Beat around the Bush

Ik deed gisteravond het enige juiste, zelden paste mijn planning zo precies.

In 129 minuten nam ik afscheid van George W. Bush, the pretzel president, die zich de afgelopen acht jaar in meer dan alleen zoute koekjes verslikte.
Een fraai filmportet van Oliver Stone, die een voor hemzelf geheel nieuwe stijl introdcueerde: in plaats van er - als gebruikelijk- heel hard in te hakken, paste hij in de film "W." de techniek van de gestage druppel toe.

Pulserend liet hij zien hoe een nitwit kan uitgroeien tot president van het ooit machtigste land ter wereld, de american dream is inderdaad maakbaar. Met hulp van pappie, dat wel.
En daarmee is ook gelijk de grootste drijfveer van de complex-minderwaardige Bush genoemd. Het was "Family Matters", geen wereldse gedrevenheid.

Gauw vergeten die man. Ik ben gisteravond begonnen...