De afgelopen jaren hadden we in de fam steeds het genoegen om iemand zijn/haar midlife in te trappen. Vijf broers op rij, van enkelen ook nog diens partner, waren geboren in de jaren 50 en moesten dus aan hun eigen roodwitte verbodsbord geloven.
Gisteren daarvan voorlopig de laatste in een rij, een van mijn amsterdamse schoonzussen stapte de rode-hoedjes-era in. Nu is het voorlopig ook ff over. Van de sixties-types ben ik de eerste en gelukkig duurt dat nog ff, ik moet eerst nog op voor de "48 crash".
Ach, de jaren des onderscheids....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten