Third Person- Paul Haggis

Third Person op IMDb (6,4)
Mozaiekfilm. Of achteraf misschien helemaal niet.

Liam Neeson speelt een midlife-schrijver die na enkele zeer succesvolle boeken de draad maar niet te pakken kan krijgen. Waarschijnlijk vindt het afnemende succes zijn oorspong in het feit dat hij veel verhalen uit zijn eigen leven haalt. En daar heeft ie een beetje een zootje van gemaakt.
Hij heeft een ex-vrouw op afstand, hij heeft een hevig oprispende affaire met de fraai geboetseerde Anna, die zelf ook wel graag wil gaan schrijven. In een hotel in Parijs probeert hij zijn verhaal vaart te geven terwijl zij niet anders doet dan hem aantrekken en afstoten.
Ondertussen speelt in Rome het verhaal van een ridderlijke kruimeldief die een klemzittende moeder van haar lot wil ontlasten. Zij wordt lastig gevallen door een maffiose patser, die blijkbaar haar dochter in gijzeling heeft. De ridder begint betalingen te doen om het kind vrij te kopen, zonder dat hij weet voor wie hij dat eigenlijk doet. Want is dat mens niet een beetje raar?
Ergens verderop is een jonge moeder zwaar in de problemen geraakt. De zorg voor haar kind is haar door de kinderbescherming afgenomen, ze zit in geldproblemen en het lukt haar maar niet om op tijd bij de afspraken met de wederzijdse advocaten te komen. Ze vindt een baantje als kamermeisje in een , juist ja, hotel in Parijs.
Alle drie de verhaallijnen komen neer op een driehoeksverhouding. De derde persoon, precies.

Haggis krijgt het voor elkaar om de verhaallijnen op een gegeven moment met elkaar te verweven, dat is een knappe prestatie. Het is lang geen "Crash" , deze film, maar echt slecht is ie ook niet.

Met oa: Liam Neeson, Kim Basinger, Adrian Brody, Mila Kunis.

Metro- Anton Megerdichev

Metro op IMDb (6,6)
Een Russische rampenfilm. Ik weet het: pleonastisch tautologisch dubbelop. Vrolijke films maken ze daar immers niet en als er dan ook nog eens een heuse ramp moet gaan gebeuren, gaan ook echt alle registers los.

In deze film spelen twee verhalen tegelijk: naast het overlevingsmechanisme dat wordt toegepast op de getroffenen, zitten hier ook een driehoeksverhouding en maatschappelijke verschoppelingen in. Russen klagen graag over hun miserabele leven, over de weinige kansen die ze krijgen en over het systeem dat hen aan de drank brengt. Dat komt hier allemaal stukje bij beetje terug.

Het verhaal: een simpele arbeider van de Metro ontdekt tijdens zijn nachtdienst sijpelend water in een van de drukste tunnelbuizen. Hij waarschuwt de collega's maar die testen hem eerst op drankgebruik. Dat zou immers niet de eerste keer zijn. Er gebeurt dus niets met zijn melding.
De volgende ochtend, ochtendspits. Een volgepakte metro perst zich door de buis naar een van de populairdere stations en wordt overvallen door het water. Want u snapt, dat sijpelen is inmiddels in stromen overgegaan. De metro ontspoort, velen verongelukken dodelijk en zij die overleven spoeden zich lopend de tunnelbuis uit. Het groepje mensen dat wij als kijker volgen, is minder gelukkig. Ze liggen onderop de stapel mensen die zich heeft gevormd na de crash. Zij moeten zich eerst ontworstelen, hun wonden likken en vervolgens proberen door het wassende water, een bewegende metro en langs elektrocutiegevaar in veiliger haven te komen.
Bijkomende factor is dat twee mensen van de groep toevallig strijden om dezelfde vrouw: de ene is echtgenoot en vader van hun kind, de ander is minnaar en bezig haar definitief te veroveren. Doordat ze weigeren naar elkaar te luisteren wordt de redding van de groep bemoeilijkt.

Hebt u het beeld? Mooi, hou vast want zo gaat het een uur of twee door. Bovengronds is er dan nog het bureaucratische deel, ook op z'n Russisch. Zo'n film.

The Bag Man - David Grovic

The Bag Man op IMDb (5,1)
De Niro, man man man. Wat zou het toch waardevol geweest zijn als die man 10, 15 jaar geleden was gestopt met acteren. Dan had daar een oeuvre gestaan waar je likkebaardendlekkerlessend naar had gekeken. Kan natuurlijk nog altijd, maar dan moet je hard je best doen om zijn latere werk (komedie? actiegedrochten? misdaadflutjes?) te vergeten.
U snapt waar ik heen wil: deze film van effe een jaar oud is niet zijn beste. Overigens ook niet die van John Cusack, een acteur die ik op een of andere manier meestal wel kan dragen. Maar eerlijk is eerlijk: ik begon er zelf aan , dan moet ik het ook dragen als een man.

