En zo maakte ik zelfstandig een einde aan de 8+-waardering van de reeks films die ik keek. Afgelopen maandagavond, stevige opstart van de werkweek gehad en ik was alleen thuis. Tijd om de harde schijf op te schonen, deze moest er maar eens vanaf.
Slappe film , formulewerk. Werkelijk geen enkele verrassing in het verhaaltje van een overspannen prozac-witte-wijn moeder die tijdelijk wegvlucht uit haar huwelijk. Man is een te strak georganiseerde lamlul, kindertjes zijn hyperactief, niets is wat ze dacht dat het zou worden. Ze rijdt naar Portugal en gaat daar even aan zichzelf werken. Botoxje hier, liftje daar. Ondertussen nog een gigolo met broeierige blikken afwerken, daar een beetje zelfvertrouwen mee opbouwen en hup, terug weer naar manlief.
Tussendoor nog allerlei flasback scenes naar toen ze jong was en een beminde verloor. Dat moet ook verklaren waarom ze nu zo depressief is .Of zo.
Met Isa Hoes, Rik Mayall en Matthijs van Sande Bakhuyzen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten