Train in vain

Vanmorgen bracht het nieuws me zomaar twintig jaar terug in de tijd. Het treinongeluk in Egypte deed mij in mn hoofd die prachtige reis overdoen die ik met vriendje Kees maakte door dat, op z n minst, aparte land.
Van Cairo met de nachttrein naar Aswan, enkele dagen later met de trein naar Luxor en aan het eind van de vakantie met de trein terug naar Cairo.
Onveilig heb ik me nooit gevoeld, ondanks alle waarschuwingen voor aanslagen en -plausibeler nog- voor ongelukken op het spoor.
Ik keek de ogen uit en zette toen al de planning vast dat ik ooit in Europa ook een treinvakantie zou gaan maken. Die staat nog steeds in de planning, gelukkig is mijn lief net zo'n treinliefhebster. Nou de pecunia nog en dan hup....ingestapt!