De tassenman uit de titel is Jack (Cusack). Hij krijgt de rare opdracht van de superrijke Dragna (de Niro) om ergens een tas op te halen en die ongezien bij hem te bezorgen. Gaat om een hoop geld, maar dan moet ie beloven geen vragen te stellen en niet in de tas te kijken.
Zoals het in dit genre hoort, gaat dat niet vanzelf en moet Jack nogal wat keertjes in gevecht om zelf te overleven en de tas in zijn bezit te houden. De strijd concentreert zich rondom een slecht verlicht motel (get the picture?). Is die neptieten-dame nou een dure hoer of kan ze hem helpen? Zijn die dwerg en die ooglap-man ook op zijn tas uit of niet? Is de politie te vertrouwen?

Er wordt veel geleend op de plotwijze van The Game: ook hier is het misdaad om de misdaad en geweld om het geweld. En blijkt de opdrachtgever nog dubieuzer dan vooraf gedacht. Er zijn vast liefhebbers voor dit soort films.

Met o.a John Cusack, Robert de Niro, Rebecca da Costa

Exodus: Gods and Kings- Ridley Scot

Exodus: Gods and Kings op IMDb (6,1)
Nog zo'n film die na het zien een boel ruimte schiep (2,45 u stond er). En opnieuw eentje die ik niet voor niets lang had uitgesteld. Niet dat ie nou hartstikke slecht is, tis "De ontsnapping" niet, maar al dat spektakel sleept maar voort en voort. Dusdanig, dat het al snel niet meer boeiend is.

Het verhaal is het bekende bijbelverhaal van Mozes met zn Hebreeuwtjes in ballingschap in Egypte. Er komt een vrijheidsstrijd, de zeven plagen komen voorbij en Mozes neemt zijn volk op pad naar het beloofde Kanaan. Ondertussen splijt ie nog effe de Rode Zee, beitelt ie nog wat geboden in stenen en hoppa: aanbeland op een nieuw stekkie kan de glorietijd van het Jezus-volk beginnen.

Als je van computergeanimeerde massascenes houdt, is dit de film voor je. Als je spektakel belangrijker vindt dan verrassing of plotontwikkeling, dan is dit de film voor je.

Met oa: Christian Bale, John Turturro, Joel Edgerton, Ben Kingsley,

De ontsnapping - Ineke Houtman

De Ontsnapping op IMDb (5,8)
En zo maakte ik zelfstandig een einde aan de 8+-waardering van de reeks films die ik keek. Afgelopen maandagavond, stevige opstart van de werkweek gehad en ik was alleen thuis. Tijd om de harde schijf op te schonen, deze moest er maar eens vanaf.

Slappe film , formulewerk. Werkelijk geen enkele verrassing in het verhaaltje van een overspannen prozac-witte-wijn moeder die tijdelijk wegvlucht uit haar huwelijk. Man is een te strak georganiseerde lamlul, kindertjes zijn hyperactief, niets is wat ze dacht dat het zou worden. Ze rijdt naar Portugal en gaat daar even aan zichzelf werken. Botoxje hier, liftje daar. Ondertussen nog een gigolo met broeierige blikken afwerken, daar een beetje zelfvertrouwen mee opbouwen en hup, terug weer naar manlief.

Tussendoor nog allerlei flasback scenes naar toen ze jong was en een beminde verloor. Dat moet ook verklaren waarom ze nu zo depressief is .Of zo.

Met Isa Hoes, Rik Mayall en Matthijs van Sande Bakhuyzen

The Hateful Eight- Quentin Tarantino

The Hateful Eight op IMDb (8,0)
Volbloed Tarantino. Veel flauwer gaat u de woordspelingen niet krijgen, dat beloof ik u.
Opnieuw bewijst de druistige regisseur dat je slechts minimale middelen nodig hebt om een goede en boeiende film te maken. Twee postkoetsen, een bak sneeuw, effe ruim 10 acteurs en een herberg. That's it. Meer zit er niet in deze film. En meer hoeft ook niet.

Het draait in deze film om twee dingen: Wie is de Mol? En : Wanneer gaat de spanning zich ontladen op een erkende Tarantino-wijze? Daartussenin is het volop geniet van de prachtige cameravoering (jaja. over die 70 mm is al heel veel gezegd, dat hoef ik niet meer te doen). Sneeuwlandschappen krijgen Noordpool-proporties, bij close-ups kruipen we bijna in het denkende hoofd van de acteurs. De kijker pijnigt mee: wie van de aanwezigen is degene die straks door de mand valt, wie is degene die doordraait? Meesterlijke spanning die voor de volle honderd procent is toe te wijzen aan de strak regisserende hand van deze meesterfilmer.

Het verhaal: John "The Hangman" Ruth reist met de postkoets door het bergachtige Amerikaanse platteland. Op weg naar de plaats waar hij zijn reisgenote kan inruilen voor 10.000 dollar. Ruth is premiejager. Onderweg overvalt hen een sneeuwstorm en uit pure menselijkheid (maar zeker niet van harte) pikken ze onderweg twee gestrande reizigers op. Met moeite bereikt men de pleisterplaats "Minnie's Habadashery" . (prachtig woord, al weet ik niet of ik het goed schrijf).

