Papam, maar vooral van zijn prijswinnende "La stanza del figlio" was ik onder de indruk, zwáár onder de indruk. Misschien had ik daarom deze film niet moeten opnemen, ik had de herinnering bijzonder moeten laten zijn. Want de film die ik hieronder kort ga beschrijven, is ronduit een vervelende film, een uitermate jammere koffievlek op de mooie werkkleding van Moretti. Voor mij werkt de insteek van een film-in-film komedie volstrekt averechts, hopelijk kunnen anderen er wél wat mee want het zou zonde zijn als de Italiaanse topregisseur dit als zijn finale beschouwt. 

Moretti speelt - zoals zo vaak- zélf de hoofdrol in zijn film. Dat hij hierin ook nog eens een maatschappelijk betrokken filmregisseur speelt, doet vermoeden dat er een stukje autobiografie in zit. Komisch bedoeld waarschijnlijk maar het helpt niet. Giovanni- de regisseur- is bezig met een film over het effect van de bloederige Sovjet-inval in Boedapest in 1956, maar vooral op de impact die deze opstand had op de Italiaanse Communistische Partij van destijds. Terwijl Giovanni zijn goedwillende crew bijspijkert over de impact van de politieke ontwikkelingen van toen heeft hij niet door dat zijn relatie en gezin hem door de vingers glippen. Zijn vrouw, met wie hij altijd samenwerkte op de filmset, is voor een andere regisseur aan de gang gegaan en is bezig een scheiding in gang te zetten. Giovanni is namelijk een onverbeterlijke betweter met een hoog-moralistische inslag. Hij heeft niet door dat hij de mensen om zich heen met zijn ongevraagde adviezen alleen maar van zich vervreemdt. Zo komt die film natuurlijk nooit af.

Met: Nanni Moretti, Margherita Buy, Silvio Orlando, Barbora Bobulova, Matthieu Amalric

FIN - song : Franco Piersanti - Il Corteo del Circensi

woensdag, april 09, 2025

Ballad of a white cow (aka Le Pardon/Ghasideyeh Gave Sefid) - Maryam Mogadam/Behtash Sanaeeha

Ballad of a white cow op IMDb (7,1)
 Ballad of a white cow op Moviemeter (3,51)

Ballad of a white cow op Wikipedia

De tweee Iraanse film voor mij deze week. Geïnspireerd door die prachtige van eerder deze week klikte ik nu deze aan, die a een tijdje op de harde schijf stond. Destijds gemist in mijn lokale theater dus ik greep die tweede kans. Want, hoe verdorven de Iraanse maatschappij ook is, er komen toch steeds weer kritische verhalen ten tonele. De een mild kritisch, de andere hard kritisch, maar nooit zonder risico voor de filmmaker. Voorzichtige conclusie kan zijn dat kritiek op het regime riskanter is dan maatschappijkritiek Met dat laatste houdt deze film zich bezig: bureaucratie maar met name het patriarchaat moeten het in deze mooie film ontgelden. Ik kan wel wat met de Iraanse cinema, heeft al eerder heel mooie dingen opgeleverd. 

In de openingsscene zien we Mina haar man nog wel bezoeken in de gevangenis, maar we weten dat deze hartverscheurende ontmoeting een afscheid is: kort daarna zal haar man worden geëxecuteerd door het onmenselijke regime. Haar man zou een moordenaar zijn geweest immers. Terwijl Mina haar leven probeert te leiden (fabrieksbaan, een dove en opstandige dochter), krijgt ze plots bericht van de overheid dat er zich een ontwikkeling in de moordzaak heeft voorgedaan door de bekentenis van een tweede getuige. Haar man blijkt ten onrechte geëxecuteerd, "foutje, ja sorry, jammer dan. Maar u krijgt een schadevergoeding, zo zijn we ook weer!". Het feit dat Mina dit onder begeleiding van haar voormalige zwager moet aanhoren, toont al aan hoe zwak haar positie als weduwe - als vrouw überhaupt- is. 

Ze is nauwelijks bekomen van de schok als er een onbekende man aan de deur staat. Die zegt dat hij Mina financieel wil vergoeden omdat hij een schuld bij haar man had in te lossen. Mina weet even niet waar ze dit bericht nu weer moet plaatsen: terwijl de wereld onder haar voeten wegzakt, lijkt ze er juist financieel steeds beter voor komen te staan. Dat blijkt allemaal schijn: in deze vrouwonvriendelijke maatschappij mag je niet zomaar een onbekende man bij je thuis ontvangen, , in deze vrouwonvriendelijke maatschappij moet je voor de rechter bewijzen dat je geen ontaarde moeder bent en dat je dochter onder jouw zorg behoort, in deze vrouwonvriendelijke maatschappij moet je ook knokken voor de uitkering waarop je uitgesproken recht hebt gekregen. Reza, de man aan de deur, gaat steeds verder in het aanbieden van zijn hulp aan Mina en dochter Bita. Mina is afhoudend, want is hij wel wie hij zegt te zijn? 

Met: Maryam Mogadam, Allreza Sani Far, Avin Poor Raoufi

FIN - song : Franz Schubert/Alban Berg Quartet- String Quartet No 14 in D minor

zaterdag, april 05, 2025

Finding Steve McQueen - Mark Steven Johnson

Finding Steve McQueen op IMDb (6,2)

Finding Steve McQueen op Moviemeter (2,99)

Finding Steve McQueen op Wikipedia

Tamelijk niemendallige heist-film, een beetje mozaïekig opgezet. Ik betrapte mezelf erop dat ik - na een hele dag buiten wandelen en slenteren door de hoofdstad- hier maar moeilijk de aandacht bij kon houden, dat zegt wellicht al iets. Hoe dan ook: het is vermakelijk, maar misschien net niet mijn vermaak.

Begin jaren 70, de Nixon-years. We maken kennis met Harry, een goed uitziende vent die zijn best doet om de fraaie Molly aan de haak te slaan. Ze zit bij hem aan de bar en is van plan om kneiterlam de tent te verlaten. Barman Harry doet hoffelijk tegen haar en langzaam bloeit er iets moois. De twee beloven elkaar geen geheimen voor de ander te hebben, dat zal ze later nog lelijk opbreken.

Er komt namelijk een moment dat hij haar moet opbiechten dat hij eigenlijk een bankrover op de vlucht is. Enkele jaren daarvoor heeft hij met een klunzenclubje de bank beroofd waar president Nixon veel van zijn duister verkregen centen had gestald. De gedachte daarbij was: Nixon staat toch al zo onder vuur, die gaat vast geen stennis schoppen als zijn onrechtmatig verkregen dollars worden weggenomen. 
De kraak is succesvol, de heren gaan elk hun eigen weg maar worden al snel op de huid gezeten door FBI-rechercheur Lambert. Die knoopt de eindjes aan elkaar en weet uiteindelijk de link te leggen door de dandy chauffeur bij de bankoverval en de Steve McQueen- ambities van barman Harry. Nu Harry alles opbiecht aan Molly staan ze voor de keuze: overgave of Bonnie & Clyde.

Met : Travis Fimmel, Rachael Taylor, Forest Whitaker, William Fichtner

FIN - song : Eddie Rabbitt - Drivin my life away

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...