woensdag, mei 21, 2025

Emily - Frances O' Connor

Emily op IMDb (6,8)
 Emily op Moviemeter (3,33)


Deze had ik al eens op het grote doek gezien maar omdat ie nu voorbij kwam op de filmzenders klikte ik m nog maar een keer aan. Met Emma Mackey in de hoofdrol weet ik inmiddels dat ik naar een actrice ga kijken die volgeladen is met emoties: donkere koologen die respectievelijk vuur kunnen schieten dan wel hulpeloos en zelfs smachtend kunnen kijken, maar ook een gezicht vol gevarieerde mimiek. Deze kon dus nog wel een keer: ondanks mijn bevindingen van vorige keer wilde ik toch weten hoe ik er nu tegenaan keek. Welnu: dat is beter dan toen: de weerstand die de vrije geest van schrijfster Emily Brontë oproept, komt uitstekend naar voren. Zeker als je de tegenspelers daarmee zo goed als allemaal als gematigder en voorspelbaarder neer weet te zetten. Op naar Haworth, op naar the Parsonage.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "Emily" - december 2022
FIN - song : Abel Korzionowski - The Family Tree

dinsdag, mei 20, 2025

The Box- Richard Kelly

The Box op IMDb (5,6)
 The Box op Moviemeter (2,51)

The Box op Wikipedia

Een Science Fictionthriller, zo wordt deze film geafficheerd. Mag allemaal, maar ik zou deze toch liever in het genre "niemendalletje" opbergen. Erg veel soeps was het het niet, maar dat zal meer met mijn ongevoeligheid voor onwereldse zaken te maken hebben. De acteurs (best nog een schare aan bekende A- en B-gezichten komen voorbij) doen hun best maar dit soort films liggen nu eenmaal niet erg in mijn straatje. Voor de liefhebber derhalve.

Er wordt in het holst van de morgen aangebeld bij het gezin Lewis, iedereen is direct wakker. Moeder Norma Lewis ziet nog net een zwarte auto wegrijden als ze de deur opent, voor haar op de stoep staat een ingepakte doos. Binnenhalen natuurlijk, al worden ze niet veel wijzer van het openen van de doos: een bol met een drukknop er bovenop en een briefje erbij: meneer Steward zal vanmiddag om 17u bij u langskomen. Pappie en mammie gaan vervolgens allebei naar hun werk, waar ze allebei een slechtnieuwsbericht krijgen: Arthur loopt een belangrijke promotie bij de NASA mis, Norma's onderwijsbaan zal niet langer gesubsidieerd worden. Misère dreigt dus, om de sfeer even te schetsen.

Hierdoor zijn de Lewisjes namelijk een stuk ontvankelijker voor de boodschap van meneer Steward: "als je die knop indrukt, zal er ergens een onbekend iemand sterven. Maar je krijgt daar wel een miljoen dollar voor!" Dilemma van jewelste dus. U snapt: ze drukken de knop in, krijgen een koffertje met besmet geld en daarmee zou voor hen de betere tijd moeten aanbreken. Which is not, want die meneer Steward (een ex- CIA meneer die een bijzonder plan heeft voor de Amerikaanse maatschappij) laat ze natuurlijk niet helemáál met rust, het is helemaal niet voorbij met het aannemen van dat koffertje. 
Spanning stijgt, hoe redt het zo doorsnee levende gezinnetje zich hieruit?

Met; Cameron Diaz, James Marsden, Frank Langella, James Rebhorn



zondag, mei 18, 2025

Ocean with David Attenborough- Colin Butfield/Toby Nowlan/Keith Scholey

Ocean with David Attenborough op IMDb (8,7)
 Ocean with David Attenborough op Moviemeter (4,23)

Ocean with David Attenborough op Wikidata

Geen zin in een allesverhullend liedjesfeest dus ik trok naar de filmzaal gisteravond. En ik bleek lang niet de enige: een goed gevulde zaal vol met bezorgde mensen.Want dat we niet naar een 'zoetsappige" natuurdocumentaire gingen kijken, daarvan waren we ons allemaal wel bewust. Zelf heb ik het geluk gehad om verschillende kanten van enkele oceanen te mogen zien, ik heb erin gestaan en gezwommen. Die overweldigende kracht van deze slagaders van onze planeet maakte dat ik ook vanaf het begin donateur ben van Ocean Cleanup, de organisatie van Bojan Slat die zo ongelooflijk veel goed werk doet in het schoonmaken van de wereldzeeën. 

