Een oudje. Was me ooit door een collega aangeraden, vorige week zag ik m opeens op film1 voorbijkomen. Die moest dus even voor de eeuwigheid vast worden gelegd.
Een film die in stappen tot je komt , eigenlijk. Eerste deel is ietwat absurd, op een gegeven moment wordt ie grappig en het einde is emotioneel nogal knap.
Het verhaal draait om Andrew Largeman ("Large" voor vrienden) , die in zijn oude stad terugkeert wegens het overlijden van zijn moeder. Een sentimental journey langs oude vrienden volgt, alsmede een opheldering van de relatie met zijn vader. Kern van het verhaal blijkt de relatie van Largeman met zijn moeder te zijn geweest.
De love interest in het verhaal blijkt - een ietwat irritante - Nathalie Portman te zijn. Gaandeweg ontpopt zij zich als de dame die Large de schellen van de ogen laat vallen.
Onderhoudend, zo noem je zo'n film!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten