The Butler - Lee Daniels

The Butler op IMDb
Enige film die ik meekreeg van het vijfde Hoornse Filmndagen-festival, vanmorgen lekker om 10 uur in de zaal.
Waargebeurdje, bovendien een uitermate knappe geschiedenisles. Dat is exact het sterke deel van de film: je wordt getuige van de moeizame mensenrechtenstrijd van de zwarte man in Amerika in de 20e eeuw. Van rechtenloze katoenplukker in de jaren 20 tot gewaardeerde WitteHuis-medewerker aan het eind van de eeuw. En nog net lang genoeg om de eerste zwarte president mee te maken.

Cecil Haines werkt als klein jochie met z;n vader "in them ol'cottonfields back home". Vader gaat verhaal halen bij de baas als die zijn vrouw opeist voor prive-gebruik. Dat wordt hem noodlottig, de baas pikt zijn opstand niet.
Allesbepalend voor de jonge Cecil. Hij wordt door de meelij hebbende bazin-moeder in huis genomen en wordt getraind in de huishouding. Als hij op eigen benen wil staan en het land in trekt, komt hij via een betrekking in een hotel uiteindelijk in Washington terecht, waar zijn kunsten opvallen bij het hoofd HR van het Witte Huis.
Uiteindelijk dient Cecil 7 presidenten, te beginnen bij Roosevelt en te eindigen bij Reagan. Cecil is gewaardeerd, Cecil is dienstbaar. Thuis levert hij echter een andere strijd: zijn zoon vindt hem te onderdanig en verlangt van zijn vader dat hij opstaat voor zijn rechten. Als dat niet gebeurt , verhardt de jongen zijn strijd die via diverse demonstraties en arrestaties uiteindelijk leidt naar MLKing en Malcolm X.
Vader en zoon kunnen het niet met elkaar vinden, althans: niet in hun meningen. Die afstand doet Cecil vele malen meer pijn dan de bij tijd en wijle vernederende taken die hij in zijn diensten moet uitvoeren.

Zoals gezegd: een geschiedenisles, vertolkt door een sterrencast. En daardoor best prettig om naar te kijken, al kan ik me de achteraf-reacties "Wat een draak" ook wel enigszins voorstellen. Bij mij het voordeel van de twijfel.

A lonely place to die - Julian Gilbey

A lonely place to die
Het begint als een natuurfilm die de kant op lijkt te gaan van "Nordwand" de bergbeklimmers- annex rampenfilm van enkele jaren geleden. Jong vriendengroepje gaat wandelen om in de Schotse bergen een lastige bergwand te overmeesteren. Als dat lukt kunnen ze volgend jaar Europa in en de Eiger gaan proberen (juist ja, die berg met die  Nordwand).
De film bewandelt echter een heel ander pad: dat van de slasherfilms waarbij een vriendengroep langzamerhand uitgedund wordt door gewelddadige en mysterieuze opponenten.

Het stel vindt in de bossen een opgesloten meisje, dat geen woord Engels spreekt. Duidelijk ontvoerd, men gaat proberen haar terug te brengen naar de bewoonde wereld. De groep splitst op : het ene deel neemt de langzamere route en neemt daarbij het meisje mee, twee anderen gaan via een zeer tricky afdaling op topsnelheid naar het dorp om alvast alarm te slaan.
Daar gaat het al mis, dat snapt u. De ontvoerders hebben de groep in het vizier, langzamerhand wordt het een bloederig geheel. Zal het lukken om het meisje af te leveren bij de politie? Of is er tegen die tijd al niemand meer over?

Gravity - Alfonso Cuaron

Gravity op IMDb
Ik overwon mijn weerstand tegen dingen die met de ruimte en scifi-weergaves te maken hebben, ik negeerde mijn desinteresse voor teveel technisch gebabbel. Ik moest deze film zien. Het werd me opgedragen door een mij bekende filmrecensent: "het IS geen scifi, ook JIJ vindt dit goed. En anders..."
Anders zou er iets mis zijn met me.

Welnu, er is niets mis met me: ik vond het een goede film. Inderdaad is het gewoon een menselijk verhaal over angst, eenzaamheid en het overwinnen van deze beide lastige gevoelens. Het speelt zich toevallig alleen af op grote afstand van de aarde, in een desolate omgeving. Zoals die er op aarde ook zijn, maar dit levert veel meer spectaculair beeldmateriaal op. Vol op!

Dr Ryan Stone (Sandra Bullock)  is een wetenschapper die op een van haar ruimtereizen reparaties uitvoert aan de buitenzijden van een ruimtestation. Daarbij hinderlijk doch vrolijk becommentarieerd door Matt Kowalsky (George Clooney), een ervaren astronaut die zijn collega's daarboven door hun werkuren heen babbelt.
Er blijkt stront aan de knikker in space : "De Russen" hebben een spionagesatelliet vernietigd en het ruimtepuin (wat is dat toch een heerlijk woord: debris ) komt de kant van onze vrienden op. Geen tijd meer om de reparatie af te ronden, ze moeten naar binnen en hopen dat het goed gaat. Net te laat! Ze slaan los en drijven door de eindeloze ruimte. Het eerste ruimtestation dat hulp kan bieden is gelukkig dichtbij. Derwaarts!
De problematiek van zuurstoftekorten, botsingen met rondvliegende stenen, het onvermogen om elkaar te beschermen maken dat de film als retespannend kan worden ervaren. Ook ik leefde mee, nog net niet op het puntje van mn stoel .

Clooney in een vriendelijke rol, Bullock in een niet-hysterische en bij vlagen sensuele rol : het dient des kijkers oogstreling. Ik snap de hype, ik snap de enorme box-office opbrengsten: Gravity is een prettige film om naar te kijken, zowel qua plot als qua beeld.

The Painted Veil - John Curran

The Painted Veil op IMDb
Thuis voor de buis, film op de publieken. Gezien de aansprekende acteurs (Edwart Norton, Naomi Watts),  ging ik er voor zitten.

Jonge Britse arts (nou ja, arts: bacterioloog) moet terug naar China wegens uitbraken van cholera. Voordat hij terugmoet, wil hij rond zijn met het zoeken naar een vrouw, die hem daar in de ongezellige uren kan begeleiden en steunen. Jonge aristocratendochter gedraagt zich nogal verwend, zet zich af tegen ouders en zegt dus bij bijna de eerste ontmoeting met deze arts "JA, ik wil!".
Eenmaal in China aangekomen blijkt haar leventje minder leuk dan ze verwachtte en ze vlucht in vreemdgangersgedrag. Als manlief dat ontdekt, exact op het moment dat hij de binnenlanden in moet om ter plaatse hulp te gaan verlenen, stelt hij zijn vrouw voor een bikkelharde keuze. Direct scheiden of meegaan de binnenlanden in en je als onderdanige vrouw gedragen.
Het leven op het platteland is haar een hel, vooral door het negerende gedrag van haar man, die haar de affaire zwaar aanrekent. Langzamerhand vecht zij zich een weg terug, langzaam ontwikkelt zich weer enige communicatie, maar is dat allemaal nog wel op tijd. Wie en wat is er nog te redden?

De film wordt net iets te traag verteld, maar het spel en de dramatiek zorgen toch voor een onderhoudende film. En, de beelden van het Chinese platteland zijn prachtig.

Shadow Dancer - James Marsh

Shadow Dancer op IMDb
Oorlogsfilms heb je er in soorten en maten. In ons land zijn we nogal gepreoccupeerd met WO-II, Amerikanen hebben dat met Vietman. Ikzelf heb de meer virtuoze varianten gezien als ze handelden over het Ierse conflict: de British occupation, de riots in Belfast en omgeving. Het heeft een aantal knappe films opgeleverd.

Degene die ik hier beschrijf , is van het ingetogener soort. Weinig schieten en opstanden, maar de "Troubles" zijn overal aanwezig.
Collette, een jonge Ierse moeder, zit in een web van verzetsfamilies. Haar broertje is jaren geleden door de bezetter vermoord, haar broers hebben dat blijkbaar opgevat als uitnodiging tot wraak. Collette wordt gedwongen mee te doen, terwijl ze liever thuis een goede moeder voor haar kind wil zijn.
Ze wordt uitgekozen om een aanslag op de Londonse metro te moeten uitvoeren. Aanslag mislukt, Collette wordt gepakt maar de good cop van dienst ziet haar worsteling. Hij biedt haar een uitweg: lever ons de breinen achter dit verhaal en jij gaat voorgoed vrijuit, nieuwe identiteit en al.
Lijkt an offer you can't refuse, maar wat als die breinen nou net je broers zijn?

Er ontspint zich een boeiend verhaal, dat tot en met de aftiteling ruimte voor interpretatie open laat. Wie is goed, wie is slecht? En wie gaf nou eigenlijk welke opdracht?

La vie d'Adèle - Abdellatif Kechiche

LA vie d'Adele op IMDb
Cinema zoals het hoort: mooi in beeld gebracht drama , heftig en confronterend verhaal en een nietsverhullende eerlijkheid en openheid van de actrices. Hier wordt letterlijk het snot voor de ogen gespeeld, ik was fors onder de indruk. Tuurlijk, de film duurt lang (maar wordt nergens langdradig). Tuurlijk, de film is expliciet (maar het overdadige naakt is eerlijk en functioneel).
Dat je hiervan bij vlagen ongemakkelijk in je stoel zit, vind ik alleen maar een aanbeveling. Mijn inziens is deze film een terechte Palm-winnaar geweest , eerder dit jaar.

Adèle is een pronte scholiere die haar leergierigheid ook buiten de klaslokalen toepast. Ze is nieuwsgierig naar de wereld en naar de liefde. Korte flirts met jongens van school , ze doet het wel maar het beklijft niet.
Dat wordt anders als ze op straat de opvallende verschijning Emma ontmoet: blauw geverfd haar, brutaal openlijk lesbisch. Deze ontmoeting kan Adele maar niet uit haar hoofd krijgen. Ze gaat op zoek en jawel, in een van de lokale homobars treft ze Emma.
Dit is het begin van een heftige relatie, die de kijker in al haar facetten voorgeschoteld krijgt. Genegenheid, lust, wellust, groei, ruzie, explosiviteit: alles zit erin.

Zonder het verhaal hier al te veel uit de doeken te doen, wil ik hierbij een applaus verlenen aan de regisseur die de tijd neemt om het verhaal werkelijk schitterend in beeld te brengen. Letterlijk dicht op de huid gefilm, het maakt de confrontatie alleen maar groter en duidelijker. En het kan niet anders of er is een mega-carrière aanstaande voor de ontwapenende Adèle Exarchopoulos: wat een weelderige beauty, wat een acteertalent, wat een moed. Prachtig, hier gaat de filmwereld nog veel lol aan beleven.

U snapt: ik schuif deze titel alvast door mijn groslijst voor de top10 films van dit jaar.

Breaking and entering - Antony Minghella

Breaking and entering op IMdb
Tv-filmpje op de Belg om de nachtrust nog even uit te stellen. En omdat ik Juliette Binoche in geen enkele film kan weerstaan natuurlijk...

Succesvol archtitectenbureau trekt in nieuw kantoor. 2 x in heel korte tijd wordt - van boven af - ingebroken, alle laptops en dure apparatuur verdwijnen. De kruimeldief in dienst van de bende kan geen afstand doen van de mooie Apple en gaat er op neuzen. Een van de 2 architecten gaat avond aan avond posten bij kantoor om te kijken of de daders terugkeren. Succes!
Hij achtervolgt de kruimeldief en duikt in diens privé-leven. Om te beginnen in dat van diens prettige moeder, een gevluchte Servische die een eerlijk leven probeert op te bouwen. Dat komt mooi uit, zijn eigen privé is nogal een rommeltje.
Iedereen verwart alles met elkaar: goed en slecht, eerlijk en oneerlijk, lliefde en lust.

Niet overdreven goed, maar voor een paar uurtjes op de bank prima onderhoudend. En Binoche...ach, Binoche..