Licorice Pizza - Paul Thomas Anderson

Licorice Pizza op IMDb (7,9)

Licorice Pizza op Moviemeter (3,85)

Op geen mijlen afstand benadert deze film de impact van "Magnolia" of "There will be blood"  maar toch he: wat maakte PT Anderson weer een heerlijke film. Anders dan in genoemde voorgangers kiest Anderson hier voor een lichtvoetig verhaal waarbij het vooral draait om sfeer. En, het moet gezegd: hij slaagt daar volledig in. Vermakelijk, onderhoudend, de vaart erin en ook nog eens ontwapenend acteerwerk van twee nieuwe sterren. Aandoenlijk is het om Cooper Hoffmann te zien bewegen en blikken als twee druppels water met zijn betreurde vader Philip Seymour Hoffmann. Maar de absolute ster van deze film, de tintelfrisse spil van deze ruim 2 uur vermaak is Alana Haim, een van de zingende zusjes die de folkpop-band HAIM vormen. (de zussen spelen overigens ook in deze film de zussen, zoals de filmouders van de Haimpjes ook in het echt de ouders zijn). Alana zorgt voor een glimlach, zorgt voor tempo en lijkt onbevreesd de battle met de camera aan te gaan. 

Het verhaal is oersimpel, doch meeslepend: een 15-jarige jongen ziet bij de jaarlijkse schoolfotosessie de vrouw van zijn dromen. Hij is er zeker van dat zij later als Mrs Gary Valentine zal worden aangekondigd. Maar de leeftijd is het grote probleem: Gary is 15 , Alana is 25.
Aanvankelijk vindt ze hem een grote praatjesmaker, maar verdomd: Gary maakt wel bepaalde dingen waar. Hij is een acteur in wording, heeft al enig geld om handen en is kind aan huis in de plaatselijke restaurants. Cola in plaats van alcohol, maar Gary weet dat dit slechts een kwestie van tijd is. Onvermoeibaar maakt hij Alana het hof, maar zij kan en mag niet toehappen: een relatie met een minderjarige zou strafbaar zijn, ook in het wat vrijere Los Angeles van de jaren 70. Ze vindt Gary echter wel heerlijk als gezelschap, de jongen is inventief en lief, hij durft te dromen. 
Terwijl Alana moeite doet om liefde en waardering te zoeken bij volwassener mensen, keert ze steeds weer teleurgesteld terug bij dat lieve en aandachtige jochie en zijn vriendjes. Onophoudelijk verzint Gary bezigheden en zelfs bedrijfjes om Alana maar duidelijk te tonen dat hij het echt helemaal gaat maken. Waarmee, dat blijkt later wel. 

Een visueel feestje, heerlijke soundtrack, vintage kleding en vormgeving. Paar illustere bijrollen van Sean Penn, Tom Waits en een ridicule Bradley Cooper, deze film heeft het allemaal. Het is vermaak, puur vermaak. 

Met : Cooper Hoffmann, Alana Haim. 

 FIN - song : Taj Mahal - Tomorrow may not be your day 

The Mastermind - Kelly Reichardt

The Mastermind op IMDb (6,5)
 The Mastermind op Moviemeter (3,10)

The Mastermind op Wikipedia

Wat een rare film! En dat bedoel ik in dit geval behoorlijk positief. Wat mij betreft wordt de film ten onrechte getypeerd als een misdaadfilm, zelf vond ik het een volbloed psychologisch drama waarbij je je - ná die bewuste misdaad- voortdurend afvraagt wat de volgende stap van de hoofdpersoon gaat zijn (en daarmee wáár de film naar toe gaat, waar de regisseur heen wil). Zelf ben ik een groot liefhebber van het schuchtere spel van Josh O'Connor. Als je daar niet tegen kunt, zul je hier een pittige dobber aan hebben. O' Connor draagt de film, doet dat subliem. Ik had hem graag wat vaker in beeld gezien met de ravissante Alana Haim, die hier in de rol van zijn vrouw teveel op de achtergrond blijft (in beeld dan he, voor de rest blijft ze bepalend voor het gedrag van onze hoofdpersoon James.