De prettige vertelstem van cultheld David Attenborough mag dan kalm klinken. Hij vertelt een verontrustend verhaal dat hij met een formidabele krachtsinspanning toch hoopvol kan laten eindigen. We kúnnen nog, er zijn nog kansen. Maar dan moeten we wel het goede doen, dan moeten we het roer wenden en de juiste beslissingen gaan nemen. 

Die beslissingen moeten gaan over de toekomst van de industriële visserij, waarbij Attenborough op twee pijnpunten met een harde vinger drukt. Een daarvan is de oneerlijke bedrijfsmatige visserij die westerse landen voor de kusten van armere samenlevingen uitvoert: voor de Westafrikaanse kust, waar de bevolking al eeuwen lang voor overleving afhankelijk is van visserij, varen nu de mechanische trawlers die de vis letterlijk voor de neus van de arme en hongerige bevolking weg rooft. De kuststreek ziet haar vorm van bestaan (zowel inkomen als voedsel) verpieteren terwijl de trawlers kalm terugvaren om de exotische vis goedkoop op de borden in de sjieke Westerse restaurants gaar te koken. Stoppen daarmee, eerlijker verdelen.

Het tweede deel van Attenborough's waarschuwing is zo mogelijk nog schokkender: de sleepnetvisserij. Als keken we naar een vette thriller krijgen we gruwelijke beelden voorgeschoteld van de vernietiging van de oceaanbodem die als een immer voortrazende machine alles kaal- en leegtrekken wat er op de bodem en in het water daarboven aan leven aanwezig is. Waarna men bóven water vervolgens slechts bepaalde lucratieve vis- en schelpensoorten eruit pikt en de rest weer levenloos overboord kiepert. Diepe schande, alleen maar omdat wij iets culinairs eisen van de chefkok. 
Attenborough toont aan dat - in gebieden waar door de overheid de sleepnetvisserij is verboden- de oceaan de kracht heeft om zelfstandig te herstellen: koraal kan weer teruggroeien, zeeëgels en kelp kunnen weer terugkomen als men de rust en de tijd geeft aan moeder natuur. Straks, volgende maand al, is er een grote internationale Oceaanvisserij-conferentie waarin de wereld de kans krijgt om te besluiten meer van die no-go-areas aan te wijzen. Of, nog beter, om die sleepnetvisserij gewoon in zijn geheel te verbieden. 
Now you us, now you don't. The oceans must survive, or we won't! 

FIN - song : Coldplay - One world
Gezien in : Cinema Oostereiland

vrijdag, mei 16, 2025

The Marksman - Robert Lorenz

The Marksman op IMDb (5,7)
 The Marksman op Moviemeter (2,77)

The Marksman op Wikipedia

Eigenlijk is Liam Neeson een filmgenre op zich. Er is vast iemand die bijgehouden heeft hoeveel van zijn talloze filmrollen steeds maar weer op hetzelfde neerkomen: een oudere, in het leven teleurgestelde, strijder voor rechtvaardigheid die met zijn oude gestel net iets te vaak in stevig fysieke actie moet komen om zijn gelijk te halen. Het ziet er vaak niet uit, vooral de vechtscenes niet, maar toch slaagt de oude Ier er in om een vorm van credibility op te bouwen: we zijn er als kijker immer van overtuigd dat de man uit nobele overwegingen handelt. En dat is knap. Vandaag een pluimpje dus voor deze bedaagde filmheld.

Mexicaans-Amerikaanse grens. Jim ziet met lede ogen aan hoe schuldeisers zijn ranch komen opeisen, hij heeft nog een paar maanden om de boel schoon op te leveren en aldus zijn betalingsachterstanden te voldoen. Ooit redde Jim het allemaal makkelijk, maar toen leefde zijn vrouw nog. Haar ziekteproces kostte hen al hun spaarcenten, Jim had bij haar overlijden nog maar net een nagel over om zijn gespierde kont te krabben. 

Maar nog één keer veert hij op: als hij een tweetal vluchtelingen op zijn gebied ontwaart. Zij, moeder en kind, zijn de grens overgestoken op zoek naar veiligheid: ze zijn op de vlucht voor een drugskartel. Bij het grenshek vindt een vuurgevecht plaats, waar Jim instinctief aan deelneemt; hij schakelt enkele Mexicanen uit (want ja, Jim is oud-marinier) maar de vrouw wordt fataal getroffen. Net voor zij sterft, vraagt ze Jim te beloven voor haar zoontje te zorgen: hij moet het ventje naar familie in Chicago brengen. 

Jim zegt dat toe , maar weet nog niet dat ie zich daarmee de woede van het kartel op de hals haalt. De vrouw draagt een tas met geld bij zich waarop zij azen. En het feit dat Jim de broer van de bendeleider heeft neergeschoten, helpt ook niet. On the road, on the run: dwars door Amerika zit men achter elkaar aan.

Met: Liam Neeson, Katheryn Winnick, Juan Pablo Raba, Jacob Perez

FIN - song : Sean Callery - Arriving in Chicago

FIN - song : Andrew Simple - In the end

donderdag, mei 15, 2025

The killing of Kenneth Chamberlain - David Midell

The killing of Kenneth Chamberlain op IMDb (7,1)
 The Killing of Kenneth Chamberlain (3,28)

The Killing of Kenneth Chamberlain op Wikipedia

Bedrieglijk eenvoudig lijkt het, maar wat een maximaal effect. Zo simpel kan het zijn: in een beperkte ruimte met een beperkt aantal spelers een spanning opbouwen die een aantal keren over de top gaat, ondanks dat je precies weet hoe alles gaat aflopen (daar doet de filmtitel geen goed aan, dat is niet bepaald een spoiler alerrt). Helaas een op waarheid gebaseerd verhaal. En vooral dat zorgt ervoor dat deze film een enorme impact heeft op de kijker, ik keek m op het puntje van de bank. Als filmkijker zeg ik "SCHITTEREND", als mens zeg ik "GRUWELIJK". U mag zelf zeggen of uw mening hier ergens tussenin gaat liggen. 

We gaan terug naar 2011. In New York woont de oude Kenneth Chamberlain nog zelfstandig in zijn flatje. Vanwege zijn hartproblemen heeft hij een monitoringssysteem in huis, een hulpmiddel dat hem uiteindelijk de das om zal doen. Als dat apparaat op een nacht een storing krijgt, geeft het een alarmsignaal af bij de centrale, die - geheel te goeder trouw- een politie-eenheid naar de flat sturen om te checken of het allemaal wel goed gaat met de bewoner. 

Chamberlain - zelf oud-marinier- raakt danig in de war van die nachtelijke klop op de deur en vraagt- door de gesloten deur heen- wat de agenten komen doen. Die beantwoorden hem met een hulpvaardige houding en melden dat ze alleen even willen checken hoe het gaat, ze willen hem even zien. Chamberlain, nog halfslagerig, raakt danig in de war en schiet in zijn oude militaire reflex: met mij gaat alles goed, jullie kunnen weer gaan, Hij weigert ze toegang te geven tot zijn flat,tot zijn veilige haven. Precies daar gaat het mis: de agenten aan de andere kant van de deur vertrouwen het niet. Wat voert Chamberlain in zijn schild, waarom doet ie niet open? Heeft hij drugs of wapens in huis, houdt ie iemand gegijzeld? De heren persisteren in hun wens om de woning te betreden en gaan langzaam overr tot agressieve kreten en klappen op de deur. Ook Chamberlain verlaat zijn stellingen niet: er is niets aan de hand, heren, vertrek alsjeblieft. Wat een eenvoudige hulpdienst had moeten zijn, resulteert in een dreigende inval, Een kleine man versus een machtig apparaat. 

