Phoenix - Christian Petzold

Phoenix op IMDb (7,3)
 Phoenix op Moviemeter (3,04)

Alsof het niet moeilijk genoeg is om zo veel als mogelijk de nieuw verschenen films bij te houden, doe ik af toe ook nog eens aan het opnieuw ondergaan van eerder bekeken films. Deze zag ik in 2015, maar daarna nooit meer dus toen mijn partner hem tegenkwam op een van de streamers zei ik grif ja.
Niet alleen omdat ik nog wel wist dat ik m eerder gezien had en dat ik onder de indruk was van het acteerwerk van Nina Hoss, maar ook omdat ik daarna nog meerdere films van regisseur Christian Petzold heb gekeken en nimmer ben teleurgesteld. "KLIK" dus, en dat was goed want de film heeft nog niet veel aan kwaliteit ingeboet (hoge cijfers ook, zie bovenstaande links naar de filmsites). 

Met: Nina Hoss, Ronald Zehrfeld, Nina Kunzendorf

Acht jaar geleden schreef ik er deze recensie over: 
http://begt.blogspot.com/2015/04/phoenix-christian-petzold.html

FIN - song : Igor Stravinky, Beatrice Rana - Three Movements from Petrushka/1. Russian Dance

Roter Himmel (aka Afire) - Christian Petzold

Roter Himmel op IMDb (7,5)
 Roter Himmel op Moviemeter (3,52)

Wederom slaagt regisseur Christian Petzold erin een indringende, ja zelfs ongrijpbare film te maken. Zelf had ik in ieder geval nog wel een aantal vragen bij het verlaten van de filmzaal, zowel over het gedrag van de hoofdpersonen als over de bedoelingen van de regisseur. Dat maakt Roter Himmel voor mij een geslaagde film, omdat ie voor mij dus veel langer duurt dan de 105 minuten die ik naar het doek keek. 

We richten de blik op schrijver Leon, die samen met zijn goede vriend Felix een vakantiehuisje aan de Oostzeekust betrekt. Hoewel ontspanning zeker een doel is, hebben beide mannen ook werk te doen: Felix moet een portfolio opleveren voor de kunstacademie en Leon wil zich volledig richten op het afronden van het manuscript voor zijn tweede boek. 

Leon blijkt zich volledig misrekend te hebben: in plaats van ontspannen werken aan het schrijven, wordt hij van meet af aan gestoord in zijn rust. Er blijkt nog een derde huurder in het huisje te zitten: de schone Nadja trekt teveel aandacht weg bij Leon en ook de focus van Felix leidt hem af. Waar die vol energie begint met fotograferen voor zijn project en het met aandacht optrekken met Nadja en haar vrijpostige vrijer, dwaalt Leon telkens af met zijn hoofd. Ook de voortwoekerende bosbranden die de streek teisteren, stellen hem niet gerust. 

Hij komt uiteindelijk tot de afronding, maar zit vol met twijfels. Om die reden laat hij Nadja het manuscript lezen, waarna hij al gauw beseft dat hij dat niet had moeten doen. En dan moet zijn uitgever nog langskomen, Leon gaat steeds wankeler in de dag staan. 

Met: Thomas Schubert, Paula Beer, Langston Uibel, Enno Trebs, Matthias Brandt

FIN - song :Wallners - In my mind

Miroirs no 3 - Christian Petzold

Miroirs no 3 op IMDb (6,7)
 Miroirs no 3 op Moviemeter (3,06)

Miroirs no 3 op Wikipedia

Hij staat er nou niet bepaald bekend om dat ie "makkelijke" films maakt. Regisseur Christian Petzold vraagt doorgaans veel van zijn kijker, zijn films verlangen verbeeldingskracht en inlevingsvermogen. Voeg daar nog een beetje psychologie bij en je krijgt ingewikkelde en trage verhalen waarbij de meest gehoorde reactie in de zaal is: "Daar gaan we thuis nog eens even over nadenken.". Precies goed, wat mij betreft: zijn films zijn na 180 minuten nog niet klaar, je moet nog een en ander op een rijtje zetten om jouw interpretatie van het vertoonde tot stand te brengen. Ze zijn niet allemaal even goed, maar ze zijn áltijd boeiend. Hup, Europese Cinema!