James is een sukkel. Op vele vlakken. Ten eerste beseft hij amper hoe gelukkig hij zich mag prijzen met een kordate echtgenote en twee intelligente zoons, waarvan één gaandeweg de film zeer aanhankelijk aan pappie blijkt. Ten tweede kent James geen successen: na zijn studie kunstgeschiedenis komt hij niet echt in die sector aan de bak, hij krabbelt nu wat inkomen bij elkaar met het maken van meubeltjes. We zien pas heel langzaam ontstaan wat James nodig heeft om uit dat benauwde leventje te ontsnappen: bij zijn veelvuldig bezoek aan het lokale museum bestudeert hij de waakzaamheid van de suppoosten en timet hij de tijd die nodig is om van de zalen naar buiten te komen. Juist ja, James heeft een kunstroof in gedachten, een die hem er financieel bovenop moet helpen. Nooit meer lenen, nooit meer schulden, nooit meer krabbelen. 
Hoewel de heist zeer knullig verloopt, slaagt ie wel. Het lijkt zowaar of het succes James enigszins toelacht. Lijkt, zeggen we terecht, want al snel komt de politie op zijn spoor nadat ze een van zijn helpers hebben gearresteerd. Het is over met het rustige gezinsleven, James moet in beweging komen om niet in de bak te belanden. Maar waarheen?

Met: Josh O' Connor, Alana Haim, Jasper Thompson, Bill Camp, Hope Davis

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Drama - Kristoffer Borgli

The Drama op IMDb (7,5)
 The Drama op Moviemeter (3,56)

The Drama op Wikipedia

Met niet al te hoge verwachtingen naar de zaal gegaan gisteren, maar ik kwam er met opgeheven hoofd uit vandaan: deze film wint gaandeweg aan kracht, na de catharsis is opeens alles én iedereen in disbalans. Dat brengt lucht in de karakters, die pas dan ontwikkeling krijgen. De twee "poster children" die de hoofdrollen spelen, zag ik beiden al eerder de afgelopen jaren: Robert Pattinson heeft daarin bij mij iets meer credits (dankzij zijn "Die my love' rol) maar in deze film komt ook Zendaya eindelijk toe aan iets meer dan wat verschrikte blikken. Naast deze twee vormt ook de verfrissende bijrol van Alana Haim een belangrijke bijdrage.  Kortom: expect nothing, receive everything.

Misschien niet de beste manier om een relatie te starten: contact leggen door jezelf binnen te liegen. Toch is dat wat Charlie Thompson doet wanneer hij de knappe Emma Harwood in een coffeediner ontmoet. Hij is mazzelpik met hoofdletters, want het lijkt te werken: de twee krijgen een relatie die culmineert in het besluit om te gaan trouwen. Die voorbereidende weken, dat is waar we na die korte flashback instappen. 
Samen met het stel dat respectievelijk hun getuige en hun ceremoniemeester vormt, doen ze een oefendiner om de menukaart van het grote feest definitief samen te stellen. Drank vloeit, de avond vordert en plots bevindt het viertal zich in een soort "Truth or dare". Ze zijn allemaal niet in hun eerste leugentje gestikt, maar er is niet voor niets een spreekwoord dat zegt dat de waarheid soms gekker is dan de fictie. De ontboezemingen aan tafel zetten álles op scherp, alle verhoudingen lopen plots scheef: die tussen het bruidspaar en hun ceremoniële team, tussen de vriendinnen en zeer zeker ook tussen de aanstaande bruid en bruidegom. Over een week moet alles in kannen en kruiken gegoten worden, maar het lijkt alsof niemand elkaar plots meer vertrouwt.

Met: Robert Pattinson, Zendaya, Alana Haim, Mamadou Athie, Haily Gates 

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Moondog - Do your thing

One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One battle after another op IMDb (7,7)
 One Battle After Another op Moviemeter (3,71)

One Battle After Another op Wikipedia

Zelf zag ik de film al bijna een halfjaar geleden, maar mijn vrouw was nog louter bekend met de (lovende) kritieken op deze film. We zagen hem op een van de streamers staan dus gisteravond was daar een prima avond voor. 
En wat een feest was dit opnieuw: schitterend camerawerk (die achtervolgingsscene is waarlijk fenomenaal), een pittig actueel onderwerp (denk ICE, denk vluchtelingen en illegalen die het loodzwaar hebben in het Amerika van nu) en als the icing on the cake ook nog eens waanzinnig sterk acteerwerk. Wat mij betreft gaan er Oscars naar PT Anderson zelf, naar Teyana Taylor maar vooral naar Sean Penn (ik heb deze drie ook zelf in mijn voorspellingenlijstje staan, u snapt dat ik hoopvol ben). OBAA is een juweel van een film, ga toch kijken, mensen, ga kijken. 