In die herberg treffen ze een viertal andere mannen aan, eerder die dag gestrand door diezelfde storm. Al snel bekruipt Ruth het gevoel dat het zaakje stinkt. Een van de mensen daar zou wel eens op zijn geld (de premie-dame) uit kunnen zijn. Of, nog aannemelijker: een van hen zou wel eens tot haar hofhouding kunnen horen en van plan zijn haar te bevrijden voor Ruth zijn geld op kan strijken.
Het gaat lang goed in het ondergesneeuwde huis, maar er moet uiteindelijk iemand breken.
Vanaf dat moment wordt het "klassiek": onwaarschijnlijke schietpartijen, lugubere uiteenspattingen en wraak op wraak op wraak. Dit alles wordt echter vermengd met een schitterende verzameling dialogen dus nee, nee, nee: van afhaken kan geen sprake zijn.

Prachtfilm, hard om gelachen bij vlagen. Verder uitermate genoten van opnieuw de dialogen en de schitterende beelden. Tarantino's achtste is een volendete: de film is compleet.

Met oa : Samuel L. Jackson, Kurt Russel, Jennifer Jason Leigh (goed!!) en Tim Roth.

Relatos Salvajes (Wild Tales) - Damian Szifron

Relatos Salvajes op IMDb (8,2)
En weer een ruime 8. Ik had een goede week qua kiezen , blijkbaar.
Deze film zette me vanaf het begin af aan op het puntje van mn stoel. Nog niet eens omdat ie zo hartstikke goed was, maar omdat het eerste verhaal zo bijzonder voorspellend bleek te zijn dat het te bizar leek om waar te zijn. Wat was het geval?
De film is opgedeeld in zes verhalen: stuk voor stuk over mensen die op het randje van doordraaien staan. Of daar overheen stappen. In het eerste verhaal zitten we in een vliegtuig. Voor elkaar onbekende passagiers raken met elkaar in gesprek en komen er gaandeweg achter dat ze een gemeenschappelijke kennis hebben. De ex-vriend van de een is een voormalig leerling van de ander. En, zo blijkt alras, een cliënt van weer een ander en een vriend van degene die daarvoor zit. Stukje bij beetje komt de hele groep inzittenden er achter dat ze allemaal dezelfde man kennen. En die man, die is zojuist als piloot de cabine ingestapt en heeft de toegang daartoe vergrendeld. Hij blijkt vastbesloten te zijn om een massale wraakactie toe te passen op iedereen die hem heeft dwarsgezeten in het leven. De piloot- gruwelt u even mee- besluit het vliegtuig de grond in te boren en daarmee alle passagiers mee de dood in te nemen. Herkent u zoiets, zegt u? Precies, de GermanWings-stuntpiloot. Zou hij deze film , die ongeveer een jaar voor zijn wanhoopsdaad verscheen, gezien hebben? Ik huiverde even, wat is film dan toch een machtig medium. Op het enge af.
Verhaal 2 speelt zich af in een restaurant: serveerster krijgt een klant aan tafel die zij uit het verleden kent. Hij heeft haar familie veel schade berokkent en zij krijgt nu de kans ultiem wraak te nemen.
Verhaal 3 is een snelweg-verhaaltje. De ene wegpiraat wenst de ander geen ruimte te geven en dit ontaardt in een ordinair gevecht. Eerst achter het stuur, maar later buiten de auto's. Met fatale gevolgen.
Verhaal 4 is een FallingDown-variant: man ziet - op de verjaardag van zijn dochtertje, taart nog in de hand- zijn auto weggesleept worden en gaat boos verhaal halen bij het ophaalpunt. Dat loopt uit de klauwen, stukje bij beetje wordt hij klemgezet door ambtelijke molens. Het toeval wil dat hij ingenieur is, zo een die met dynamiet grote gebouwen opblaast en uit de weg ruimt. Maakt u zelf svp de som nu.
Verhaal 5 is een klassenstrijd-verhaaltje. Puissant rijkeluiszoontje veroorzaakt ongeluk waarbij 2 slachtoffers vallen. Vader denkt aan zijn reputatie, aan die van de familie en die van zijn bedrijf. Zijn advocaat wordt gedwongen mee te werken aan een alternatief verhaal, waarmee de schuld in de schoenen kan worden geschoven van de arme tuinman. Maar stukje bij beetje ziet iedereen (de OM-officier, de advocaat, de tuinman) hierin een kans om de zakenman flink financieel onder druk te zetten. Dat gaat lang goed.
Verhaal 6 is a wedding gone wrong. Op de dag van de bruiloft ontdekt de bruid het schuinsmarcheerdergedrag van haar kersverse echtgenoot. Ze neemt wraak. Ter plekke en ten overstaan van alle gasten. Een minder suikerzoet sprookje dan de gebruikelijke roze huwelijksfeestjes.

Heerlijke film met een zwarte kijk op het leven. Dat kan niet anders als je leest dat Pedro Almodovar een van de producenten is. No harm done met deze. Prima vermaak.