Boemerangweek

Het is de week van "recht terug in je gezicht".
Maandagmorgen lag op mijn bureau het boek "het Diner', dat ik uitgeleend had aan een collega. Dinsdag kwam dat feit recht naar me terug door het nieuws dat dit boek de NS-publieksprijs gewonnen had. En NS-publiek, dat ben ik!

sinds de rechtbank vorige week duisternis bracht over mijn leven draai ik voor mn eigen motivatie (én bevestiging) geregeld de wat zwaardere kant van mijn muziekverzameling. Topartiest deze week was tot gisteravond The Swans, waarbij ik vooral steun zoek in de zware stem van Michael Gira en in diens teksten
(I've worked hard all my life
Money slips through my hands
My face in the mirror tells me
It's no surprise that I'm
Pushing the stone up the hill
of failure).
Vanmorgen de ipod als altijd op randomizer; uit de ruim 100 gieg kiest de speler op de ochtendfiets voor... juist: Failure.
Alsof de ipod mij zeggen wil "Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren. En draai meteen the swans nog s"...

is goed is goed, die komt terug. Net zoals er vast nog veel meer gedeja-vu'd zal worden deze weken...