Al vanaf de eerste scene straalt ze ongemak uit: het gaat niet oké met Laura. Tegen heug en meug gaat ze desondanks mee met haar vriend die ergens buiten Berlijn een producer gaat ontmoeten. Laura voelt zich ongemakkelijk en wil naar huis, vriendlief zal haar naar de trein brengen. Dat gaat mis: ongeluk!
Terwijl haar vriend bij dit ongeluk het leven laat, overleeft Laura ternauwernood, waarna ze wordt opgevangen door een nabij wonende vrouw.
Deze vrouw, Betty, toont zich uitermate zorgzaam en stort zich op het fysieke en geestelijk herstel van Laura, die ze aanvankelijk per ongeluk "Elena" noemt. Een klein detail dat gaandeweg significant blijkt te zijn. Het kost Laura even om dat in te zien, er gaan meerdere - stuk voor stuk ongemakkelijke -ontmoetingen met de man en de zoon van Elena aan vooraf. Zowel gezin als gast wordt een spiegel voorgehouden.

Met: Paula Beer, Barbara Auer, Enno Trebs, Matthias Brandt

FIN - song : Frankie Valli & the Four Seasons - The night

Gezien in : Cinema Oostereiland

Transit - Christian Petzold

Transit op IMDB (6,9)
Iets te hoge verwachtingen had ik. Althans, dat zeg ik achteraf. De reputatie van Petzold was bij mij goed gevestigd met zijn prachtige film "Barbara", de eerder verschenen recensies over deze film zogen mij dit verhaal in: nazisme en fascisme, vluchtelingen en tijdsschommelingen. Allemaal onderdelen die de regisseur tot een allegorisch verhaal vermengt. Belangrijkste bedoeling is - volgens mij- de vergelijkbare patronen aantonen tussen het huidige vluchtelingenprobleem en de fascistische ideologieën van de grote oorlogen van de vorige eeuw. Dat is knap, dat is een pittige opgave, maar m.i. slaagt hij daar niet helemaal in.

Het verhaal draait om Georg. Wij leren hem kennen als hij in Parijs op de vlucht is voor de politie. Aan alles merken wij dat de politie van nu niet meer die van vroeger was, er is sprake van een bezettingsmacht. Via een ondergrondse organisatie weet Georg weg te komen in de trein richting Marseille, waarbij hij wel de opdracht krijgt om een belangrijke schrijver te begeleiden. De schrijver is zwaar gewond en overleeft de reis dan ook niet. Voor Georg de kans om zijn papieren te bemachtigen en zijn identiteit over te nemen.
Dat lijkt makkelijk, maar is het helemaal niet. Ontmaskering dreigt aan alle kanten, bovendien is het voor Georg lastig om zijn nieuwe persoonlijkheid gestalte te geven in de buurt van mensen die de schrijver allemaal zeggen te kennen. Het wordt echt lastig wanneer hij contact krijgt met de vrouw van de schrijver, die de stad afstroopt om haar vent te vinden. Ze heeft immers gehoord dat ie in town is.

Met: Franz Rogowski , Paula Beer, Godehard Giese

Phoenix - Christian Petzold

Phoenix op IMDb
Duitsland, direct na de 2e wereldoorlog. Een vrouw rijdt met haar medepassagiere richting hospitaal. De passagiere is net bevrijd uit het concentratiekamp en is daarbij zwaar gewond geraakt. Dusdanig dat plastische chirurgie (volgens de kennis van de jaren 40) moet worden toegepast.
De vriendin helpt haar bij het herstel en meldt haar dat ze bezig is voor hen beiden de toegang tot Palestina (want Israël was er immers nog niet) te regelen. De patiënte weigert echter, ze wil eerst contact met haar man, die ze aan het eind van de oorlog is kwijtgeraakt toen ze werd opgepakt.