Met: Frankie Faison, Steve o'Connell, Enrico Natale, Ben Marten

dinsdag, mei 13, 2025

Nel mio amore (aka Answer me) - Susanne Tamaro

Nel mio amore op IMDb (6,0)

Nel mio amore op Moviemeter (2,58)
 Nel mio amore op Wikipedia

Velen van u zullen wellicht weten dat ik - met een aantal medefreaks- jaarlijks een filmquiz maak waarmee we het land rondtoeren. In de voorbereidingen komt van alles voorbij, ieder draagt zijn voorstellen aan. Van mij wordt verwacht dat ik met lange reeksen aan arthouse-titels aankom, zodat ze die eens even lekker als "te moeilijk" kunnen afwijzen (niet altijd natuurlijk, er zitten elk jaar wel een paar titels in die uit mijn grote koker vandaan komen). Wat er wat mij betreft te weinig in zit, zijn Italiaanse films. Al sinds mijn jonge jaren ben ik groot liefhebber van de Italo-cinema, of het nou de druk gesticulerende titels zijn of de wat meer ingetogen en meer visuele drama's.
Van die laatste categorie is deze titel er een. Ik zag hem al eerder maar kwam hem op de filmzender tegen dus klikte het nogmaals aan. Opnieuw onder de indruk van de veelzeggende blikken van hoofdrolspeelster Licia Maglietta, die hier een sterke rol neerzet. Mooie natuurbeelden, dik aangezet sociaal drama; ik zat er opnieuw goed in.

Mijn recensie van destijds BEGT recensie "Nel mio Amore"

FIN - song : Irene Fargo - Nel mio amore

maandag, mei 12, 2025

American Dreamer - Paul Dektor

American Dreamerr op IMDb (6,0)
 American Dreamer op Moviemeter (2,62)

American Dreamer op Wikipedia

Behoorlijke rare, maar vooral wisselvallige film. Het lijkt gericht op de lach, maar dat zal hier dan toch vooral een grimlach moeten zijn. Niet dat er niet OK geacteerd wordt overigens - dat lukt de ervaren Dinklage en MacLaine uiteraard prima- maar het verhaal weet niet helemaal te binden: van realisme maar magie naar cynisme naar ogenschijnlijk resultaat. Deze kan ik niet helemaal goed plaatsen, derhalve.

Ze hangen aan zijn lippen, hoogleraar Phil Loder weet de saaie economiecolleges een boeiende vorm te geven. Ondanks die waardering vanuit de studenten heeft Phil maar een lastige plek binnen het team, zo lukt het hem al heel lang niet om een vaste parkeerplaats dicht bij de collegezalen te krijgen. En dat is lastig omdat Phil een lilliput-formaat benen heeft. Dat gebrek aan waardering is ie wel een beetje zat. 

Hij overlegt met "zijn goede vriend" Dell, een makelaar met een vlot voorkomen maar met een onderhuidse neiging tot zelfverrijking. Dell adviseert Phil over een advertentie die deze zag, een advertentie waardoor hij misschien toch zijn Amerikaanse droom kan waarmaken: hij kan zich inkopen in een joekel van een villa, waar een onevenwichtige weduwe woont die voor haar eigen veiligheid wel iemand in de buurt wil hebben. Phil moet elke reparatie en elk onderhoud zelf betalen, maar hij maakt wel kans om de gehele villa over te kunnen nemen mocht Astrid, de oude dame, komen te overlijden. 
Astrid blijkt een vurig leven te hebben gehad want plots komen allerlei kinderen van allerlei verschillende vaders op de proppen. Hierdoor ziet Phil zijn glorieuze toekomst- waarvoor hij toch een heus contract heeft getekend- weer in de mist verdwijnen. Astrid's dochter Maggie is juriste en legt Phil al snel uit dat ie erin getuind is: die villa in zijn bezit, dat gaat m natuurlijk niet worden. Of ie maar even wil tekenen om er afstand van te doen, hij krijgt een compensatiebedrag daarvoor dat hem op geen enkele manier zijn investeringen doet terugverdient. Phil is klein maar dapper, hij laat zich niet zomaar wegzetten en is vast van plan de stuurse Astrid hierop aan te spreken.

Met: Peter Dinklage, Shirley MacLaine, Matt Dillon, Kimberly Quinn, Danny Glover

FIN - song : Barry Everitt - What a beautiful day

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...