L'Événement (aka Happening) - Audrey Diwan

L'événement op IMDb (7,4)
 L'événement op Moviemeter (3,61)

L'événement op WIkipedia

Serieus goed dit, deze boekverfilming die de toch al zo sterk werkende regisseuse Audrey Diwan volledig naar haar hand zette. Diwan werkte eerder oa mee aan "L'amour et les forêts": wie die film gezien heeft, weet hoe een maatschappelijk klein verhaal kan worden uitvergroot tot thriller-proporties. Ze wordt hierin geholpen door het ijzingwekkend sterke spel van Anamaria Vartolomei, die deze film volledig draagt. Waar ik "serieus goed" zei, bedoelde ik "schitterend". Stop de tijd. 

Kon ze dat maar, de tijd stoppen. Per week, per dag, per uur slaat de paniek meer toe bij de mooie, slimme Anne Duchesne. Dit kan ze echt niet gebruiken, niet nu. Anna is net begonnen aan haar letterenstudie, is de heldere leerling die in het oog springt bij de docent en die haar vriendinnen door het huiswerk heen helpt. Maar plots  is Anne niet meer dezelfde: haar stabiliteit valt weg, ze piekert en gedraagt zich afwezig. Wij weten waarom: Anne is over tijd, we lopen per week met haar mee. 

Ze kan aan niemand haar verhaal kwijt (we zitten in het naoorlogse Frankrijk van eind jaren '50: deugdzaamheid troef) en voelt langzaam de paniek toeslaan: buiten haar ouders om afspraken gemaakt met een dokter, die haar ook nog eens een moraallesje leert. Naarmate de weken van de zwangerschap toenemen, ziet Anne zich genoodzaakt om uit haar vertrouwenscirkel te stappen. De tijd dringt, áls ze nog wil ingrijpen (wat voor haar een logisch verhaal is: ze wil studeren, werken, leven en pas dán beslissen of ze aan kinderen begint), als ze nog iets wil doen dan moet dat nú. We blijven zo'n 12 weken bij haar, haar pijnlijk eenzame strijd verdient enige steun. Help haar, iemand moet helpen.

Met: Anamaria Vartolomei, Kacey Mottet Klein, Luana Bajrami, Louise Orri-Diquero, Pio Marmaï

De Gaulle: Liberté (aka La Bataille De Gaulle: j'écris ton nom) - Antonin Baudry

La Bataille de Gaulle: J'écris ton nom op IMDb (8,0)
 La Bataille de Gaulle: j'écris ton nom op Moviemeter (4,12)

La Bataille de Gaulle op WIkipedia

Aan de manier waarop ik hierboven de links plaats, herkent u al iets van mijn voorkeuren. Terwijl de film in de markt gezet wordt met de snelle verkooptitel "De Gaulle: Liberté", vind ik de originele titel van deze sequel vele malen poëtischer: "La Bataille De Gaulle: j'écris ton nom". "Ik schrijf je naam" is de subtitel die u pas aan het eind van de film zult begrijpen, maar kent meer hunkering dan het containerbegrip "vrijheid". Oordeel zelf of ik me terecht zo opstel. Hoe het ook zij: een maand na het bekijken van deel 1 ging ik gisteren op première-avond naar deel 2 van het verhaal over De Gaulle in oorlogsjaren. Opnieuw een lange zit, ditmaal zelfs mét ingelaste pauze, maar opnieuw was het die tijd allemaal waard. Visueel indrukwekkend, historisch verantwoord en - imho- iets meer dynamiek dan in deel 1. Dat is voor de filmkijker prettig, ik kon nu ook het acteerwerk van Simon Abkarian veel beter hebben, omdat ik zie dat hij wel een consistentie brengt in de 6 uur film die dit epos oplevert. En voor de filmkijker die álle actuele oorlogsfilms volgt: u kunt fijne vergelijkingen maken met het sterke "Pressure" die op dit moment óók in de zalen draait, terwijl u ondertussen getrakteerd wordt op prettige bijrollen van oa Anamaria Vartolomei en Niels Schneider. 

1944. Generaal De Gaulle zit nog steeds in ballingschap in London. Van daaruit bestuurt hij zijn verzetsorganisatie "Het Vrije Frankrijk" die zich zowel tegen de nazi's verzet als tegen het in het vaderland heersende Vichy-regime. De Gaulle blijft onverzettelijk maar ziet zijn mensen het steeds moeilijker krijgen: internationale steun brokkelt af, zo voelt ie. Churchill heeft moeite met de nukken van de starre generaal, maar blijft toch op een of andere manier wel sympathie houden voor de vaak verrassende theorieën en technieken die de Fransman erop na houdt. Bij de Amerikaanse president Roosevelt is De Gaulle die sympathie al lang al kwijt. Dat is vooral lastig doordat WO2 in een fase is beland waar Europa niet meer zonder de hulp van de VS blijkt te kunnen. Churchill kiest handig positie, maar de Gaulle volgt nog steeds de lijn rechtdoor. Zíjn lijn. En geen enkele andere.