Ze vindt hem, pianist en klusjesman in een nachtclub. Hij herkent haar niet, maar ziet wel een treffende gelijkenis met zijn ex-vrouw. Waarmee het pad voor hem geopend is om via deze onbekende dame het vermogen van zijn ex te incasseren.
De vrouw speelt mee in het bizarre spel en wandelt langzaam mee richting heftige climax: de ultieme test wordt de terugkomst te ensceneren met een ontvangst door oude vrienden. Hetgeen leidt tot een kippenvel-trekkende verbeelding. Enorm knap.

De film is traag, maar zij die mij kennen weten dat ik dat als aanbeveling zie. Prima film. Wat blijft er toch een kwaliteit uit de Duitse studio's komen.

Barbara- Christian Petzold

Barbara op IMDb

Vier sterren kreeg ie in de Volkskrant, dus deze moest ik zeker zien. Kwam nog bij dat de hoofdrolspeelster een aanbeveling is, Nina Hoss zag ik in fraaie rollen in "Aimee et Jaguard" en recent nog het WO2-drama "Anonyma". Een ingetogen vrouw met immer zeer teruggetrokken rollen.

Barbara is arts. Barbara leeft in Berlijn ten tijde van de DDR maar wil daar weg. De autoriteiten weten dat en fixen een overplaatsing naar een plattelandsziekenhuis, waar de controle een stuk makkelijker is.
Met grote afstandelijkheid benadert ze haar nieuwe collega's, elke collega kan immers onderdeel zijn van het grote en bedreigende systeem. Hoe dichtbij dat systeem kan komen, blijkt diverse malen in de film. Op naargeestige wijze, that is..
In haar werk met de patienten kan ze haar menselijkheid gelukkig nog kwijt , een gedrevenheid die ze ook terugziet bij haar collega Andre. Hoewel hij ingepakt lijkt door de autoriteiten, blijkt dat al snel niet zijn vrije wil te zijn.
Als er eenmaal twee verschillende cliënten worden opgenomen die beide slachtoffer van het systeem lijken, komen de ontwikkelingen snel.

Film is zeer kalm, ademt een prachtig geremde sfeer waardoor de benauwdheid van de DDR-jaren van het scherm afspiegelt. En dat is razend knap. Bovendien is de aankleding van de woonkamers en de ziekenzalen van een schitterende jaren 60-70 treurnis dat je je vanzelf in die DDR-tijd waant. Knappe film!

Undine - Christian Petzold

Undine op IMDb (6,6)

Undine op Moviemeter (3,12)

Niet geheel geslaagd sprookje, niet goed maar ook niet heel verkeerd. Niet te verwarren met de film "Ondine" uit 2009 (met Colin Farrell). Beide films betreden hetzelfde speelveld: dat van de mythologie. Undine/Ondine is een benaming uit de Griekse mythologie voor een waternimf, een elf. Een sprookjesfiguur derhalve en dus een stukje buiten de werkelijkheid levend. 

Dat onwerkelijke is precies wat we al direct ervaren als we kennismaken met Undine Wibeau, een historica die zich bezighoudt met rondleidingen en gidsen omtrent de geschiedenis van Berlin Mitte. Een van de details die ze in haar verhalen vertelt, is dat de naam Berlin afstamt van het Slavische woord "Berl", moeras. We weten al snel dat we straks met Undine onder de waterspiegel gaan duiken. 

Voor die tijd heeft ze haar laffe vriendje die het plotsklaps met haar uitmaakt al gezegd dat hij een keus moet maken: of hij blijft bij haar of ze zal hem moeten doden. De vriend twijfelt maar is niet genoeg onder de indruk. Pas later in het verhaal komen we hem weer tegen (en daar hoeft hij niet blij mee te zijn). 
Undine heeft dan al kennis gemaakt met de vriendelijke Christoph, een duiker/lasser die voor zijn werk veel onder water zit. Undine is zeer geïnteresseerd in zijn werk en raakt al snel diep verslingerd aan Christoph. Alles gaat goed, totdat ze op een gegeven moment mee gaat duiken. Onder water , hoe troebel ook, wordt opeens alles helder. 

Met : Paula Beer, Franz Rogowski

FIN - song : Vikingur Olafsson, JS Bach- Concerto in D Minor