Mijn recensie van september j.l. : BEGT Recensie One Battle After Another

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

Licorice Pizza- Paul Thomas Anderson

Licorice Pizza op IMDb (7,1)
 Licorice Pizza op Moviemeter (3,49)

Vanwege de goede herinneringen op opnemen geklikt toen ik deze op mijn filmzenders voorbij zag komen. En wat ben ik daar blij mee, want eerlijk is eerlijk: :Licorice Pizza is nog steeds een fenomenaal leuke film. Het sprankelt, het glimlacht, het dendert. Ondanks de vele pijnlijke momenten die er in zitten, is het voornaamste wat blijft hangen het optimisme van de jeugdige hoofdrolspelers. Met een grote smile opnieuw bekeken (en opnieuw gevallen voor de engelachtige charme van Alana Haim). 

Dit was destijds mijn recensie: BEGT recensie Licorice Pizza 2021

One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One Battle After Another op IMDb (8,5)
 One Battle After Another op Moviemeter (4,31)

One Battle After Another op Wikipedia

Het is natuurlijk een oneerlijke vergelijking, want zo goed als "Magnolia" wordt het misschien wel nooit meer. Die al bijna 30 jaar oude film staat al bijna 3 decennia verankerd in mijn persoonlijke top-3, het was een vroege piek in het werk van Paul Thomas Anderson. Niet dat ie zich daarna achterover liet leunen hoor, denk alleen maar aan het fenomenale "There will be blood", maar latere titels bleven niet allemaal zo geweldig goed hangen als genoemde twee. Edoch; altijd een belevenis als hij nieuw werk brengt en dat is hier weer net zo waar. Een film met een ongelooflijke vaart, met onderkoelde humor en hardrealistische actie, de drie uurtjes in de zaal vliegen voorbij. 

Van meet af zitten we vol in de actie: we monsteren aan bij de militante actiegroep "The French 75". Bevrijdingsacties gericht tegen mensenhandel, overvallen en aanslagen tegen corrupt kapitalistische instellingen: de groep flitst van verzet naar verzet, daarbij de Amerikaanse overheid en haar ICE-achtige knokploegen tot het uiterste tergend. De net iets te flegmatieke Pat Calhoun en de agressief-strijdlustige Perfidia Beverly Hills coördineren veel van die acties, Perfidia vindt daarbij tussen het schieten en binnenvallen door nog tijd voor romantische experimenten. Zo eist ze seks met Calhoun terwijl de net geplaatste bom op knallen staat, dito doet ze dat met de dan vers gegijzelde legercommandant Lockjaw. Die laatste zweert wraak, al moet hij er jaren over doen om de verzetsgroep op te rollen. Hij krijgt uiteindelijk Perfidia te pakken en leert al snel dat hij de biologische vader is geworden van haar dochter. Terwijl Perfidia onder druk doorslaat bij de straffe verhoren, bereidt ze toch haar vlucht uit het safehouse voor. 

We springen 15 jaar verder: Lockjaw is nooit gestopt met zoeken naar The French 75, waarmee hij positief in beeld komt bij The Christmas Adventurers, een iets te softe naam voor een KKK-achtige groep machtige blanke mannen. Lockjaw is vereerd dat hij is genomineerd voor lidmaatschap, maar beseft dat zijn korte fling met een gekleurde activist die benoeming in de weg kan zitten. Hij moet dus op zoek naar zijn dochter, die van niets weet en argeloos opgroeit bij haar zorgvader. En dat blijkt..meneer Calhoun. U voelt het al: het heden zal met het verleden worden geconfronteerd.

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

FIN - song : Tom Petty & the Heartbreakers- American Girl

Gezien in : Cinema Oostereiland