Zowel op het Europese vasteland als in het noordelijke deel van Afrika is de steun voor de Gaulle nog steeds van levensbelang. Terwijl zijn ondergrondse verzetsvrienden proberen de Franse politiek te masseren en een andere kant op te krijgen, vecht in de woestijnen van Libie en Algerije zijn onverzettelijke generaal Leclerc strijd op het scherpst van de snede. Dermate scherp, dat De Gaulle beseft dat ál zijn succes inmiddels van één man afhangt. En dat hij niet die man zelf is, dat haat hij. Kan hij blijven rekenen op support van de troepen? Als daar voldoende weerstand wordt geboden, kan hij mogelijk de politieke steun vergaren om zijn geliefde Frankrijk te behoeden voor een ramp: het land mág niet uiteenvallen.

Met: Simon Abkarian, Simon Russell Beale, Niels Schneider, Anamaria Vartolomei, Karim Leklou, Campbell Scott

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Cala - Syzygy

Le Comte de Monte-Cristo (aka The Count of Monte-Cristo) - Alexandre de la Patelièrre/ Matthieu Delaporte

Le Comte de Monte-Cristo op IMDb (7,6)
 Le Comte de Monte-Cristo op Moviemeter (3,56)

Le Comte de Monte-Cristo op Wikipedia

Veelvuldig verfilmde schelmenroman van de grote Franse schrijver Alexandre Dumas, dit jaar zelfs 2 keer. De ene verfilming leidde tot een streamingserie, wij trokken lekker naar de filmzaal voor de grotedoekversie. En dat werkte goed, want als een verhaal dermate goed geschreven is, lijkt verfilmen een koud kunstje. Is het natuurlijk niet, maar de scriptschrijver is alvast een eind op weg geholpen door Dumas. Dan moeten de cameraman en de acteurs de rest doen. En in dit geval gaat dat in ieder geval hoofdrolspeler Pierre Niney goed af, hij zet overtuigend de revanchistische graaf neer. 

We beginnen echter ver, ver voor de goed geplande wraakactie. Bij aanvang is de graaf nog gewoon Edmond Dantès, een eenvoudige bootsman op de Middelandse Zee- vaart. Als hij bij een storm een vrouw redt die van een gezonken schip is geslagen, krijgt hij aanvankelijk niet de dankbaarheid die hij verdient. De kapitein verwijt hem dat zijn sprong in het diepe zijn medebemanningsleden én hun lading in gevaar heeft gebracht. De vrouw blijkt een brief bij zich te hebben van Napoleon, die op dat moment al verbannen op zijn eiland zit Als deze kapitein Danglars hem bij terugkomst in de haven wil laten arresteren, steekt de reder daar een stokje voor. Die waardeert juist de heldenmoed van Dantès en benoemt hem tot kapitein, waarbij Danglars dus gedegradeerd wordt. Een vijandschap voor het leven is geboren.

Dantes geniet van zijn nieuwe status en neemt voortvarende stappen: hij vraagt zijn geliefde vriendin Mercedes ten huwelijk, dit tot grote jaloezie van haar neef Ferdinand de Morcef die al jaren verliefd op haar is. Terwijl het paar voor het altaar staat, valt de marechaussee binnen: Dantès wordt gearresteerd omdat hij de opstandige Napoleon zou aanhangen, het bewijs ligt...juist ja.. in die brief van de geredde drenkeling. Dantes wordt dus geframed, slechts de steun van zijn oude vriend de Morcef kan hem nog redden van het gevang. U snapt, deze man ziet zijn kans schoon om alsnog Mercedes te huwen, hij offert daarmee Dantés op aan de procureur. Dantès gaat voor jaren het gevang in en zint daar - geïnspireerd door de verhalen van zijn medegevangene Abbé Faria - op de ultieme wraak. Daarvoor moet hij eerst weten te ontsnappen van het gevangeniseiland. Eenmaal aan wal begint hij aan de uitvoering van zijn doorwrochte plan: de drie mannen (en één vrouw) die hem hebben belazerd, moeten vrezen met groten vreze.

Met: Pierre Niney, Bastien Bouillon, Anais Demoustier, Anamaria Vartolomei, Laurent Lafitte, Pierfrancesco Favino, Patrick Mille

FIN - song : Jérome Rebotier - La vie d'après

Gezien in : Cinema Oostereiland